Devolucioni

Devolucioni është delegimi statutor i kompetencave nga qeveria qendrore e një shteti sovran për të qeverisur në një nivel nënkombëtar, siç është niveli rajonal ose lokal.^[1] Është një formë e shqendërzimit administrativ. Territoret e devoluar kanë fuqinë për të bërë legjislacion të përshtatshëm për zonën, duke u dhënë atyre një nivel më të lartë autonomie.^[2]

Devolucioni ndryshon nga federalizmi në atë që kompetencat e devoluara të autoritetit nënkombëtar mund të jenë të përkohshme dhe të kthyeshme, dhe në fund të fundit qëndrojnë tek qeveria qendrore. Kështu, shteti mbetet de jure unitar.^[3] Legjislacioni që krijon parlamente ose asamble të deleguara mund të shfuqizohet ose ndryshohet nga qeveria qendrore në të njëjtën mënyrë si çdo statut. Në sistemet federale, përkundrazi, qeverisja e nën-njësive është e garantuar në kushtetutë, kështu që kompetencat e nën-njësive nuk mund të tërhiqen në mënyrë të njëanshme nga qeveria qendrore (d.m.th. jo pa procesin e amendamentit kushtetues). Prandaj, nën-njësitë kanë një shkallë më të ulët të mbrojtjes nën devolucion sesa në federalizëm.^[4]

• Home rule (Irlandë) në Irlandë.
• Devolucioni në Mbretërinë e Bashkuar.
  • Rithemelimi i Parlamentit Skocez në vitin 1999, 300 vjet pasi Skocia kishte braktisur parlamentin e saj kombëtar gjatë hyrjes së saj në Mbretërinë e Bashkuar (1707).
  • Krijimi i qeverive vetëqeverisëse në Uells dhe Irlandën Veriore.
• Statutet e autonomisë në Spanjë.
• Rajonet autonome në Itali që nga viti 2001.
• Shqendërzimi i Francës.
• Krijimi i rajonit autonom të Nunavut në Kanada.
• Vendosja e statusit autonom të Grenlandës më 2009.
• Vendosja e regjimit federal në Belgjikë më 1993.