(No Pussyfooting)

8 września 1972 roku Robert Fripp przyniósł swój gitarowy pedalboard do domowego studia Briana Eno, wówczas klawiszowca z Roxy Music i podłączył się do dwóch magnetofonów szpulowych Revox, po czym, korzystając ze sposobu tworzenia pętli, nagrał dwa improwizowane utwory. Eno dodał do nich swoje manipulacje dźwiękowe w czasie rzeczywistym nad tym, w efekcie czego powstały dwa eksperymentalne utwory: „The Heavenly Music Corporation” i „Swastika Girls”, wydane w 1973 roku jako (No Pussyfooting). Album sprzedał się w Wielkiej Brytanii i Europie w nakładzie ponad 100 000 egzemplarzy^[9].

Oba utwory nie były jednak wyłącznie eksperymentami z improwizacją i prymitywnym zapętlaniem. Muzycy nadali każdemu odmienny charakter. „The Heavenly Music Corporation” rozpoczyna się pojedynczą, długo wybrzmiewającą nutą, po minucie dołącza kwinta, a delikatny puls powstaje w miarę łagodnego przypływu i odpływu pętli. Fripp i Eno nadali utworowi formę harmonicznej statyczności, Pierwszy z nich nakładał na siebie krótkie fragmenty melodyczne, podczas gdy drugi manipulował nimi, tworząc rozległe fale dźwięku i budując ich dynamiczne narastania i opadania^[9].

„Swastika Girls” oparty został na prymitywnej, syntezatorowej sekwencji, realizowanej przez Eno, na tle której Fripp stworzył pętle brzęczących arpeggiów gitarowych, ciągnących się przez pierwsze siedem minut utworu. Po nich pojawiły się długie linie legato, podobne do tych w „The Heavenly Music Corporation”^[9]. Tytuł utworu Eno zaczerpnął ze strony magazynu pornograficznego, który znalazł na ulicy^[3]. Utwór ten Polskie Radio prezentowało na swoich falach pod tytułem „Dziewczęta maskotki”^[10].

• Robert Fripp – gitara
• Brian Eno – instrumenty klawiszowe

• Willie Christie – projekt okładki, zdjęcia
• Ray Hendricksen – inżynier dźwięku („Swastika Girls”)
• Arun Chakraverty – inżynier masteringu
• Brian Eno, Robert Fripp – produkcja

• „The Heavenly Music Corporation”
  • nagrano w studiu Eno 8 września 1972
  • sprzęt: gitara Gibson Les Paul, pedalboard Frippa, 2 zmodyfikowane magnetofony Revox A77

• „Swastika Girls”
  • nagrano w Command Studios 4/5 sierpnia 1973
  • miks w Air Studios 21/22.8.73
  • sprzęt: gitara Gibson Les Paul, Frizzbox, syntezator VCS3 z sekwencerem cyfrowym, zmodyfikowany magnetofon Revox A77

W 2008 roku album ukazał się nakładem Discipline Global Mobile w wersji zremasterowanej jako podwójna płyta kompaktowa. Oba utwory obok wersji oryginalnych zaprezentowano w wersji eksperymentalnej, odtworzone od tyłu. Oprócz tego „The Heavenly Music Corporation” został nagrany z prędkością odtwarzania z o połowę mniejszą niż pierwotny utwór, co było efektem eksperymentów Sida Smitha, wieloletniego dokumentalisty King Crimson i webmastera/moderatora DGM Live, który w czasach płyt winylowych odtwarzał album na swoim gramofonie z prędkością o połowę mniejszą^[9].