Gjuhët indo-evropiane

Gjuhët indo-evropiane
Shpërndarja e gjuhëve indo-evropiane në Evropë dhe Azi sot:   Gjuha shqipe   Gjuha armene   Gjuhët baltike   Gjuhët keltike   Gjuhët gjermanike   Gjuhët helenike   Gjuhët indo-iraniane   Gjuhët italike (Gjuhët romane)   Gjuhët sllave   Gjuhët jo indo-evropiane Zonat me pika: shumgjuhëshe.
Region	Evropa dhe Azia (para shekullit XVI) Gjithë bota (sot)
Native speakers	Mbi 3,4 miliardë
Language family	Gjuha proto-indo-evropiane Gjuhët indo-evropiane Gjuhët indo-evropiane
Language codes
ISO 639-3	ine
Glottolog	indo1319

Gjuhët indo-evropiane janë një familje e gjuhëve dhe dialekteve me prejardhje të përbashkët, të cilat fliten sot në pjesën më të madhe të botës, si në Evropë, Azinë jugperëndimore, Azinë qendrore, dhe Azinë jugore. Gjuhë të veçanta të kësaj familjeje gjuhësh fliten nga më shumë se 100 milionë folës amtarë, si për shembull hindi, spanjisht, anglisht, portugalisht, bengali, shqip, rusisht, frëngjisht, gjermanisht dhe punxhabi. Sot gjuhët indo-evropiane kanë numrin më të madh të folësve në botë në krahasim me familjet e gjuhëve të tjera. Këto gjuhë fliten prej rreth 3 miliardë folësash amtarë. Gjuhët indo-iraniane formojnë nëndegën më të madhe të gjuhëve indo-evropiane.

Gjuhët ndahen përgjithësisht në grupe të mëdha, por dallimësia më e rëndësishme i përket ndryshimit mes gjuhëve të quajtura satem (p.sh. gjuhët indo-iraniane dhe gjuhët sllave) dhe atyre të quajtura centum (p.sh. latinishtja, greqishtja, keltishtja) kundërshti që i ndan pastër, përjashtim bëhet për gjuhët e shuara tokarike (Turkistani kinez).