Aristarkh Lentulov

Aristarkh Lentulov
Autoportret në vitin 1915
Lindi16 Janar 1882
Nizhny Lomov në Guvernatoratin e Penzës, Rusia
Vdiq15 Prill 1943
Moskë
Vendi i prehjesVarrezat Vagankovo, Moskë
KombësiaRuse
ArsimiAcadémie de La Palette, në Paris
Njohur përPiktura, vizatimi
Bashkëshorti/jaMaria Rukina

Aristarkh Lentulov (Rusisht: Аристарх Васильевич Лентулов; 16 Janar 1882 - 15 Prill 1943) ishte një artist i madh avangard rus me orientim kubist, i cili punoi edhe në skenografinë e teatrit.

Biografia

Aristarkh Lentulov lindi në qytetin Nizhny Lomov në Guvernatoratin e Penzës, Rusi, në familjen e një prifti fshatar. Ai studioi art në Penza nga viti 1898 deri në vitin 1900 dhe në Shkollën e Artit të Kievit nga viti 1903 deri në vitin 1905, pastaj në Shën Petersburg në vitin 1906. [1]

Ai shkoi të jetonte në Moskë që nga viti 1908 dhe takoi atje artistë të rinj aspirantë Mikhail Larionov, Natalia Goncharova, Pyotr Konchalovsky, Ilya Mashkov, Vasily Rozhdestvensky, Robert Falk, Alexander V. Kuprin të cilët u përjashtuan së fundmi nga Shkolla e Pikturës, Skulpturës dhe Arkitekturës në Moskë për përqafimin e tendencave më të fundit perëndimore në art dhe ndjekjen e stilit të Auguste Renoir, Henri Matisse, Paul Gauguin, Paul Cezanne, Pablo Picasso, Henri Rousseau, André Derain. Ata i panë ato kanavacë franceze dhe gjermane në pallatet luksoze të koleksionistëve të Moskës Sergei Shchukin dhe Ivan Morozov ku i morën mentorët e tyre Konstantin Korovin dhe Valentin Serov.

Duke qenë të privuar nga çdo mbështetje dhe të lënë të bënin vetë, ata, përkundrazi, ndienin se fuqitë e tyre krijuese ishin çliruar, pasi tani ata pushuan së varuri nga gjithçka që deri më tani i kishte lidhur dhe penguar. Kështu që ata vendosën të bënin një hap të guximshëm, duke shpallur krijimin e një stili të ri në pikturën ruse dhe duke shpallur apostujt e këtij stili të ri. Meqenëse ishin zyrtarisht të persekutuar, ata u bashkuan në një grup me emrin provokues “Asi i Diamanteve”, gjithashtu “Bubnovyj valet“, (Rusisht: “Бубновый валет”), (Gjermane: “Karo-Bube“), (Angleze: “Knave of Diamonds”), (Suedeze: “Ruter Knekt”), (Holanda: “Ruiten Boer”), (frëngjisht: “Valet de Carreau”), (italiane: “Fante di Quadri”), i cili u shpik nga Mikhail Larionov dhe Aristarkh Lentulov, që në traditën klasike ruse nënkuptonte rebelim, mosbindje, sfidë dhe guxim të të rinjve, një ndarje e plotë me gjithçka që ekzistonte në fushën e pikturës së asaj kohe - dhe ky grup ishte i destinuar të bëhej fenomeni më i habitshëm dhe domethënës në pikturën ruse të shekullit të 20-të. [2]

Nga viti 1910 deri në vitin 1911, Lentulov shkoi në Francë për të studiuar në studion e Henri Le Fauconnier dhe në Académie de La Palette në Paris. Ai u tërhoq nga Orfizmi i ndikuar nga artisti francez Robert Delaunay. Ndërsa ishte në Francë, ai u njoh me piktorë bashkëkohorë francezë si Albert Gleizes, Jean Metzinger, Fernand Léger dhe Robert Delaunay dhe pasi përvetësoi parimet e fovistëve dhe kubistëve, zhvilloi stilin e tij unik shumëngjyrësh të pikturës. Më vonë, pas kthimit të tij në Rusi në vitin 1912, ai pati një ndikim të madh në atë që do të bëhej futurizmi rus dhe në veçanti Kubo-Futurizmi. Vasili Kandinski dhe Kazimir Maleviç u ndikuan të dy prej tij. [3]

Lentulov formoi gjithashtu një grup tjetër, me Vladimir Mayakovsky dhe Kazimir Malevich, të quajtur Lubock i Sotëm (Segodnyashnii Lubok). Ata prodhuan art satirik që ishte anti-Austri dhe anti-Gjermani. Arti merrte frymëzim nga folklori rus dhe arti lubok. Arti i Lentulovit ishte shumë i frymëzuar nga arkitektura tradicionale dhe popullore ruse. Që nga Revolucioni Rus i vitit 1917, Lentulov ishte aktivisht i përfshirë në projekte të ndryshme teatrale, duke dizajnuar për shfaqje në Teatrin Kamerny (Gratë e Gëzuara të Windsor, 1916) dhe duke kontribuar në skenografi për një prodhim të veprës së Alexander Scriabin Prometheu në Teatrin Bolshoi në vitin 1919.

Në vitin 1928, Lentulov u bë anëtar i Shoqatës së Artistëve të Moskës, e cila përfshinte artistë që më parë ishin të lidhur me grupin “Asi i Diamanteve”. Ai u bë kryetar i Shoqatës dhe gjithashtu filloi të jepte mësim në Shkollën Shtetërore Ruse të Artit dhe Teknikës (VKhUTEMAS). [4]

Lentulov vdiq në Moskë dhe është varrosur në Varrezat e Vagankovos.

Piktura të zgjedhura

Referime

Shënimet

Citatet

  1. ↑ Petrova E. N. (ed.). The Knave of Diamonds in the Russian Avant-garde. Saint Petersburg, Palace Editions, 2004. ISBN 978-5-93332-143-9. pp. 89–91
  2. ↑ Murina E. B., Dzhafarova S. G. Aristarkh Lentulov: The Artist's Path. The Artist and Time. Moscow: Soviet Artist, 1990. ISBN 5-269-00095-4. (Мурина Е. Б., Джафарова С. Г. Аристарх Лентулов: Путь художника. Художник и время. М.: Советский художник, 1990. ISBN 5-269-00095-4.). pp. 81–83
  3. ↑ Bowlt, John E. "Jacks and Tails". The Journal of the Walters Art Museum. 2002, 60/61: 15–20. ISSN 1946-0988. pp. 46–48
  4. ↑ Manin, Vitaly. Art in the Reservation. Artistic Life of Russia 1917–1941, Moscow, Editorial URSS Publishing House, 1999, ISBN 5-901006-94-1 (Манин Виталий. Искусство в резервации. Художественная жизнь России 1917—1941 гг., Москва, издательство Едиториал УРСС, 1999, ISBN 5-901006-94-1). pp. 32–35

Bibliografia

  • Lentulova M., Khudozhnik A. Lentulov. Recollections. M., 1969.
  • Aristarkh Lentulov. Catalog of exhibition. Moscow, 1968.
  • Gray Camilla. The Russian Experiment in Art 1863—1922 / Revised and enlarged edition by Marian Burleigh-Motley. — London: Thames and Hudson, 1986. — ISBN 0-500-20207-9.
  • Kovtun, Evgeny Fedorovich. Avant-garde, stopped on the run. Leningrad, Aurora Publishing House, 1989. (Ковтун, Евгений Фёдорович. Авангард, остановленный на бегу. Ленинград, издательство “Аврора”, 1989
  • Evgueny Kovtun. Avant Garde Art in Russia (Schools and Movements). Parkstone Press Ltd, 1998.
  • Murina E. B., Dzhafarova S. G. Aristarkh Lentulov: The Artist's Path. The Artist and Time. Moscow: Soviet Artist, 1990. ISBN 5-269-00095-4. (Мурина Е. Б., Джафарова С. Г. Аристарх Лентулов: Путь художника. Художник и время. М.: Советский художник, 1990. ISBN 5-269-00095-4.)
  • Murina, Elena Borisovna. Early Avant-garde. Moscow, Galart Publishing House, 2008. ISBN 978-5-269-01053-3 (Мурина, Елена Борисовна. Ранний авангард. Москва, издательство Галарт, 2008. ISBN 978-5-269-01053-3).
  • Pospelov, Gleb Gennadievich. "The Jack of Diamonds": Primitive and Urban Folklore in Moscow Painting of the 1910s. Moscow, Soviet Artist Publishing House, 1990. - 274 p. ISBN. 5-269-00079-2. (Поспелов, Глеб Геннадьевич. „Бубновый валет“: Примитив и городской фольклор в московской живописи 1910-х годов. Москва, издательство «Советский художник», 1990. — 274 с. ISBN. 5-269-00079-2).
Ky artikull është botuar nga Wikipedia. Teksti licencohet sipar Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Mbi kartelat media mund të ketë kushte shtesë.