Astrahlady
![]() Pałac w Astrasladach | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
| Nr kierunkowy |
2344 |
Położenie na mapie obwodu homelskiego ![]() | |
Położenie na mapie Białorusi ![]() | |
Astrahlady (Ostrohlady[1]; hist. Ostrohladowicze, biał. Астрагляды; ros. Острогляды, Ostroglady) – dawna wieś na Białorusi, w obwodzie homelskim, w rejonie brahińskim, w sielsowiecie Burki[2].
Położona jest na terenie Poleskiego Państwowego Rezerwatu Radiacyjno-Ekologicznego, do którego znajduje się wjazd przez punkt kontrolny Astrahlady. Istnieje możliwość jej zwiedzania[3].
Historia
Pierwsza wzmianka o Ostrohladach pojawia się w 1504. W Rzeczypospolitej Obojga Narodów prywatne miasteczko szlacheckie leżące w województwie kijowskim. Należały do książąt Wiśniowieckich, Charlęskich (w latach 1567–1623)[4], Rokickich i Prozorów[1][3]. Odpadły od Polski w wyniku II rozbioru[5].
W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie rzeczyckim, w gminie Mikulicze[1]. Następnie w granicach Związku Sowieckiego.
W 1986 miejscowość liczyła 1320 mieszkańców (400 rodzin), zamieszkałych w 400 budynkach. Była siedzibą sielsowietu. 26 kwietnia 1986 została skażona radioaktywnie w wyniku katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Następnie wszystkie osoby zamieszkujące wieś zostały wysiedlone[3][5].
Od 1991 w niepodległej Białorusi. Zlikwidowana w 2008 roku[6]
Pałac
We wsi znajdował się pałac Prozorów wybudowany według projektu Marconiego w stylu empire, w części centralnej piętrowy na skrzydłach parterowy, mający od frontu portyk z czterema kolumnami nad wejściem, które podtrzymywały balkon, prowadzący do arkady – półokrągłej wnęki[7].
Kościół
W 1626 Charlęscy wznieśli tu kościół katolicki pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Istniał przy nim klasztor dominikanów. W XIX w. parafia Ostrohlady dekanatu mozyrsko-rzeczyckiego archidiecezji mohylewskiej, w 1886 licząca ok. 1200 parafian. Posiadała filie w Chojnikach i Brahiniu oraz kaplice w Wielkimborze i Żaliborze[1]. Zanikła w czasach sowieckich.
Kościół w Ostrohladach (1914)
Kościół w Ostrohladach (1914)
Obraz MB Śnieżnej
z Ostrohladów
Opis parafii (1748)
Linki zewnętrzne
Przypisy
- 1 2 3 4 Ostrohlady, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 690.
- ↑ Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, tom XI, s. 280.
- 1 2 3 Маршрут 7. Poleski Państwowy Rezerwat Radiacyjno-Ekologiczny. [dostęp 2025-12-04]. (ros. • biał. • ang.).
- ↑ Henryk Litwin, Napływ szlachty polskiej na Ukrainę 1569-1648, Warszawa 2000, s. 171.
- 1 2 Астрагляды. Гомельская областная универсальная библиотека им. В.И. Ленина. Зніклыя, але не забытыя. [dostęp 2025-12-04]. (biał.).
- ↑ «Об упразднении сельских населенных пунктов Брагинского района». Решение Брагинского районного Совета депутатов от 20 августа 2008 г. № 68 (ros.).
- ↑ Antoni Urbański: Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi (II cz. książki Memento kresowe). Warszawa: 1928, s. 109.


