Łokcza
 Kościół Świętej Trójcy we wsi Łokcza. | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Kraj | |||
| Powiat | |||
| Region | |||
| Starosta |
Miroslav Valčičák[1] | ||
| Powierzchnia |
24,20[2] km² | ||
| Wysokość |
647[3] m n.p.m. | ||
| Populacja (2023) |
| ||
| • liczba ludności |
2 480[4] | ||
| • gęstość |
101,93[5] os./km² | ||
| Nr kierunkowy |
+421 43[3] | ||
| Kod pocztowy |
029 51[3] | ||
| Tablice rejestracyjne |
NO | ||
Położenie na mapie kraju żylińskiego  | |||
Położenie na mapie Słowacji  | |||
 49°22′00″N 19°24′40″E/49,366667 19,411111 | |||
| Strona internetowa | |||
Łokcza[6] (słow. Lokca) – wieś (obec) w północnej Słowacji, w powiecie Namiestów, w kraju żylińskim.
Położenie
Leży w zachodniej części Kotliny Orawskiej[7], w dolinie Białej Orawy. Większość zabudowy znajduje się na prawym brzegu tej rzeki, pomiędzy uchodzącymi do niej jej prawobrzeżnymi dopływami: Hruštínką (Hrusztynką)[8] i Budínskim potokiem. Większość najstarszej zabudowy rozwinęła się wzdłuż spływającego środkiem wsi Lokcianskiego potoku. Od strony południowo-zachodniej góruje nad wsią najbardziej zwarte pasmo Magury Orawskiej – Pasmo Budína[9].
Historia
Została założona w połowie XVI wieku na prawie wołoskim; pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1554 roku[10]. należała do feudalnego „państwa” z siedzibą na Zamku Orawskim. Grabieże w czasach powstania Bocskaya w latach 1604-1606 doprowadziły do spadku liczby mieszkańców i zubożenia wsi. Niszczyły ją również liczne pożary, a w 1715 r. straty spowodował pomór bydła[7].
Mieszkańcy wsi zajmowali się hodowlą, głównie owiec, a także uprawą roli, pracami w lesie, tkactwem, wyrobem kierpców i odlewanych z mosiądzu dzwonków. W latach 1941-1953 wielu z nich znalazło zatrudnienie przy budowie zapory i Zbiornika Orawskiego. Po II wojnie indywidualne gospodarstwa we wsi zostały zlikwidowane. Mieszkańcy znaleźli zatrudnienie w miejscowej Spółdzielni Rolniczej oraz w zakładach przemysłowych, które powstały w dolinie Orawy[7].
Zabytki
- Kościół Świętej Trójcy, katolicki. Pierwotnie renesansowy z 1665 r., w XVIII w. barokowo przebudowany. Murowany, trójnawowy, z poligonalnie zamkniętym prezbiterium. Sklepienia we wnętrzu zachowały renesansowe stiukowe zdobienia[7].
- Kamienny posąg św. Jana Nepomucena przed budynkiem farnym. Barokowy, z 1751 r.[7]
Turystyka
Łokcza jest punktem wyjściowym znakowanych szlaków turystycznych[9]:
na Budín; 2 h (z powrotem 1:20 h)
do wieży widokowej Brabírka (słow. Rozhľadňa Brabírka); 2:20 h (z powrotem 2 h).
Przypisy
- ↑ Zoznam zvolených starostov a primátorov podľa obcí, miest a mestských častí. Štatistický úrad Slovenskej republiky, 2014. [dostęp 2017-11-09]. (słow.).
- ↑ Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk): Hustota obyvateľstva - obce. www.statistics.sk. [dostęp 2024-03-28]. Ustawienia: om7014rr_obc: 24,20S_SK, om7014rr_ukaz: Rozloha (Štvorcový meter).
- 1 2 3 Statistical Office of the Slovak Republic: Základná charakteristika. 2015-04-17. [dostęp 2022-03-31]. (słow.).
- ↑ Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk): Počet obyvateľov podľa pohlavia - obce (ročne). www.statistics.sk. [dostęp 2024-03-28]. Ustawienia: om7101rr_obc: AREAS_SK.
- ↑ Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk): Hustota obyvateľstva - obce. www.statistics.sk. [dostęp 2024-03-28]. Ustawienia: om7014rr_obc: AREAS_SK.
- ↑ Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. KSNG, 2013. s. 264. [dostęp 2017-11-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
- 1 2 3 4 5 Hencovský Ján a kolektív: Orava. Turistický sprievodca ČSFR, č. 29, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1990, s. 187-188 ISBN 80-7096-090-6
- ↑ Łokcza, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 688.
- 1 2 Mapa turystyczna. [dostęp 2025-10-30].
- ↑ Lokca - História. [w:] E-OBCE.sk [on-line]. TERRA GRATA. [dostęp 2017-11-09]. (słow.).
| Miasta |
|
|---|---|
| Wsie |
|
