Lufta e Cerajës dhe Sllatinës
| Lufta e Cerajës dhe Sllatinës | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Pjesë e Luftes Shqiptaro-Çetnik | |||||||
| |||||||
| Ndërluftuesit | |||||||
.svg.png){kind=small} Vullnetaret Shqiptar |
 Çetnikët e Peçancit | ||||||
| Komandantët dhe udhëheqësit | |||||||
|
Ahmet Selaci Kadri Bistrica † Rifat Sadiku Rexhep Sadiku |
Mashan Gjuriç † Zhika MarkoviçMilan Peçanit | ||||||
| Fuqia | |||||||
| Panjohur | mbi 500 | ||||||
Lufta e Cerajës dhe Sllatinës, Çetnikët të udhëhequr nga Mashan Gjuriç, Zhika Markoviç, dhe djali i Vojsllav Llukaçeviç, Milani si dhe komandanti çetnik Vojsllav Llukaçeviç, u angazhuan për spastrimin etnike të kësaj pjesë tjera të Kosovës dhe kishin për qëllim të okuponin edhe pjesë tjera të Kosovës. Në gushtë të viti 1941 ata ishin përgatitur të hyjnë në fshatin cerajë dhe ta djegun e shkatërronjë dhe popullatën e saj ta masakrojnë. Mirëpo forcat vullnetare të qëndresës të udhëhequra nga Ahmet Selaci dhe Xhandarmëria e Shalës dhe Mitrovicës i ndërpren sulmet e tyre dhe arritën t'i dëbojne çetnikët nga Ceraja në drejtim të Rashkës. Aty ishte zhvilluar një luftë e përgjakshme dhe kishtë të vrarë nga të dya palët, por çetnikët u larguan me humje tepër të mëdha, në po të njejtën kohë çetnikët kishin sulmuar edhe Sllatinën.
Beteja
Beteja e Cerajës
Forcat çetnike u përgatitën të sulmonin fshatin Cerajë, me synimin për ta djegur dhe për të masakruar banorët e tij. Megjithatë, luftëtarët e rezistencës shqiptare, të udhëhequr nga Ahmet Selaci dhe Xhandarmëria e Shalës dhe e Mitrovicës, e zmbrapsën sulmin dhe i detyruan çetnikët të tërhiqeshin drejt Rashkës. Beteja rezultoi me humbje të konsiderueshme në të dyja palët, por çetnikët pësuan humbje të rënda. Njëkohësisht, ata ndërmorën edhe një sulm ndaj Sllatinës.[1]
Beteja e Sllatinës
Në Sllatinë, rezistenca shqiptare u udhëhoq nga Kadri Bistrica, së bashku me Rexhep Dedijen dhe Rifat Dedijen. Pavarësisht se ishin shumë më pak në numër, me çetnikët që numëronin mbi 500 veta dhe ishin të armatosur me eksploziv, luftëtarët shqiptarë arritën t’u shkaktonin humbje të rënda dhe të pengonin depërtimin e tyre në Kosovë. Udhëheqësi çetnik Mašan Ðurić, duke parë humbjet e mëdha në radhët e forcave të tij, e sfidoi Kadri Bistricën në duel. Pavarësisht paralajmërimeve të shokëve të tij për një tradhti të mundshme, Kadri Bistrica e pranoi sfidën dhe arriti ta qëllonte kundërshtarin në ballë, përpara se të vritej nga çetnikë të tjerë.[2][3]
Pasojat
Pas vdekjes së Kadri Bistricës dhe plagosjes së rëndë të Rifat Dedijes, Rexhep Dedija vazhdoi të luftonte, edhe pse i plagosur. Kur lajmi për sulmin ndaj Sllatinës mbërriti te Ahmet Selaci, ai dhe vullnetarët e tij u nisën me nxitim për të përforcuar mbrojtësit, duke vrarë shumë çetnikë dhe duke detyruar të tjerët të iknin përtej kufirit.
Kadri Bistrica u varros me nderime ushtarake në Cerajë. Me këtë rast, Ahmet Selaci thuhet se ka deklaruar:
“Vetëm kur bie një pemë e kuptojmë sa e madhe ishte.”
— Ahmet Selaci[4]
Burimi i të dhënave
- ↑ "Balli Kombëtar Demokrat". Arkivuar nga origjinali më 2 qershor 2015.
- ↑ "Haradinaj: The families of the heroes kept alive the resistance to the occupier and paved the way to liberation". Telegrafi (në anglisht). Marrë më 17 shkurt 2025.
- ↑ Saraci, Hilmi. "Hilmi Saraçi: Në përkujtim të dy luftëtarëve të shquar të rezistencës kombëtare Ukshin Kovaqica dhe Smail Sfarça (The memory of the Balli Kombetar)". Zemrashqiptare.com.
- ↑ "Balli Kombëtar Demokrat". Arkivuar nga origjinali më 2 qershor 2015.