Żalibor
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
| Populacja |
|
| • liczba ludności |
0 |
| Nr kierunkowy |
2344 |
Położenie na mapie obwodu homelskiego  | |
Położenie na mapie Białorusi  | |
 51°29′52″N 30°16′53″E/51,497778 30,281389 | |
Żalibor (biał. Жалібор; ros. Желибор, Żelibor; pol. hist. Żalibor, Żolibor[1]) – wysiedlone osiedle na Białorusi, w obwodzie homelskim, w rejonie brahińskim, w sielsowiecie Komaryn, w pobliżu granicy z Ukrainą.
Położony jest na terenie Poleskiego Państwowego Rezerwatu Radiacyjno-Ekologicznego.
Historia
W XIX i w początkach XX w. majątek ziemski położony w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie rzeczyckim, w gminie Sawicze. Własność rodzin Buszów, Lubiczankowskich, Mesterów, Rymszów, Obuchowiczów, Nowoszyckich i Piotrowskich, następnie poprzez układy całość przeszła na własność Bonczewskich. Znajdowała się tu kaplica katolicka, należąca do parafii w Ostrohladach, w 1895 już nieistniejąca[1][2].
Następnie w granicach Związku Sowieckiego. W 1930 wieś została skolektywizowana w kołchoz XII Październik. W maju 1942 Niemcy doszczętnie spalili liczącą 42 budynki miejscowość, zabijając 9 mieszkańców. Po wojnie odbudowana[2].
W 1986 miejscowość liczyła 18 mieszkańców (7 rodzin), zamieszkałych w 12 budynkach. 26 kwietnia 1986 została skażona radioaktywnie w wyniku katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Następnie wszystkie osoby zamieszkujące osiedle zostały wysiedlone[2].
Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Przypisy
- 1 2 Żalibor (2), pow. rzeczycki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 731.
- 1 2 3 Жалібор. Гомельская областная универсальная библиотека им. В.И. Ленина. Зніклыя, але не забытыя. [dostęp 2025-12-13]. (biał.).
Bibliografia
- Żalibor (2), pow. rzeczycki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 731.
- 1990 Квадрат M-36 топографических карт. [dostęp 2025-12-13]. (ros. • biał.).