Dukagjini (Kukës)
Dukagjini | |
|---|---|
  Dukagjini | |
| Koordinatat: 42°7′N 20°17′E / 42.117°N 20.283°E | |
| Shteti |  Shqipëri |
| Qarku | Kukës |
| Bashkia | Kukës |
| Njësia administrative | Malzi |
| Emërtimi i banorëve | dukagjinas/e |
| Zona kohore | UTC+1 (CET) |
| • Verë (DST) | UTC+2 (CEST) |
Dukagjini është një fshat në bashkinë Kukës në Shqipëri.
Etimologjia
Emri i fshatit e ka origjinën nga familja fisnike shqiptare e Dukagjinëve të mesjetës së vonë, e cila sundonte zonën para pushtimit osman.
Historia
Ndryshe nga shumë fshatra të tjerë të zonës, Dukagjini nuk përmendet në asnjë nga tre defterët osmanë të shekullit të 16-të. Është përmendur për herë të parë në vitin 1638 nga Frang Bardhi, me emrin e sotëm. Bardhi vëren: "Fshati i dytë është Dukagjini, i përbërë nga 15 shtëpi dhe 100 banorë, i cili gjithashtu ka kishën e sipërpërmendur të Shën Sebastianit."[1]
Fshati përmendet përsëri në veprat e Vicko Zmajević (1703) dhe Ivan Jastrebov (1904), dhe në regjistrimin austro-hungarez të viteve 1916–18.[2]
Në fund të shekullit të 19-të, albanologu Theodor Ippen vuri në dukje se imami i Dukagjinit ruante ende zbukurimet e altarit të ish-kishës katolike të fshatit.[2] Një vëzhgim i ngjashëm është bërë edhe nga Jastrebov, i cili në vitin 1904 shkruante se një vendas i zonës i kishte treguar që imami i Dukagjinit thuhej të rridhte nga priftërinjtë e hershëm katolikë të fshatit, dhe se ky imam gjithashtu mbante në shtëpinë e tij sende që u përkisnin priftërinjve. Për më tepër, xhamia e ditëve të sotme besohet të jetë ndërtuar mbi rrënojat e kishës së vjetër.[3]
Në vitin 1923 u hap në Dukagjin shkolla e parë shqipe në zonën e Malziut.[3]
Referime
- ↑ Hoxha 2013, f. 31
- 1 2 Hoxha 2013, f. 32
- 1 2 Hoxha 2013, f. 33
Bibliografia
- Hoxha, Shefqet (2013). Malziu (Bubrrime historike-etnologjike-folklorike-gjuhësore). Mirgeeralb. ISBN 978-99280-7-196-5.