Kuvendet ballkanike

Kuvendet ballkanike (shekulli XVII) ishin kuvendet e krerëve të lëvizjeve kryengritëse antiosmane të popujve të Ballkanit. Në kuvendet ballkanike u hartuan projekte për çlirimin e Ballkanit, në të cilat vend me rëndësi zinte lufta e popullit shqiptar. Që në vitin 1608, në manastirin e Moraçës, pranë Liqenit të Shkodrës, u mbajt një kuvend ndërmjet krerëve shqiptarë, serbë, malazez e maqedonas.[1] Kuvendi i parë me përmasa të përgjithshme ballkanike u mbajt në zemrën e Maleve Shqiptare, në Kuç, në verën e vitit 1614. Me të tilla përmasa u mbajtën edhe Kuvendi i Prokupjes në vitin 1616 dhe i Beogradit në vitin 1620. Në të tri kuvendet shqiptarët u përfaqësuan si njësi më vete.[2]

Shiko edhe

Referime

  1. "Kuvendet shqiptare". Ftillimi – Historia & Gjeo-Etnografia Shqiptare.
  2. Selami Pulaha (2002). "Kreu II: Zhvillimi Politik i Tokave Shqiptare. Kryengritjet e Armatosura (Shek. XVI – Mesi i Shek. XVIII)". përmbledhur nga Petrika Thëngjilli (red.). Historia e Popullit Shqiptar. Vëll. Pjesa e Tretë: Shqipëria nën Perandorinë Osmane gjatë shek. XVI – vitet 20 të shek. XIX. Akademia e Shkencave e ShqipërisëInstituti i Historisë. fq. 560–586. ISBN 99927-1-622-3. Arkivuar nga origjinali më 5 mars 2016.