Stoke City F.C.

Stoke City F.C.
Stoke City F.C.
Stoke City F.C.
Të dhëna bazë
Emri i plotë Stoke City Football Club
Pseudonimi(et) The Potters
Themelimi 1863
Stadiumi Britannia Stadium
Kapaciteti 27740
Pronari Mark Coates
Trajneri Flamuri Mark Hughes
Liga Championship
2024–25 18të nga 24
Uebfaqja https://www.stokecityfc.com/
Veshjet
Ngjyra shtëpi
Ngjyra jashtë
Ngjyra e tretë

Stoke City Football Club është një klub profesional i futbollit me bazë në Stoke-on-Trent, Staffordshire, Angli. Ekipi garon në Championship, niveli i dytë i sistemit të ligës angleze të futbollit. I themeluar si Stoke Ramblers në vitin 1863, klubi ndryshoi emrin e tij në Stoke në 1878 dhe më pas në Stoke City në 1925 pasi Stoke-on-Trentit iu dha statusi i qytetit. Fusha e Stoke është bet365 Stadium me një kapacitet prej 30,089 vendesh. Përpara se të hapej në vitin 1997, klubi ishte bazuar në Victoria Ground, e cila ishte fusha e tyre që nga viti 1878. Nofka e klubit është The Potters (Qeramika), pas industrisë së qeramikës në Stoke-on-Trent, dhe veshja e tyre tradicionale e shtëpisë është një fanellë me vija vertikale të kuqe dhe të bardha, shorce të bardha dhe çorape. Rivalët e tyre tradicionalë janë klubet e Midlandsit, West Bromwich Albion dhe Wolverhampton Wanderers, ndërsa rivalët e tyre lokalë janë Port Vale me të cilët ata garojnë në Derbin e Potteries.

Stoke ishte një nga dymbëdhjetë anëtarët themelues të Ligës së Futbollit kur ajo u prezantua në 1888. Ata dështuan në ri-zgjedhje në 1890, por u ripranuan pasi fituan titullin e Football Alliance në 1890–91. Klubi u rrëzua nga Divizioni i Parë në 1907 dhe hyri në likuidim vitin pasardhës. Edhe pse klubi u shpëtua, ata nuk u ri-zgjodhën deri në vitin 1915, dhe në vend të kësaj i kaluan vitet ndërmjetëse në Ligën Birmingham & District dhe Ligën Jugore. Të promovuar nga Divizioni i Dytë në 1921–22, klubi u rrëzua dy herë brenda katër vitesh deri në 1926. Stoke fitoi Divizionin e Tretë Veri në 1926–27 dhe më pas titullin e Divizionit të Dytë në 1932–33. Ata qëndruan në elitë për njëzet vjet dhe më pas kaluan një dekadë në Divizionin e Dytë, përpara se të fitonin promovimin si kampionë në 1962–63.

Nën drejtimin e Tony Waddington, Stoke fitoi Kupën e Ligës në 1972 me një fitore 2–1 ndaj Chelsea. Stoke kishte qenë gjithashtu finalist i mundur në 1964. Klubi kaloi katërmbëdhjetë vjet në elitë, dhe do të siguronte promovimin në 1978–79 pasi ishte rrëzuar dy vjet më parë. Stoke qëndroi në elitë nga viti 1979 deri në 1985, megjithëse u rrëzua në Divizionin e Tretë në 1990. Pasi fitoi Trofeun e Ligës së Futbollit në 1992, ata u promovuan si kampionë në 1992–93. Rrëzimi në 1998 i mundësoi klubit të fitonte një tjetër titull të Trofeut të Ligës së Futbollit në 2000, përpara se promovimi të sigurohej me fitoren në finalen e play-off-it 2002. Menaxheri Tony Pulis e çoi Stoke në Premier League në fund të fushatës 2007–08. Ata luajtën në finalen e FA Cup në 2011, duke përfunduar nënkampionë ndaj Manchester City, gjë që bëri që klubi të kualifikohej për futbollin evropian. Dhjetë vjet futboll në Premier League kulmuan me rrëzimin në EFL Championship në 2018.

Historia

Formimi dhe vitet e para (1863–1919)

Grafiku që tregon progresin e Stoke City F.C. në sistemin e ligës angleze të futbollit nga 1888 deri në ditët e sotme

Edhe pse ka raportime që loja është luajtur në Stoke në vitin 1863 dhe klubi e jep këtë si datën zyrtare të formimit të tij,[1][2][3][4] klubi Stoke Ramblers u formua në 1868 nga Henry Almond, i cili kishte qenë student në shkollën Charterhouse ku një formë driblimi e lojës ishte popullore.[5] Almond arriti në rajon për t'u bërë praktikant në Kompaninë Hekurudhore të Staffordshire Veriore dhe, duke dashur të vazhdonte të luante lojën që i kishte pëlqyer në shkollë, themeloi klubin e parë formal të futbollit shoqatash në rajon.[2] Ndeshja e parë e dokumentuar e klubit ishte në tetor 1868, kundër një ekipi të rastit të mbledhur për atë rast nga E.W May. Harry Almond ishte kapiten i ekipit Stoke Ramblers dhe shënoi gjithashtu golin e parë të klubit.[2] Ndeshja e parë e regjistruar jashtë ishte në Congleton, një klub regbi që u bind të luante një ndeshje të vetme sipas rregullave të shoqatës, në dhjetor 1868.[6] Nga vitet 1860, klubi luajti në fushën e Klubit të Kriketit Victoria; megjithatë ata kaluan në një fushë aty pranë në Sweetings Field në 1875 për t'u përballur me rritjen e pjesëmarrjes.[1]

Ekipi i Stoke i 1877–78

Në 1870, pas dy sezonesh si Ramblers, klubi hoqi prapashtesën nga titulli i tij dhe u bë i njohur si Stoke Football Club.[7] Ai u bë i lidhur ngushtë me Klubin e Kriketit Stoke Victoria, duke ndarë objektet dhe disa përgjegjësi administrative.[1] Klubi luajti në fushën e Klubit Atletik, e cila shpejt u bë e njohur si Victoria Ground [2] Ishte rreth kësaj kohe që klubi adoptoi veshjen e tij tradicionale me vija të kuqe dhe të bardha. Në gusht 1885, klubi u bë profesionist.[1]

Stoke ishte një nga dymbëdhjetë anëtarët themelues të Ligës së Futbollit kur ajo u prezantua në 1888.[2] Klubi pati vështirësi në dy sezonet e tyre të para, 1888–89 dhe 1889–90, duke përfunduar në fund të renditjes në të dyja rastet.[8] Në 1890 Stoke dështoi të ri-zgjidhej, klubi i parë që e bëri këtë,[9] dhe iu bashkua Football Alliance, të cilën e fitoi, dhe kështu u ri-zgjodh në Ligën e Futbollit. Stoke kaloi 15 sezonet e ardhshme në Divizionin e Parë dhe arriti në gjysmëfinalen e FA Cup në sezonin 1898–99 përpara se të rrëzohej në 1907 me probleme të rënda financiare. Stoke shkoi në falimentim në fund të sezonit 1907–08 dhe hyri në futbollin jashtë ligës, duke luajtur në Ligën Birmingham & District dhe Ligën Jugore deri në 1915, kur Lufta e Parë Botërore bëri që Liga e Futbollit të pezullohej për katër vjet. Megjithatë, në Asamblenë e Përgjithshme Vjetore të Ligës atë vit, Stoke u ri-zgjodh në Divizionin e Dytë në dëm të Glossop. Gjatë periudhës së luftës, Stoke hyri në Ligat Primare dhe Sekondare të Lancashire .[10] Kur futbolli rifilloi në gusht 1919, Stoke ishte sërish në ligë.

Victoria Ground dhe Stanley Matthews (1919–1937)

Klubi u bë pronar i Victoria Ground në 1919. Kjo u pasua nga ndërtimi i tribunës Butler Street, e cila rriti kapacitetin e përgjithshëm të fushës në 50,000.[11] Në 1925, Stoke-on-Trentit iu dha statusi i qytetit dhe kjo bëri që klubi të ndryshonte emrin e tij në Stoke City F.C.[12]

Vitet 1930 panë debutimin e lojtarit më të famshëm të klubit, Stanley Matthews. Matthews, i cili u rrit në Hanley, ishte një praktikant në klub dhe bëri paraqitjen e tij të parë në mars 1932,[13] kundër Bury, në moshën 17 vjeçare.[14] Deri në fund të dekadës, Matthews ishte vendosur si një ndërkombëtar i Anglisë dhe si një nga futbollistët më të mirë të brezit të tij. Stoke arriti promovimin nga Divizioni i Dytë në 1932–33 – si kampionë – megjithatë Matthews luajti vetëm në pesëmbëdhjetë ndeshje në këtë sezon. Ai megjithatë shënoi golin e tij të parë për klubin në një fitore 3–1 kundër rivalëve lokalë Port Vale .[14]

Deri në vitin 1934, mesatarja e pjesëmarrjes së klubit ishte rritur në mbi 23,000, gjë që nga ana tjetër i lejoi klubit t'i jepte menaxherit Tom Mather fonde të shtuara transferimi. Klubi tani konsiderohej një nga ekipet kryesore në vend. Ishte në këtë periudhë që klubi regjistroi fitoren e tij rekord në ligë, një fitore 10–3 ndaj West Bromwich Albion në shkurt 1937. Në prill të atij viti, klubi arriti turmën e tij rekord në ligë – 51,373 kundër Arsenal. 33 golat e Freddie Steele në ligë në sezonin 1936–37 mbeten një rekord klubi.[14]

Sfidë titulli dhe rënie e ligës (1937–1960)

Pas rifillimit të FA Cup pas Luftës së Dytë Botërore, tragjedia goditi më 9 mars 1946, pasi 33 tifozë vdiqën dhe 520 u plagosën gjatë një ndeshjeje të raundit të 6-të jashtë fushe kundër Bolton Wanderers. Kjo u njoh si Fatkeqësia e Burnden Park.[15] Në 1946–47, Stoke bëri një sfidë serioze për titull. Klubi kishte nevojë për një fitore në ndeshjen e tyre të fundit të sezonit për të fituar titullin e Divizionit të Parë. Megjithatë, një humbje 2–1 ndaj Sheffield United bëri që titulli të shkonte te Liverpool. Stanley Matthews u largua me 3 ndeshje të mbetura të sezonit 1946–47, duke zgjedhur t'i bashkohej Blackpool në moshën 32 vjeçare.[15]

Stoke u rrëzua nga Divizioni i Parë në 1952–53; gjatë sezonit Bob McGrory dha dorëheqjen si menaxher i klubit pas 17 vitesh në këtë rol.[16][17] Ish-mbrojtësi i Wolverhampton Wanderers, Frank Taylor, mori drejtimin e klubit duke kërkuar të fitonte promovimin përsëri në Divizionin e Parë. Megjithatë, pas shtatë sezonesh në Divizionin e Dytë pa promovim, Taylor u shkarkua. Taylor u trondit nga shkarkimi dhe u betua se nuk do të shoqërohej më me futbollin.[2]

Vitet e Tony Waddington (1960–1977)

Tony Waddington u emërua menaxher i klubit në qershor 1960.[18] Ai iu bashkua klubit në 1952 si trajner, përpara se të promovohej si ndihmës menaxher në 1957. Waddington realizoi një goditje të rëndësishme duke joshur Stanley Matthews – atëherë 46 vjeç – përsëri në klub, 14 vjet pasi ishte larguar.[19] Kthimi i Matthews ndihmoi Stoke në një pozicion të përmirësuar të tetë në 1961–62. Promovimi u arrit në sezonin pasardhës, me Stoke që përfundoi si kampion.[19] Në sezonin e tyre të parë përsëri në elitë, 1963–64, ekipi festoi njëqindvjetorin e tij[20] dhe Waddington e udhëhoqi Stoke në një përfundim në mes të tabelës. Stoke arriti në finalen e Kupës së Ligës 1964, të cilën e humbi 4–3 ndaj Leicester City në dy ndeshje.[19]

Waddington u mbështet te përvoja; Dennis Viollet, Jackie Mudie, Roy Vernon, Maurice Setters dhe Jimmy McIlroy ishin të gjithë lojtarë të nënshkruar në fazat e fundit të karrierës së tyre. Matthews iu dha një titull kalorësi për shërbimet ndaj futbollit në listën e Nderimeve të Vitit të Ri 1965. Kjo u pasua nga paraqitja e tij e fundit për klubin kundër Fulham në shkurt 1965, pak pas ditëlindjes së tij të 50-të. Gordon Banks, portieri fitues i Kupës së Botës 1966 me Anglinë, iu bashkua klubit në 1967 për £52,000 nga Leicester.[19] I konsideruar si portieri më i mirë në botë,[21][22] Banks doli të ishte një nënshkrim i mençur për Waddington pasi ai ndihmoi klubin të ruante stabilitetin në Divizionin e Parë.[19] Gjatë sezonit të pushimit të vitit 1967, Stoke City luajti në United Soccer Association një-herësh, e cila importoi klube nga Evropa dhe Amerika e Jugut. Stoke luajti si Cleveland Stokers dhe përfundoi nënkampion i Divizionit Lindor.[23]

Klubi fitoi trofeun e tij të parë të madh më 4 mars 1972 në finalen e Kupës së Ligës kundër Chelsea.[24] Stoke fitoi 2–1 para një turme prej 97,852 në Wembley me gola nga Terry Conroy dhe George Eastham[25] Para kësaj fitoreje, Stoke kishte kaluar 11 ndeshje për të arritur në finale. Kjo përfshinte katër ndeshje me West Ham United në gjysmëfinale; barazimi me dy ndeshje u rindesh dy herë. Stoke eci mirë në FA Cup; klubi përparoi në fazën gjysmëfinale në të dyja sezonet 1970–71 dhe 1971–72. Megjithatë, në të dyja rastet Stoke humbi ndaj Arsenal në një rindeshje.[25] Stoke garoi gjithashtu në Kupën UEFA në 1972 dhe 1974, duke humbur në tentativën e parë ndaj 1. FC Kaiserslautern dhe Ajax përkatësisht.[25]

Në janar 1976, çatia e tribunës Butler Street u shkul nga një stuhi.[26] Fatura e riparimit prej pothuajse 250,000 £ e futi klubin në telashe financiare; lojtarët kryesorë si Alan Hudson, Mike Pejic dhe Jimmy Greenhoff u shitën për të mbuluar riparimet. Me ekipin të varfëruar, Stoke u rrëzua në sezonin 1976–77. Waddington, pas një periudhe 17-vjeçare në krye, u largua nga klubi pas një humbjeje 1–0 në shtëpi ndaj Leicester në mars 1977.[25] ```

Rrotullimi Manaxherial (1977–1997)

Zëvendësuesi i Waddington, George Eastham, u largua në janar 1978 pas vetëm dhjetë muajsh në krye, dhe u zëvendësua nga Alan Durban nga Shrewsbury Town. Durban arriti ngjitjen në Divizionin e Parë në sezonin 1978–79,[25] por pasi konsolidoi pozicionin e klubit në Divizionin e Parë, ai u largua për të menaxhuar Sunderland në 1981.[27] Richie Barker u emërua për sezonin 1981–82, por u shkarkua në dhjetor 1983 dhe u zëvendësua nga Bill Asprey. Asprey vendosi të rikthejë veteranin Alan Hudson, dhe vendimi dha frytet e veta pasi një gjysmë e dytë e përmirësuar e sezonit pa Stoke të shmangte rënien në ditën e fundit të sezonit 1983–84.[27]

Sezoni 1984–85 doli të ishte katastrofik. Stoke e mbylli sezonin me vetëm 17 pikë, me vetëm tri fitore gjatë gjithë sezonit. Mick Mills u emërua lojtar-menaxher për sezonin 1985–86,[27] por nuk arriti të mbajë një sfidë për ngjitje në katër sezonet e tij si menaxher dhe u shkarkua në nëntor 1989. Pasardhësi i tij, Alan Ball Jr., u bë menaxheri i pestë i klubit në dhjetë vjet.[27] Ball hasi vështirësi në sezonin e tij të parë në krye, 1989–90, dhe Stoke ra në kategorinë e tretë të futbollit anglez pasi përfundoi në fund të Divizionit të Dytë. Ball ruajti punën e tij për fillimin e sezonit pasardhës, 1990–91, por u largua gjatë shkurtit 1991, në një sezon të zbehtë që pa Stoke të përfundojë i 14-ti në Divizionin e Tretë, pozicioni më i ulët i Stoke në ligë.[28]

Pasardhësi i Ball, Lou Macari, u emërua në maj 1991, përpara fillimit të sezonit 1991–92. Ai fitoi trofe për klubin; Trofeu i Ligës së Futbollit 1992 u fitua me një fitore 1–0 kundër Stockport County në Wembley, me Mark Stein që shënoi golin e vetëm të ndeshjes. Sezonin pasardhës, 1992–93, u arrit ngjitja nga kategoria e tretë. Macari u largua për klubin e fëmijërisë së tij Celtic në tetor 1993 për t'u zëvendësuar nga Joe Jordan; Stein gjithashtu u largua, në një transferim rekord të klubit prej £1.5 milion te Chelsea.[28] Koha e Jordan në krye ishte e shkurtër, duke u larguar nga klubi më pak se një vit pasi iu bashkua, dhe Stoke zgjodhi të ri-emëronte Lou Macari vetëm 12 muaj pasi ai kishte ikur. Stoke përfundoi i katërti në 1995–96 por u mund në gjysmëfinalen e play-off-it nga Leicester City. Macari u largua nga klubi në fund të sezonit pasardhës. Ndeshja e tij e fundit në krye ishte ndeshja e fundit e ligës në Victoria Ground.[28] Mike Sheron, i cili ishte nënshkruar dy vjet më parë nga Norwich City, u shit për një tarifë rekord të klubit prej £2.5 milion në 1997.[29]

Britannia Stadium dhe Marrja në Pronësi Islandeze (1997–2008)

Sezoni 1997–98 pa Stoke të zhvendosej në fushën e tij të re, Britannia Stadium,[30] pas 119 vitesh në Victoria Ground. Chic Bates, ndihmësi i Macari, u emërua menaxher për sezonin e parë të klubit në fushën e re. Megjithatë, ai nuk zgjati shumë, dhe u zëvendësua nga Chris Kamara në janar 1998. As Kamara nuk arriti të përmirësojë fatin e klubit, dhe edhe ai u largua në prill. Alan Durban, më parë menaxher i Stoke dy dekada më herët, mori drejtimin për pjesën e mbetur të sezonit. Pavarësisht përpjekjeve të tij më të mira, Durban nuk arriti ta mbajë klubin lart, pasi humbja kundër Manchester City në ditën e fundit të sezonit e dënoi Stoke me rënie në kategorinë e tretë.[28]

Brian Little, ish-menaxher i Aston Villa,[31] mori drejtimin për sezonin 1998–99.[32] Pavarësisht një fillimi mbresëlënës, forma e ekipit ra ndjeshëm në fazat e mëvonshme të sezonit, gjë që çoi në largimin e Little nga klubi në fund të sezonit. Pasardhësi i tij, Gary Megson, ishte në punë vetëm për katër muaj. Megson u detyrua të largohej pas një marrje në pronësi nga Stoke Holding, një konsorcium islandez, i cili bleu 66% të aksioneve në Stoke City F.C. për £6.6 milion.[26] Stoke u bë klubi i parë i futbollit në pronësi islandeze jashtë Islandës. Ata emëruan menaxherin e parë të huaj të klubit, Guðjón Þórðarson, i cili ndihmoi Stoke të fitonte Football League Trophy në sezonin 1999–2000, me një fitore 2–1 kundër Bristol City para një turme prej 85,057 në Wembley.[12][33]

Guðjón arriti ngjitjen në tentativën e tretë në 2001–02 pas humbjeve të mëparshme në play-off kundër Gillingham dhe Walsall.[34] Cardiff City u mund në gjysmëfinale përpara se një fitore 2–0 kundër Brentford në Millennium Stadium të siguronte ngjitjen. Pavarësisht arritjes së qëllimit të ngjitjes, Guðjón u shkarkua nga Gunnar Gíslason vetëm pesë ditë më vonë.[34][35]

Steve Cotterill u rekrutua si zëvendësues i Guðjón përpara fillimit të sezonit 2002–03,[34] por dha dorëheqjen në tetor 2002 pas vetëm katër muajsh në krye. Tony Pulis u emërua menaxheri i ri i Stoke menjëherë pas kësaj.[12][36] Pulis e shmangu Stoke nga rënia,[34] me një fitore 1–0 ndaj Reading në ditën e fundit të sezonit duke e mbajtur klubin në divizion.[37] Megjithatë, Pulis u shkarkua në fund të sezonit 2004–05, pas mosmarrëveshjeve mes tij dhe pronarëve të klubit.[38]

Menaxheri holandez Johan Boskamp u emërua si pasardhës i Pulis më 29 qershor 2005, vetëm një ditë pasi Pulis u shkarkua.[39] Boskamp solli një numër lojtarësh të rinj nga Evropa, por skuadra e tij ishte jokonsistente dhe u arrit vetëm një përfundim në mes të tabelës.[40] Boskamp u largua në fund të sezonit 2005–06 mes një oferte për marrje në pronësi nga ish-kryetari Peter Coates.[41] Më 23 maj 2006, Coates përfundoi marrjen në pronësi të Stoke City, duke shënuar fundin e kryesimit të Gunnar Gíslason të klubit.[42] Coates zgjodhi ish-menaxherin Tony Pulis si pasardhës të Boskamp në qershor 2006.[43] Pulis e çoi Stoke afër një vendi në play-off, por në fund u arrit një vend i tetë në sezonin 2006–07.[44]

Dhjetë vjet në Premier League (2008–2018)

Tifozët e Stoke City festojnë pas ngjitjes në Premier League, 4 maj 2008.

Stoke fitoi ngjitjen automatike në Premier League në ditën e fundit të sezonit 2007–08, duke përfunduar në vendin e dytë në Championship.[45] Një humbje 3–1 ndaj Bolton Wanderers në ditën hapëse të sezonit 2008–09 pa Stoke të përjashtohej nga shumë media si e sigurt për rënie.[46] Stoke arriti ta kthejë Britannia Stadium në një "kala", duke e bërë të vështirë për ekipet të marrin pikë atje. Në ndeshjen e tyre të parë në shtëpi, Stoke mundi Aston Villa 3–2,[47] dhe fitoi gjithashtu kundër Tottenham Hotspur,[48] Arsenalit,[49] Sunderlandit[50] dhe West Bromwich Albion.[51] Pas një fitoreje 2–1 në Hull City,[52] Stoke konfirmoi vendin e tyre në Premier League pasi 'Potters' përfunduan të 12-tët në kthimin e tyre në kategorinë kryesore, me një total prej 45 pikësh.[53] Stoke përfundoi sezonin pasardhës 2009–10 në një vend të respektueshëm të 11-të, me 47 pikë. Stoke gjithashtu arriti në çerekfinalen e FA Cup për herë të parë që nga viti 1972, duke mundur York City, Arsenalin dhe Manchester City-n përpara se të humbiste kundër fituesve të fundit Chelsea.

Stoke arriti në finalen e FA Cup për herë të parë në 2011, duke mundur Cardiff City, Wolverhampton Wanderers, Brighton & Hove Albion, West Ham United dhe një fitore të famshme 5–0 kundër Boltonit, fitorja më e madhe e pasluftës në gjysmëfinalen e FA Cup.[54] Megjithatë, ata humbën finalen 1–0 ndaj Manchester City.[55] Duke arritur në finale, Stoke u kualifikua për UEFA Europa League 2011–12.[56] Në Europa League, Stoke kaloi Hajduk Split, Thun dhe një grup të vështirë që përmbante Beşiktaş, Dynamo Kyiv dhe Maccabi Tel Aviv nga i cili Stoke arriti të kalonte duke përfunduar në pozicionin e dytë. Shpërblimi i City ishte një përballje kundër gjigantëve spanjollë Valencia dhe pavarësisht një paraqitjeje të guximshme në ndeshjen e dytë, Stoke u eliminua 2–0 në total. Në Premier League, Stoke bëri nënshkrimin e profilit të lartë të Peter Crouch pasi përfundoi në një pozicion mesatar të tabelës për herë të katërt. Sezoni 2012–13 pa Stoke të bënte pak përparim, dhe Pulis u largua nga klubi me pëlqim të ndërsjellë më 21 maj 2013.[57]

Pulis u zëvendësua nga bashkëkombësi uellsian Mark Hughes, i cili nënshkroi një kontratë trevjeçare më 30 maj 2013.[58][59] Hughes e udhëhoqi Stoke në një përfundim në vendin e nëntë në 2013–14, pozicioni i tyre më i lartë në Premier League dhe përfundimi më i mirë që nga 1974–75.[60] Sezoni 2014–15 pa Stoke të përfundojë përsëri në vendin e nëntë, këtë herë me 54 pikë.[61] Pavarësisht thyerjes së rekordit të transferimeve dy herë me Xherdan Shaqiri dhe më pas Giannelli Imbula, në 2015–16, Stoke nuk bëri ndonjë përparim dhe përfundoi në vendin e nëntë për të tretin sezon radhazi.[62] Stoke ra në sezonin 2016–17, duke përfunduar në vendin e 13-të.[63] Në janar 2018, Hughes u shkarkua pas një ecurie të dobët që e la klubin në zonën e rënies.[64] Ai u zëvendësua nga Paul Lambert,[65] i cili nuk arriti ta parandalonte klubin të mbyllte periudhën e tyre 10-vjeçare në Premier League.[66]

Kthimi në Championship (2018–sot)

Pas rënies së tyre në Championship, Lambert u zëvendësua me ish-shefin e Derby County, Gary Rowett.[67] Pavarësisht se shpenzoi gati 50 milionë £ për lojtarë në dritaren e transferimeve të verës, rezultatet dhe performancat ishin të dobëta dhe Rowett u shkarkua më pas më 8 janar 2019 me ekipin në vendin e 14-të në tabelë.[68] Ai u zëvendësua me shefin e Luton Town, Nathan Jones.[69] Stoke vazhdoi të përfundojë një sezon të paqëllimtë 2018–19 në vendin e 16-të me një numër rekord barazimesh (22).[70]

Pasi arriti vetëm dy fitore në 14 ndeshjet hapëse të sezonit pasardhës, Jones u shkarkua më 1 nëntor 2019 me ekipin në zonën e rënies.[71] Shefi i Irlandës së Veriut, Michael O'Neill, u konfirmua si zëvendësues i tij një javë më vonë.[72] Rezultatet u përmirësuan nën O'Neill dhe ekipi arriti të shmangte rënien, duke përfunduar i 15-ti.[73] Për shkak të pandemisë COVID-19, i gjithë sezoni 2020–21 u luajt pa praninë e tifozëve pasi Stoke përfundoi përsëri në mes të tabelës.[74] Fushata e ardhshme filloi shkëlqyeshëm me ekipin që sfidonte për play-off-et, megjithëse një fund i dobët i sezonit i pa ata të përfundonin në vendin e 14-të.[75][76] Një fillim i ngadaltë i sezonit 2022–23 shënoi fundin e kohës së O'Neill në krye dhe ai u shkarkua në gusht 2022, me shefin e Sunderland, Alex Neil, që e zëvendësoi atë.[77][78] Neil nuk arriti të ndryshonte pozicionin e Stoke në mes të tabelës dhe u zëvendësua nga Plymouth Argyle's Steven Schumacher në dhjetor 2023, i cili zgjati më pak se një vit në krye përpara se të shkarkohej gjithashtu në shtator 2024.[79][80] Narcís Pèlach u shpall si menaxheri i ri i Stoke më 18 shtator 2024,[81] por u shkarkua në dhjetor 2024; Mark Robins u emërua menaxher më 1 janar 2025.[82]

Mbështetësit

Tifozët e Stoke në Finalja e FA Cup 2011

Ndërsa pjesa më e madhe e mbështetjes që gëzon klubi është nga zona lokale e Stoke-on-Trent, ka një numër klubesh të tifozëve në mërgim, veçanërisht në Londër dhe që shtrihen nga Skandinavia deri në vende më të largëta si Rusia, Kanadaja, Shtetet e Bashkuara dhe Australia.[83] Një turmë me kapacitet të plotë rregullisht dilte për t'i parë ata në Premier League.[84]

Stoke ka pasur probleme me huliganizmin e futbollit në vitet 1970 deri në fillim të viteve 2000, për shkak të veprimeve të grupit "Naughty Forty" i cili u lidh me klubin dhe u formua nga mbështetësi Mark Chester.[85][86] Chester është reformuar dhe tani punon si promovues i përfshirjes së të rinjve.[87] Në vitin 2003, BBC e përshkroi Stoke City si një klub që kishte "një nga grupet e huliganëve të futbollit më aktivë dhe më të organizuar në Angli". Në përgjigje të këtyre kritikave, klubi prezantoi një skemë ID-je për Udhëtimet në Fushë të Huaj.[88] Ajo u pezullua më pas në vitin 2008 si rezultat i sjelljes së përmirësuar dhe një reputacioni të rritur.[89] Më vonë, tifozët dhe stadiumi i Stoke City janë perceptuar si të zhurmshëm, miqësorë, pasionantë dhe modernë,[90] duke mirëpritur si mysafirë Sugar Ray Leonard[91] dhe Diego Maradona.[92] Tashmë në media ka "admirim të vërtetë për volumin dhe ndezjen e mbështetjes besnike të klubit".[90] Stoke njoftoi se do t'u ofronte mbështetësve udhëtim falas me autobus për çdo ndeshje të Premier League në fushë të huaj në sezonet 2013–14 dhe 2014–15.[93]

Në nëntor 2008, një grup tifozësh të Stoke u detyrua nga Policia e Greater Manchester të largohej nga Manchester përpara një ndeshjeje të ligës kundër Manchester United.[94] Grupi i të drejtave të njeriut Liberty mori përsipër çështjen e tyre,[95] dhe Policia e Greater Manchester përfundimisht kërkoi falje për veprimet e tyre dhe tifozët morën kompensim.[96][97]

Mbështetësit e klubit kanë adoptuar "Delilah" si himnin e tyre që nga vitet 1970, kur një mbështetës u dëgjua duke e kënduar atë në një pub lokal. Disa nga tekstet e këngës janë përshtatur për tribunat, por shumica mbeten të njëjta.[98] Himni zyrtar i klubit të Stoke është "We'll be with you", i cili u regjistrua nga lojtarët e Stoke përpara finales së Kupës së Ligës së Futbollit 1972.[2]

Midis 2008 dhe 2011, tifozi lokal "Pottermouth" kontribuan me një seri repesh në BBC Radio Stoke rreth ngjitjes së Stoke, betejës së tyre për të qëndruar në Premier League, dhe finales së FA Cup 2011.[99]

Rivalitetet

Rivalët lokalë të Stoke janë Port Vale, me qendër në zonën Burslem të Stoke-on-Trent. Meqenëse të dy klubet kanë qenë rregullisht në divizione të ndryshme, ka pasur vetëm 46 ndeshje kampionati mes të dy palëve, me ndeshjen e fundit që ishte në vitin 2002.[100] Pavarësisht mungesës së ndeshjeve, Potteries derby shpesh është një ndeshje futbolli e ngushtë dhe e afërt me pak gola të shënuar. Stoke ka fituar 19 ndeshje ndërsa Vale ka fituar 15.[101]

Për shkak të rrallësisë së këtij takimi, Stoke ka rivalitete më të themeluara me klubet e Midlands Derby County, West Bromwich Albion dhe Wolverhampton Wanderers.[2][102][103] Një rivalitet me ekipin Uellsian Cardiff City u formua në sezonin 2001–02 ku skuadrat luajtën kundër njëra-tjetrës në play-off-et e Divizionit të Dytë.[104][105]

Veshja dhe Stema

Veshja

Wikimedia Commons ka materiale multimediale në lidhje me Stoke City F.C. kits.

Veshja tradicionale e Stoke janë fanella me vija të kuqe dhe të bardha me pantallona të shkurtra dhe çorape të bardha.[2] Veshja e tyre e parë ishte me rrathë blu marinë dhe kardinal me pantallona të shkurtra të bardha dhe çorape me rrathë.[2] Kjo ndryshoi në rrathë të zinj dhe blu përpara se klubi të vendosej për vija të kuqe dhe të bardha në 1883.[2] Megjithatë, në 1891 Football League vendosi se vetëm një klub mund të përdorte një stil veshjeje **për** sezon dhe Sunderland u lejua të merrte vijat e kuqe dhe të bardha. Kështu që midis 1891 dhe 1908 Stoke përdori një shumëllojshmëri veshjesh me ngjyrë vishnje të thjeshtë duke qenë më e zakonshmja.[2] Në 1908, Stoke humbi statusin e tyre në Ligë dhe ishin në gjendje të ktheheshin përfundimisht te e kuqja dhe e bardha dhe kur u ribashkuan me ligën në 1919 rregulli u hoq.[2] Që atëherë, Stoke ka përdorur përgjithmonë fanella me vija të kuqe dhe të bardha, me të vetmin rast kur devijuan nga kjo ishte për dy sezone në mesin e viteve 1980, ku ata veshën një fanellë me vija të holla.

Stema

Stema e Stoke-on-Trent, e përdorur si stemë e klubit nga vitet 1950 deri në 1977, dhe nga 1992 deri në 2001

Stema e parë e klubit të Stoke ishte një "S" e stilizuar e cila u përdor nga lojtarët në 1882 të cilët do ta qepnin stemën në fanellat e tyre; megjithatë, kjo praktikë shpejt u zbeh.[2] Në vitet 1950 Stoke filloi të përdorte mburojën nga **stema e Stoke-on-Trent** e cila u përdor rrallë deri në vitin 1977.[2] Një stemë e re dhe më e thjeshtë e klubit u prezantua, një nyje Stafford dhe furrë qeramike përfaqësonin traditën lokale ndërsa u shtuan edhe vija të kuqe dhe të bardha.[2] Kjo zgjati deri në vitin 1992 kur klubi vendosi të përdorte të gjithë stemën e Stoke-on-Trent e cila përfshinte emrin e klubit në krye të stemës.[2] Ata ndryshuan stemën e tyre në 2001 në versionin aktual i cili përfshin pseudonimin e tyre "The Potters". Për sezonin 2012–13, ata përdorën një version special për të shënuar 150-vjetorin e klubit i cili përfshinte moton latine të klubit "**Vis Unita Fortior**" ("Fuqia e Bashkuar është Më e Fortë"). Në gusht 2025, Stoke zbuloi një stemë të re që do të përdoret nga sezoni 2026–27 bazuar në atë të përdorur nga 1977 në 1992, me një **furrë shisheje**, **nyje Staffordshire**, vitin e themelimit dhe vija të kuqe dhe të bardha.[106]

Sponsorizimi

Periudha Veshje sportive Sponsori
1974–1975 Admiral Asnjë
1975–1980 Umbro
1981–1985 Ricoh
1985–1986 Asnjë
1986–1987 Hi-Tec Cristal Tiles
1987–1989 Admiral
1989–1990 Scoreline
Periudha Veshje sportive Sponsori
1990–1991 Matchwinner Fradley Homes
1991–1993 Ansells
1993–1995 Asics Carling
1995–1996 Broxap
1996–1997 Asics
1997–2001 Britannia
2001–2003 Le Coq Sportif
Periudha Veshje sportive Sponsori
2003–2007 Puma Britannia
2007–2010 Le Coq Sportif
2010–2012 Adidas
2012–2014 bet365
2014–2015 Warrior
2015–2016 New Balance
2016– Macron

Rekordet

Paraqitjet rekord:

  • Eric Skeels – 592 paraqitje (kampionat dhe kupë)
  • John McCue – 675 paraqitje (duke përfshirë ndeshjet gjatë kohës së luftës)

Golashënuesit rekord:

  • John Ritchie – 176 gola (gola në kampionat dhe kupë)
  • Freddie Steele – 140 gola (gola në kampionat)

Nënshkrimi rekord:

  • Giannelli Imbula u nënshkrua nga Porto: £18.3 milion (1 shkurt 2016)[107]

Shitja rekord:

Rezultatet rekord:

Rekordet e pjesëmarrjes:

  • 51,130 në Victoria Ground kundër Arsenal (29 mars 1937)
  • 30,022 në bet365 Stadium kundër Everton (17 mars 2018)[112]

Rekordi Evropian

Raundi Kundërshtari Shtëpi Jashtë Totali
1972–73 UEFA Kupa Raundi i parë Gjermania 1. FC Kaiserslautern 3–1 0–4 3–5
1974–75 Raundi i parë Holanda Ajax 1–1 0–0 1–1 (a)
2011–12 UEFA Europa League Raundi i tretë kualifikues Kroacia Hajduk Split 1–0 1–0 2–0
Raundi Play-off Zvicra Thun 4–1 1–0 5–1
Grupi E Turqia Beşiktaş 2–1 1–3 2-ti
Ukraina Dynamo Kyiv 1–1 1–1
Izraeli Maccabi Tel Aviv 3–0 2–1
Raundi i 32-ve Spanja Valencia 0–1 0–1 0–2

Lojtarët

Skuadra aktuale

Përditësuar më 1 shtator 2025[113]
Nr. Kombësia Poz. Lojtari
1 Suedia Pt Viktor Johansson
3 Anglia Mb Aaron Cresswell
4 Anglia Mf Ben Pearson
7 Uellsi Mf Sorba Thomas
8 Anglia Mf Lewis Baker
9 Anglia Sm Divin Mubama (në huazim nga Manchester City)
10 Koreja e Jugut Mf Bae Jun-ho
11 Sllovakia Sm Róbert Boženík
12 Japonia Mf Tatsuki Seko
13 Republika e Irlandës Pt Jack Bonham
14 Irlanda Veriore Mf Jamie Donley (në huazim nga Tottenham Hotspur)
15 Franca Mf Steven Nzonzi
16 Anglia Mb Ben Wilmot
17 Franca Mb Eric Bocat
Nr. Kombësia Poz. Lojtari
18 Republika e Irlandës Mf Bosun Lawal
19 Sllovakia Mf Tomáš Rigo
20 Anglia Sm Sam Gallagher
22 Kameruni Mb Junior Tchamadeu
23 Anglia Mb Ben Gibson (kapiteni)
26 Anglia Mb Ashley Phillips (në huazim nga Tottenham Hotspur)
29 Franca Sm Lamine Cissé
34 Anglia Pt Frank Fielding
40 Ukraina Mb Maksym Talovierov
41 Anglia Mb Jaden Dixon
42 Holanda Sm Million Manhoef
46 Anglia Mf Will Smith
56 Anglia Mf Favour Fawunmi
57 Anglia Mb Jaden Mears
— Angola Sm André Vidigal

Jashtë në huazim

Nr. Kombësia Poz. Lojtari
21 Serbia Mf Nikola Jojić (në huazim tek NK Radomlje)
35 Anglia Sm Nathan Lowe (në huazim tek Stockport County)
Nr. Kombësia Poz. Lojtari
37 Anglia Sm Emre Tezgel (në huazim tek Crewe Alexandra)
45 Anglia Pt Tommy Simkin (në huazim tek Leyton Orient)

Nën-21 dhe Akademia

Ish-lojtarët

Për detaje rreth ish-lojtarëve, shih Lista e lojtarëve të Stoke City F.C., Lista e lojtarëve të Stoke City F.C. (25–99 paraqitje), Lista e lojtarëve të Stoke City F.C. (1–24 paraqitje) dhe Kategoria:Lojtarët e Stoke City F.C..

Rekordet e lojtarëve

Për rekordet e lojtarëve, duke përfshirë çmimet e lojtarëve, shih List of Stoke City F.C. records and statistics.

Stoke City Women

Lojtari i Vitit

Nderime

Nderimet e Stoke City përfshijnë:[114]

Liga

  • Divizioni i Dytë i Ligës së Futbollit / Kampionati (niveli 2)
    • Kampion: 1932–33, 1962–63
    • Nënkampion: 1921–22, 2007–08
    • Promovuar: 1978–79
  • Divizioni i Tretë Veri / Divizioni i Dytë (niveli 3)
    • Kampion: 1926–27, 1992–93
    • Fitues të Play-off: 2002
  • Football Alliance
    • Kampion: 1890–91
  • Liga e Birmingham & District
    • Kampion: 1910–11
  • Liga Jugore Divizioni Dy
    • Kampion: 1909–10, 1914–15
    • Nënkampion: 1910–11

Kupat

Stoke fitoi Kupën e Ligës në 1972, trofeun e tyre të parë madhor.
  • FA Cup
    • Nënkampion: 2010–11
  • Kupa e Ligës
    • Fitues: 1971–72
    • Nënkampion: 1963–64
  • Trofeu i Ligës së Futbollit
    • Fitues: 1991–92, 1999–2000
  • Watney Cup
    • Fitues: 1973

Të vogla

  • Staffordshire Senior Cup
    • Fitues (19): 1877–78, 1878–79, 1903–04, 1913–14, 1920–21, 1929–30, 1933–34, 1938–39, 1947–48, 1964–65, 1968–69, 1970–71, 1974–75, 1975–76, 1981–82, 1992–93, 1994–95, 1998–99, 2016–17
    • Nënkampion: 1882–83, 1885–86, 1890–91, 1895–96, 1896–97, 1900–01, 1901–02, 1902–03, 1923–24, 1925–26, 1934–35, 1951–52, 1971–72, 1973–74, 1980–81, 2002–03, 2005–06, 2010–11
  • Birmingham Senior Cup
    • Fitues: 1901, 1914
    • Nënkampion: 1910, 1915, 1920, 1921
  • Trofeu i Isle of Man
    • Fitues: 1987, 1991, 1992
    • Nënkampion: 1985

Referime

  1. 1 2 3 4 "1863–1888 Në Fillim". Stoke City (në anglisht). Marrë më 7 maj 2019. Historia thotë se në 1863, ish-nxënës të Shkollës Charterhouse formuan një Klub Futbolli ndërsa punonin si praktikantë në Hekurudhën e Staffordshire Veriore në Stoke. Ekziston ende pak dëshmi për ndonjë ndeshje zyrtare që zhvillohet, edhe pse në atë kohë ndonjë formë e futbollit mund të kishte ekzistuar tashmë në zonë pasi drejtori i Shkollës Stoke St Peter, J. Thomas, ishte një sportist aktiv dhe sekretar i Klubit Atletik lokal Victoria. Pesë vjet pas formimit zyrtar të Klubit, një raport në revistën The Field të shtatorit 1868, thuhej se ishte regjistruar një Klub i ri Futbolli Shoqatash në Stoke-on-Trent ...dhe anëtari i tij themelues ishte ish-nxënësi i Shkollës Charterhouse, Henry Almond. Dëshmia vërteton se Almond kishte luajtur për Klubin gjatë pesë viteve para 1868. Në aspektin e të dhënave zyrtare, megjithatë, ndeshja e parë e luajtur nga ekipi i Almondit, i njohur si Stoke Ramblers dhe i përbërë kryesisht nga punonjës hekurudhe, ishte në tetor 1868. Ndeshja historike, kundër një EW May XV, përfundoi në barazim 1–1 dhe u luajt në fushën e Klubit të Kriketit Victoria, afër Lonsdale Street dhe Church Street. Almond, kapiteni, shënoi golin e parë ndonjëherë nga një lojtar i Stoke, megjithëse ai shpejt do të largohej nga Klubi dhe zona për të ndjekur karrierën e tij si inxhinier civil.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Gabim citimi: Etiketë <ref> e pavlefshme; asnjë tekst nuk u dha për refs e quajtura "Matthews"
  3. ↑ Brown, Paul (29 maj 2013). Përmbledhja e Futbollit Viktorian (në anglisht). Superelastic. ISBN 9780956227058.
  4. ↑ Goldblatt, David (2002). Libri Vjetor i Futbollit Botëror: Udhëzuesi i Plotë i Lojës (në anglisht). Dorling Kindersley.
  5. ↑ Cooke, Martyn. "Mitet dhe të vërtetat në historinë e sportit: duke eksploruar origjinën e Stoke City Football Club". Playing Pasts (në anglisht). Marrë më 18 dhjetor 2022.
  6. ↑ "Ndeshje Futbolli". Birmingham Daily Post (në anglisht). 11 dhjetor 1868.
  7. ↑ "Stoke Football Club". Staffordshire Sentinel and Commercial & General Advertiser (në anglisht). 15 tetor 1870. fq. 5. Marrë më 17 maj 2022.
  8. ↑ "1888–1900 Ethet e Zgjedhjeve". Faqja Zyrtare e Stoke City (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 14 mars 2012. Marrë më 13 maj 2010.
  9. ↑ Coleman, Michael (2001). Liga Legjendare (në anglisht). Londër: Scholastic Children's Books. fq. 29.
  10. ↑ "1910–1920 Rilindja". Faqja Zyrtare e Stoke City (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 14 mars 2012. Marrë më 13 maj 2010.
  11. ↑ "1920–1930 Rënia dhe Ngritja". Faqja Zyrtare e Stoke City (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 14 mars 2012. Marrë më 13 maj 2010.
  12. 1 2 3 The Oatcake (19 korrik 2000). "Historia e SCFC". oatcake.co.uk (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 24 tetor 2005. Marrë më 8 prill 2009.
  13. ↑ "Xhentelmeni i parë i futbollit". BBC News (në anglisht). British Broadcasting Corporation. 23 shkurt 2000. Marrë më 29 qershor 2007.
  14. 1 2 3 "1930–1940 Stan është burri". Faqja Zyrtare e Stoke City (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 6 shkurt 2012. Marrë më 13 maj 2010.
  15. 1 2 "1940–1950 Aq Afër, Aq Larg". Faqja Zyrtare e Stoke City (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 14 mars 2012. Marrë më 13 maj 2010.
  16. ↑ "1950–1960 Një Afërsi e Huaj". Faqja Zyrtare e Stoke City (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 14 mars 2012. Marrë më 13 maj 2010.
  17. ↑ "Karriera menaxheriale e Bob McGrory". Soccerbase (në anglisht). Centurycomm Limited. Arkivuar nga origjinali më 1 tetor 2007. Marrë më 12 korrik 2007.
  18. ↑ "Karriera menaxheriale e Tony Waddington". Soccerbase (në anglisht). Centurycomm Limited. Arkivuar nga origjinali më 1 tetor 2007. Marrë më 12 korrik 2007.
  19. 1 2 3 4 5 "1960–1970 Waddo, A Besoni (Pjesa e Parë)". Faqja Zyrtare e Stoke City (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 18 shkurt 2012. Marrë më 13 maj 2010.
  20. ↑ "Njëqindvjetori i Stoke F.C. 1863-1963". The Staffordshire Weekly Sentinel (në anglisht). Stoke-upon-Trent. 26 prill 1963. fq. 13–18. Marrë më 28 tetor 2024 – nëpërmjet British Newspaper Archive.
  21. ↑ "Gordon Banks". International Footballer Hall of Fame (në anglisht). IFOF West LLC. Marrë më 2 korrik 2007.
  22. ↑ "Gordon Banks (Angli)". Planet World Cup (në anglisht). Jan Alsos. Marrë më 2 korrik 2007.
  23. ↑ Holroyd, Steve; Litterer, Dave. "Viti në Futbollin Amerikan – 1967". Arkivat e Historisë së Futbollit të SHBA (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 2 nëntor 2008. Marrë më 8 nëntor 2007.
  24. ↑ "Kupa e Ligës Angleze". Napit.co.uk (në anglisht). Marrë më 12 korrik 2007.
  25. 1 2 3 4 5 "1970–1980 Waddo, A Besoni (Pjesa e Dytë)". Faqja Zyrtare e Stoke City (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 7 gusht 2011. Marrë më 13 maj 2010.
  26. 1 2 "Historia e Stoke City Football Club". Red Stripe (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 17 korrik 2007. Marrë më 29 qershor 2007.
  27. 1 2 3 4 "1980–1990 Five Managers, Five Chairmen". Stoke City Official Website (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 14 mars 2012. Marrë më 13 maj 2010.
  28. 1 2 3 4 "1990–2000 Two Relegations, A Promotion & A Takeover". Stoke City Official Website (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 14 mars 2012. Marrë më 13 maj 2013.
  29. ↑ "Mike Sheron" (në anglisht). ex-canaries.co.uk. Marrë më 2 korrik 2007.
  30. ↑ "Britannia Stadium". The Stadium Guide (në anglisht). Marrë më 1 korrik 2007.
  31. ↑ "Little resigns from Villa". BBC Sport (në anglisht). British Broadcasting Corporation. 24 shkurt 1998. Marrë më 2 korrik 2007.
  32. ↑ "Brian Little's managerial career". Soccerbase (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 1 tetor 2007. Marrë më 12 korrik 2007.
  33. ↑ "Wembley glory for Stoke City". BBC Sport (në anglisht). British Broadcasting Corporation. 29 qershor 2000. Marrë më 1 korrik 2007.
  34. 1 2 3 4 "2000–2009 The Decade of Success". Stoke City Official Website (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 14 mars 2012. Marrë më 13 maj 2010.
  35. ↑ "Stoke sack Thordarson". BBC Sport (në anglisht). 16 maj 2002. Marrë më 3 mars 2017.
  36. ↑ "Pulis gets Stoke job". BBC Sport (në anglisht). British Broadcasting Corporation. 1 nëntor 2002. Marrë më 10 korrik 2007.
  37. ↑ "Akinbiyi keeps Stoke up". BBC Sport (në anglisht). British Broadcasting Corporation. 4 maj 2003. Marrë më 12 qershor 2007.
  38. ↑ "Manager Pulis is sacked by Stoke". BBC Sport (në anglisht). British Broadcasting Corporation. 28 qershor 2005. Marrë më 1 korrik 2007.
  39. ↑ "Boskamp named as new Stoke boss". BBC Sport (në anglisht). British Broadcasting Corporation. 29 qershor 2005. Marrë më 12 qershor 2007.
  40. ↑ "English League Championship Table – 2005/06". ESPN (në anglisht). Disney Corporation. Arkivuar nga origjinali më 9 shkurt 2008. Marrë më 1 korrik 2007.
  41. ↑ "Boskamp confirms exit from Stoke". BBC Sport (në anglisht). British Broadcasting Corporation. 30 prill 2006. Marrë më 1 korrik 2007.
  42. ↑ "Coates takes over as Stoke owner". BBC Sport (në anglisht). British Broadcasting Corporation. 23 maj 2006. Marrë më 1 korrik 2007.
  43. ↑ "Pulis confirmed as Stoke manager". BBC Sport (në anglisht). British Broadcasting Corporation. 14 qershor 2006. Marrë më 1 korrik 2007.
  44. ↑ "English League Championship 2006–2007". Statto.com (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 8 maj 2012. Marrë më 6 maj 2016.
  45. ↑ "Stoke 0–0 Leicester". BBC Sport (në anglisht). 4 maj 2008. Marrë më 7 mars 2017.
  46. ↑ Phillips, Owen (16 gusht 2008). "Bolton 3–1 Stoke" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 6 shtator 2008.
  47. ↑ May, John (23 gusht 2008). "Stoke 3–2 Aston Villa" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 6 shtator 2008.
  48. ↑ Hughes, Ian (19 tetor 2008). "Stoke 2–1 Tottenham" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 24 tetor 2008.
  49. ↑ Hughes, Ian (1 nëntor 2008). "Stoke 2–1 Arsenal" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 18 maj 2009.
  50. ↑ Lewis, Aimee (31 tetor 2008). "Stoke 1–0 Sunderland" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 18 maj 2009.
  51. ↑ Phillips, Owen (22 nëntor 2008). "Stoke 1–0 West Brom" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 18 maj 2009.
  52. ↑ "Hull City 1–2 Stoke" (në anglisht). BBC Sport. 9 maj 2009. Marrë më 18 maj 2009.
  53. ↑ "Stoke 2–0 Wigan" (në anglisht). BBC Sport. 16 maj 2009. Marrë më 18 maj 2009.
  54. ↑ "The long wait is finally over for Potters" (në anglisht). thisisstaffordshire.co.uk. Marrë më 14 mars 2011.{{cite web}}: Mirëmbajtja CS1: Shërbim arkivimi i vjetruar (lidhja)
  55. ↑ "Man City 1 – 0 Stoke" (në anglisht). BBC Sport. 14 maj 2011. Marrë më 14 maj 2011.
  56. ↑ "City Boosted By Europa League Spot". stokecityfc.com (në anglisht). Stoke City FC. 11 maj 2011. Arkivuar nga origjinali më 16 qershor 2011. Marrë më 11 maj 2011.
  57. ↑ "Tony Pulis leaves Stoke City after seven years in charge". BBC Sport (në anglisht). 21 maj 2013. Marrë më 22 maj 2013.
  58. ↑ "Mark Hughes: Stoke City appoint former QPR manager". BBC Sport (në anglisht). 30 maj 2013. Marrë më 30 maj 2013.
  59. ↑ "Three-year deal for Mark Hughes as new Stoke City era begins". The Sentinel (në anglisht). 30 maj 2013. Arkivuar nga origjinali më 14 qershor 2013. Marrë më 30 maj 2013.
  60. ↑ "West Brom 1–2 Stoke". BBC Sport (në anglisht). 23 maj 2014. Marrë më 23 maj 2014.
  61. ↑ "Stoke 6–1 Liverpool". BBC Sport (në anglisht). 19 korrik 2015. Marrë më 19 korrik 2015.
  62. ↑ "Stoke 2–1 West Ham". BBC Sport (në anglisht). 1 qershor 2016. Marrë më 1 qershor 2016.
  63. ↑ "Southampton 0–1 Stoke". BBC Sport (në anglisht). 22 maj 2017. Marrë më 22 maj 2017.
  64. ↑ "Mark Hughes: Stoke City sack manager after poor run". BBC Sport (në anglisht). 6 janar 2018.
  65. ↑ "Paul Lambert appointed Stoke manager". BBC Sport (në anglisht). 16 janar 2018.
  66. ↑ Henson, Mike (5 maj 2018). "Stoke City 1–2 Crystal Palace" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 5 maj 2018.
  67. ↑ "Gary Rowett: Stoke City name Derby County boss as their new manager" (në anglisht). 22 maj 2018. Marrë më 22 maj 2018.
  68. ↑ "Gary Rowett: Stoke City manager sacked after less than eight months" (në anglisht). 8 janar 2019. Marrë më 8 janar 2019.
  69. ↑ Nicholson, Fraser (9 janar 2019). "Jones named new manager" (në anglisht). Stoke City F.C. Marrë më 9 janar 2019.
  70. ↑ "Revealed: Stoke City have drawn more games than anyone else in world football". Stoke Sentinel (në anglisht). 28 prill 2019. Marrë më 5 maj 2019.
  71. ↑ "Nathan Jones: Stoke City sack manager with Potters second bottom of the Championship". BBC Sport (në anglisht). nëntor 2019.
  72. ↑ "Michael O'Neill: Stoke City appoint Northern Ireland boss as new manager". BBC Sport (në anglisht). 8 nëntor 2019. Marrë më 8 nëntor 2019.
  73. ↑ "Nottingham Forest 1–4 Stoke City". BBC Sport (në anglisht). 26 korrik 2020. Marrë më 26 korrik 2020.
  74. ↑ "AFC Bournemouth 0–2 Stoke City". BBC Sport (në anglisht). 2 mars 2022. Marrë më 2 mars 2022.
  75. ↑ "Michael O'Neill: Stoke City boss says it's a testing time for under-pressure Potters". BBC Sport (në anglisht). Marrë më 1 qershor 2022.
  76. ↑ "Stoke City 1–1 Coventry City". BBC Sport (në anglisht). Marrë më 1 qershor 2022.
  77. ↑ "Michael O'Neill: Stoke City sack manager after poor start to the season". BBC Sport (në anglisht). 29 gusht 2022. Marrë më 29 gusht 2022.
  78. ↑ "Alex Neil: Sunderland boss leaves to become Stoke City's new manager". BBC Sport (në anglisht). 29 gusht 2022. Marrë më 29 gusht 2022.
  79. ↑ "Steven Schumacher: Stoke City name Plymouth Argyle boss as head coach". BBC Sport (në anglisht). 19 dhjetor 2023. Marrë më 19 dhjetor 2023.
  80. ↑ "Schumacher departs Potters". Stoke City (në anglisht). 16 shtator 2024. Marrë më 16 shtator 2024.
  81. ↑ "Stoke appoint Norwich's Pelach as new Potters boss". BBC Sport (në anglisht). 18 shtator 2024. Marrë më 18 shtator 2024.
  82. ↑ "Stoke appoint ex-Coventry boss Robins as manager". BBC Sport (në anglisht). 1 janar 2025. Marrë më 1 janar 2025.
  83. ↑ "Stoke City Supporters Clubs". Stoke City F.C. (në anglisht). Marrë më 29 shkurt 2012.
  84. ↑ "Record Breaking Attendances" (në anglisht). stokecityfc.com. Arkivuar nga origjinali më 31 maj 2010. Marrë më 3 janar 2011.
  85. ↑ "Running with the 'Naughty Forty'". BBC News (në anglisht). 2 maj 2002. Marrë më 1 prill 2010.
  86. ↑ "Hooligan Troublespots" (në anglisht). BBC News. Marrë më 7 shkurt 2011.
  87. ↑ "Reformed Naughty Forty hooligan tells his tale". BBC News (në anglisht). Marrë më 29 shkurt 2012.
  88. ↑ "ID scheme 'big success'". BBC Sport (në anglisht). British Broadcasting Corporation. 22 janar 2003. Marrë më 18 janar 2008.
  89. ↑ "Stoke axe ID cards for away fans". BBC Sport (në anglisht). British Broadcasting Corporation. 24 tetor 2008. Marrë më 25 tetor 2008.
  90. 1 2 "Fanatical supporters backing City to hilt" (në anglisht). thisisstaffordshire.co.uk. Marrë më 7 shkurt 2011.
  91. ↑ "Sugar Ray's Surprise Visit" (në anglisht). stokecityfc.com. Arkivuar nga origjinali më 12 janar 2016. Marrë më 31 janar 2011.
  92. ↑ McNulty, Phil (10 janar 2009). "Stoke 0–0 Liverpool" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 31 janar 2011.
  93. ↑ "Stoke City fans offered free travel for away games". BBC Sport (në anglisht). 19 korrik 2013. Marrë më 20 korrik 2013.
  94. ↑ Porter, Henry (24 nëntor 2008). "The phantom fan menace". The Guardian (në anglisht). London. Marrë më 1 prill 2010.
  95. ↑ "Liberty fight for football fans' rights" (në anglisht). politics.co.uk. Marrë më 7 shkurt 2011.
  96. ↑ "Police apologise to Stoke City fans". Sentinel (në anglisht). Sentinel. 14 janar 2009. Marrë më 11 tetor 2009.
  97. ↑ "Stoke City fans receive £185,000 after police bar them from Man Utd game" (në anglisht). thisisstaffordshire.co.uk. Marrë më 7 shkurt 2011.
  98. ↑ "Stoke City fans back Tom Jones's Delilah to top charts" (në anglisht). BBC. 5 maj 2011. Marrë më 25 maj 2011.
  99. ↑ "Pottermouth – the story". BBC Radio Stoke (në anglisht). Marrë më 8 qershor 2021.
  100. ↑ "Stoke City v Port Vale" (në anglisht). footballderbies.com. Marrë më 7 shkurt 2011.
  101. ↑ "Potteries Derby Records" (në anglisht). stokecityfc.com. Arkivuar nga origjinali më 16 korrik 2011. Marrë më 7 shkurt 2011.
  102. ↑ "Stoke City: When will the ugly truth finally dawn on Baggies?" (në anglisht). thisisstaffordshire.co.uk. Marrë më 7 shkurt 2011.
  103. ↑ Heaven, Frank. "Unexpected Rivalries 4: Stoke City and West Bromwich Albion". The Two Unfortunates (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 21 janar 2013. Marrë më 7 maj 2020.
  104. ↑ Doolan, Rob. "Unexpected Rivalries 7: Stoke City And Cardiff City". The Two Unfortunates (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 4 dhjetor 2013. Marrë më 7 maj 2020.
  105. ↑ "Rivalries set to resume in Cardiff". ESPN (në anglisht). 17 prill 2014. Marrë më 7 maj 2020.
  106. ↑ "New Stoke City Club Crest Confirmed". Stoke City (në anglisht). Marrë më 16 gusht 2025.
  107. ↑ "Transfer deadline day: Stoke City sign Giannelli Imbula from Porto" (në anglisht). shkurt 2016. Marrë më 1 shkurt 2016.
  108. ↑ "Marko Arnautovic: West Ham sign Stoke City and Austria forward for £20m" (në anglisht). 22 korrik 2017. Marrë më 29 korrik 2017.
  109. ↑ "Stoke 6 – 1 Liverpool" (në anglisht). BBC Sport. 24 maj 2015. Marrë më 24 maj 2015.
  110. ↑ "Chelsea 7 – 0 Stoke" (në anglisht). BBC Sport. 25 prill 2010. Marrë më 18 maj 2011.
  111. ↑ "Stoke City 6–1 Rotherham United". BBC Sport (në anglisht). Marrë më 31 gusht 2023.
  112. ↑ "Stoke 1–2 Everton". BBC Sport (në anglisht).
  113. ↑ "Teams: First-team" (në anglisht). Stoke City F.C. Marrë më 24 gusht 2018.
  114. ↑ "Club Honours" (në anglisht). Marrë më 2 mars 2022.
Ky artikull është botuar nga Wikipedia. Teksti licencohet sipar Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Mbi kartelat media mund të ketë kushte shtesë.