Fernando Rapallini

Fernando Rapallini
Volledige naam Fernando Andrés Rapallini
Geboortedatum 28 april 1978
Geboorteplaats La Plata, Vlag van Argentinië Argentinië
Sportieve informatie
Functie Scheidsrechter
Aangesloten bij AFA, CONMEBOL, FIFA
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Fernando Andrés Rapallini (La Plata, 28 april 1978) is een Argentijns voetbalscheidsrechter. Hij was in dienst van FIFA en CONMEBOL tussen 2014 en 2023. Ook leidt hij sinds 2011 wedstrijden in de Primera División.

Op 19 juni 2011 leidde Rapallini zijn eerste wedstrijd in de Argentijnse nationale competitie. Tijdens het duel tussen Godoy Cruz en All Boys (1–0 voor de thuisploeg) trok de leidsman viermaal de gele kaart.[1] In internationaal verband debuteerde hij op 20 mei 2015 tijdens een wedstrijd tussen Emelec en Tigres in de kwartfinales van de Copa Libertadores; het eindigde in 1–0 en Rapallini trok tweemaal de gele kaart.[2] Zijn eerste interland floot hij op 6 juni 2015, toen Chili met 1–0 won van El Salvador door een doelpunt van Jorge Valdivia. Tijdens deze wedstrijd toonde Rapallini twee gele kaarten.[3]

Door een samenwerking tussen de CONMEBOL en de UEFA werd Rapallini in april 2021 gekozen als een van de scheidsrechters op het Europees kampioenschap 2020.[4] Op 17 juni 2021 floot hij de wedstrijd tussen Oekraïne en Noord-Macedonië. Hiermee werd hij de eerste scheidsrechter ooit op het EK voetbal van buiten Europa. Uiteindelijk leidde hij drie duels tijdens het toernooi. In mei 2022 werd hij gekozen als een van de scheidsrechters die actief zouden zijn op het WK 2022 in Qatar.[5]

Interlands

Datum Plaats Wedstrijd Uitslag Competitie Kreeg geel Kreeg voor de tweede keer geel en dus rood Weggestuurd
6 juni 2015Viña del Mar, ChiliVlag van Chili Chili – El Salvador Vlag van El Salvador1 – 0Vriendschappelijk200
5 oktober 2017La Paz, BoliviaVlag van Bolivia Bolivia – Brazilië Vlag van Brazilië0 – 0WK 2018 kwalificatie100
22 juni 2019São Paulo, BraziliëVlag van Peru Peru – Brazilië Vlag van Brazilië0 – 5Copa América 2019400
13 november 2020Barranquilla, ColombiaVlag van Colombia Colombia – Uruguay Vlag van Uruguay0 – 3WK 2022 kwalificatie401
17 juni 2021Boekarest, RoemeniëVlag van Oekraïne Oekraïne – Noord-Macedonië Vlag van Noord-Macedonië2 – 1EK 2020300
22 juni 2021Glasgow, SchotlandVlag van Kroatië Kroatië – Schotland Vlag van Schotland3 – 1EK 2020200
28 juni 2021Boekarest, RoemeniëVlag van Frankrijk Frankrijk – Zwitserland Vlag van Zwitserland3 – 3 (4 – 5 n.s.)EK 2020700
15 oktober 2021Manaus, BraziliëVlag van Brazilië Brazilië – Uruguay Vlag van Uruguay0 – 3WK 2022 kwalificatie400
17 november 2021Santiago, ChiliVlag van Chili Chili – Ecuador Vlag van Ecuador0 – 3WK 2022 kwalificatie301
30 maart 2022Lima, PeruVlag van Peru Peru – Paraguay Vlag van Paraguay2 – 0WK 2022 kwalificatie300
23 november 2022Al Khawr, QatarVlag van Marokko Marokko – Kroatië Vlag van Kroatië0 – 0WK 2022100
2 december 2022Doha, QatarVlag van Servië Servië – Zwitserland Vlag van Zwitserland2 – 3WK 20221100
6 december 2022Ar Rayyan, QatarVlag van Marokko Marokko – Spanje Vlag van Spanje0 – 0 (3 – 0 n.s.)WK 2022200
13 september 2023Lima, PeruVlag van Peru Peru – Brazilië Vlag van Brazilië0 – 1WK 2026 kwalificatie500
17 november 2023Santiago, ChiliVlag van Chili Chili – Peru Vlag van Peru0 – 0WK 2026 kwalificatie502

Zie ook

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.