Stephanorhinus

Stephanorhinus
Період існування: пізній пліоцен — пізній плейстоцен 3.4–0.04 млн р. т.
▼
Скелет Stephanorhinus etruscus
Скелет Stephanorhinus hundsheimensis
Біологічна класифікація
Домен: Еукаріоти (Eukaryota)
Царство: Тварини (Animalia)
Тип: Хордові (Chordata)
Клада: Синапсиди (Synapsida)
Клас: Ссавці (Mammalia)
Ряд: Непарнопалі (Perissodactyla)
Родина: Носорогові (Rhinocerotidae)
Триба: Dicerorhinini
Рід: †Stephanorhinus
Kretzoi, 1942
Типовий вид
†Rhinoceros etruscus
Falconer, 1868
Вікісховище: Stephanorhinus

Stephanorhinus — вимерлий рід дворогих носорогів, що мешкав у Євразії та Північній Африці в період пізнього пліоцену — пізнього плейстоцену. Види Stephanorhinus були переважаючими і часто єдиними видами носорогів у більшій частині помірної Євразії, особливо в Європі, протягом більшої частини плейстоцену. Останні два види Stephanorhinus – S. kirchbergensis і S. hemitoechus – вимерли під час останнього льодовикового періоду.

Таксономія

Розміщення Stephanorhinus kirchbergensis серед сучасних і субфосильних видів носорогів на основі ядерних геномів[1]:

 
Elasmotheriinae

†Elasmotherium sibiricum

 
Rhinocerotinae
 
 

Diceros bicornis

 
 

Ceratotherium simum

 
 
 
 
 

Rhinoceros unicornis

 
 

Rhinoceros sondaicus

 
 
 
 

Dicerorhinus sumatrensis

 
 
 

† Coelodonta antiquitatis

 
 

† Stephanorhinus kirchbergensis

 
 
 
 
 
 


Баєсівська морфологічна філогенія[2]:

 
 

Hyrachyus eximius

 
 
 

Tapirus terrestris

 
Rhinocerotidae
 

Trigonias osborni

 
 
 

Ronzotherium filholi

 
 
Aceratheriini
 

Plesiaceratherium mirallesi

 
 
 

Aceratherium incisivum

 
 

Hoploaceratherium tetradactylum

 
 
 
 
Teleoceratina
 

Brachypotherium perimense

 
 

Teleoceras fossiger

 
 
Rhinocerotina
 
 

Gaindatherium browni

 
 

Lartetotherium sansaniense

 
 
 
 
Nesorhinus
 

Nesorhinus hayasakai

 
 

Nesorhinus philippinensis

 
 
Rhinoceros
 

Rhinoceros sondaicus

 
 

Rhinoceros unicornis

 
 
 
 
Dicerorhinus
 

Dicerorhinus gwebinensis

 
 
 

Dicerorhinus fusuiensis

 
 

Dicerorhinus sumatrensis

 
 
 
 
 

Dihoplus schleiermacheri

 
 
 

"Dihoplus" pikermiensis

 
 
Coelodonta
 

Coelodonta thibetana

 
 
 

Coelodonta nihowanensis

 
 
 

Coelodonta tologoijensis

 
 
 

Coelodonta antiquitatis antiquitatis

 
 

Coelodonta antiquitatis praecursor

 
 
 
 
 
 
Pliorhinus
 

Pliorhinus megarhinus

 
 

Pliorhinus miguelcrusafonti

 
 
Stephanorhinus
 

Stephanorhinus jeanvireti

 
 
 

Stephanorhinus etruscus

 
 
 

Stephanorhinus hundsheimensis

 
 
 

Stephanorhinus hemitoechus

 
 

Stephanorhinus kirchbergensis

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


Опис

Малюнок Stephanorhinus hemitoechus

Види Stephanorhinus були великими носорогами з пропорційно довгими (доліхоцефальними) черепами. Вони мали два роги, лобовий і носовий. Носова перегородка частково окостеніла (перетворилася на кістку), що з’єднало носові кістки з передщелепними кістками. Різці були або повністю втрачені, або дуже сильно зменшені в розмірі[3].

Відносини з людьми

Залишки кількох видів Stephanorhinus, у тому числі S. kirchbergensis і S. hemitoechus, були знайдені в місцях по всій Європі зі знаками зламу або порізів, які вказують на те, що вони були вбиті архаїчними людьми[4][5][6][7][8].

Примітки

  1. ↑ Liu, Shanlin; Westbury, Michael V.; Dussex, Nicolas; Mitchell, Kieren J.; Sinding, Mikkel-Holger S.; Heintzman, Peter D.; Duchêne, David A.; Kapp, Joshua D.; von Seth, Johanna; Heiniger, Holly; Sánchez-Barreiro, Fátima (2021). Ancient and modern genomes unravel the evolutionary history of the rhinoceros family. Cell. 184 (19): 4874–4885.e16. doi:10.1016/j.cell.2021.07.032. ISSN 0092-8674. PMID 34433011. S2CID 237273079.
  2. ↑ Pandolfi, L. (20239). Reassessing the phylogeny of Quaternary Eurasian Rhinocerotidae. Journal of Quaternary Science (англ.). 38 (3): 291—294. Bibcode:2023JQS....38..291P. doi:10.1002/jqs.3496. ISSN 0267-8179.
  3. ↑ Giaourtsakis, Ioannis X. (2022), Vlachos, Evangelos (ред.), The Fossil Record of Rhinocerotids (Mammalia: Perissodactyla: Rhinocerotidae) in Greece, Fossil Vertebrates of Greece Vol. 2 (англ.), Cham: Springer International Publishing, с. 409—500, doi:10.1007/978-3-030-68442-6_14, ISBN 978-3-030-68441-9, S2CID 239883886, процитовано 19 листопада 2023{{citation}}: Обслуговування CS1: Сторінки з параметром work з ISBN (посилання)
  4. ↑ Bratlund, B. 1999. Taubach revisited. Jahrbuch des Römisch-Germanischen Zentralmuseums Mainz 46: 61-174.
  5. ↑ Berruti, Gabriele Luigi Francesco; Arzarello, Marta; Ceresa, Allison; Muttillo, Brunella; Peretto, Carlo (Грудень 2020). Use-Wear Analysis of the Lithic Industry of the Lower Palaeolithic Site of Guado San Nicola (Isernia, Central Italy). Journal of Paleolithic Archaeology (англ.). 3 (4): 794—815. Bibcode:2020JPalA...3..794B. doi:10.1007/s41982-020-00056-3. ISSN 2520-8217. S2CID 257091241.
  6. ↑ Chen, Xi; Moigne, Anne-Marie (Листопад 2018). Rhinoceros ( Stephanorhinus hemitoechus ) exploitation in Level F at the Caune de l'Arago (Tautavel, Pyrénéés-Orientales, France) during MIS 12. International Journal of Osteoarchaeology (англ.). 28 (6): 669—680. doi:10.1002/oa.2682. S2CID 80923883.
  7. ↑ Baquedano, Enrique; Arsuaga, Juan L.; Pérez-González, Alfredo; Laplana, César; Márquez, Belén; Huguet, Rosa; Gómez-Soler, Sandra; Villaescusa, Lucía; Galindo-Pellicena, M. Ángeles; Rodríguez, Laura; García-González, Rebeca; Ortega, M.-Cruz; Martín-Perea, David M.; Ortega, Ana I.; Hernández-Vivanco, Lucía (Березень 2023). A symbolic Neanderthal accumulation of large herbivore crania. Nature Human Behaviour (англ.). 7 (3): 342—352. doi:10.1038/s41562-022-01503-7. ISSN 2397-3374. PMC 10038806. PMID 36702939.
  8. ↑ Smith, Geoff M. (Жовтень 2013). Taphonomic resolution and hominin subsistence behaviour in the Lower Palaeolithic: differing data scales and interpretive frameworks at Boxgrove and Swanscombe (UK). Journal of Archaeological Science (англ.). 40 (10): 3754—3767. Bibcode:2013JArSc..40.3754S. doi:10.1016/j.jas.2013.05.002.