Šumiac
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Kraj | |||
| Powiat | |||
| Starosta |
Marcel Pollák[1] | ||
| Powierzchnia |
81,76[2] km² | ||
| Wysokość |
841 m n.p.m. | ||
| Populacja (2023) |
| ||
| • liczba ludności |
1 310[3] | ||
| • gęstość |
16,17[4] os./km² | ||
| Nr kierunkowy |
048 | ||
| Kod pocztowy |
976 71 | ||
| Tablice rejestracyjne |
BR | ||
Położenie na mapie kraju bańskobystrzyckiego ![]() | |||
Położenie na mapie Słowacji ![]() | |||
| 48°50′24″N 20°07′47″E/48,840000 20,129722 | |||
| Strona internetowa | |||
Šumiac – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Brezno. Należy do niej osada Červená Skala. Do 1954 r. należały do niej osady Nová Maša, Švábolka, Zlatno i Vaľkovňa, połączone następnie w osobną jednostkę pod nazwą Vaľkovňa[5].
Położenie
Wieś leży we wschodniej części Kotliny Helpiańskiej, u południowych podnóży masywu Kráľovej holi w Niżnych Tatrach. Centrum zabudowy znajduje się ok. 2 km na północ od koryta Hronu i biegnących wzdłuż niego linii kolejowej nr 172 Bańska Bystrzyca – Červená Skala oraz drogi krajowej nr I/66 (tu na odcinku Vernár Pusté Pole – Brezno)[6]. Rejon zabudowy ograniczają potoki Stoličny (też Havraník) od wschodu i Šumiacki od zachodu[5].
Historia
Šumiac został założony na prawie wołoskim być może jeszcze w XV w.[5] Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1573[7]. Należała ona do feudalnego „państwa” z siedzibą na Zamku Murań i miała dziedzicznego sołtysa (słow. richtára). Mieszkańcy zajmowali się głównie hodowlą owiec i bydła oraz uprawą roli i pozyskaniem drewna. W XVII w. działał we wsi tartak napędzany kołem wodnym, produkujący deski oraz niewielka huta szkła. Od XIX w. wielu mieszkańców dochodziło do pracy w hucie żelaza działającej w Červenej Skale[5]. 28 listopada 1903 r. do sąsiedniej Červenej Skaly dotarła linia kolejowa z Brezna.
Wieś była generalnie biedna. W latach międzywojennych wysokie było bezrobocie, zwłaszcza poczynając od 1926 r., gdy zamknięto zakład hutniczy w Červenej Skale. Dopiero poczynając od 1931 r. część z bezrobotnych znalazła zajęcie przy budowie linii kolejowej Červená Skala – Margecany, jednak sytuację pogorszył szybko pogłębiający się kryzys gospodarczy. W tej sytuacji silną pozycję wśród mieszkańców zdobyła Komunistyczna Partia Czechosłowacji, która organizowała strajki i „głodowe” pochody bezrobotnych. M. in. w 1932 r. miał tu miejsce wielki strajk robotników pracujących przy budowie linii kolejowej, a w 1936 r. strajk robotników leśnych i furmanów[5].
W 1944 r. wielu mieszkańców wsi wzięło udział w słowackim powstaniu narodowym. Walczyli zwłaszcza na trudnym odcinku frontu na linii Červená Skala – Telgárt – Vernár[5].
Demografia
Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 1316 osób, w tym 687 kobiet i 629 mężczyzn[8].
W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco[9]:
Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco[9]:
- Katolicy rzymscy – 16,09%
- Grekokatolicy – 75,12%
- Ewangelicy – 0,88%
- Prawosławni – 2,57%
- Ateiści – 2,43%
- Nie podano – 1,76%

Źródło: Štatistický úrad Slovenskej republiky
Turystyka
Dla turystów wieś jest popularnym punktem wypadowym na szczyt Kráľovej holi[10]. Z centrum wsi wiedzie na nią niebiesko znakowany szlak turystyczny (3 h 15)[6].
We wsi działa interesujące, prywatne „Múzeum zvoncov a spiežovcov”. Kolekcja Mikuláša Gigaca liczy ok. 2000 dzwonków spiżowych i blaszanych dzwonków pasterskich oraz wiele innych przedmiotów związanych z pasterskimi tradycjami tego regionu[11].
Kościół
Jeden z domów
Kaplica
Przypisy
- ↑ Lista wybranych wójtów, burmistrzów gmin i miast w wyborach do organów gminy. Štatistický úrad Slovenskej republiky. [dostęp 2013-09-09]. (słow.).
- ↑ Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk): Hustota obyvateľstva - obce. www.statistics.sk. [dostęp 2024-03-28]. Ustawienia: om7014rr_obc: 81,76S_SK, om7014rr_ukaz: Rozloha (Štvorcový meter).
- ↑ Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk): Počet obyvateľov podľa pohlavia - obce (ročne). www.statistics.sk. [dostęp 2024-03-28]. Ustawienia: om7101rr_obc: AREAS_SK.
- ↑ Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk): Hustota obyvateľstva - obce. www.statistics.sk. [dostęp 2024-03-28]. Ustawienia: om7014rr_obc: AREAS_SK.
- 1 2 3 4 5 6 Kamil Linhart a kolektív: Nízke Tatry – východná časť. Bratislava: Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, 1982, s. 211–212, 217-218, seria: Turistický sprievodca ČSSR’,' č. 11.
- 1 2 Mapa turystyczna. [dostęp 2025-11-21].
- ↑ Statystyki ogólne miejscowości. Statistical Office of the Slovak Republic. [dostęp 2013-09-09]. (ang.).
- ↑ Dane statystyczne dotyczące liczby mieszkańców. Štatistický úrad Slovenskej republiky. [dostęp 2013-09-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-20)]. (słow.).
- 1 2 Statystyki mieszkańców na podstawie spisu statystycznego z roku 2001. Statistical Office of the Slovak Republic. [dostęp 2013-09-09]. (ang.).
- ↑ Ján Lacika: Niżne Tatry. Bratislava: Dajama, 2001. ISBN 80-88975-33-6.
- ↑ Mapa informacyjna nadleśnictwa Beňuš. LESY Slovenskej republiky, štátny podnik Banská Bystrica, Odštepný závod Beňuš. [dostęp 2025-11-21]. (słow.).



