2-Merkaptoetanol

2-Merkaptoetanol
Ogólne informacje
Wzór Hilla

C2H6OS

Inne wzory

HOCH2CH2SH

Masa molowa

78,13 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

60-24-2

PubChem

1567

DrugBank

DB03345

Podobne związki
Podobne związki

glikol etylenowy

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

2-Merkaptoetanol, BME – organiczny związek chemiczny z grupy tioli, pochodna glikolu etylenowego posiadająca przy atomie węgla C2 (β) grupę tiolową zamiast grupy hydroksylowej. 2-Merkaptoetanol jest stosowany jako odczynnik analityczny i jako substrat do syntez. W wysokich stężeniach redukuje mostki dwusiarczkowe, co prowadzi do degradacji trzecio- i czwartorzędowej struktury białka.

Otrzymywanie

2-Merkaptoetanol można otrzymać m.in. działając siarkowodorem (H2S) na tlenek etylenu[7]:

Schemat reakcji otrzymywania 2-merkaptoetanolu z siarkowodoru i tlenku etylenu

Reakcje

2-Merkaptoetanol reaguje z ketonami i aldehydami tworząc odpowiednie 1,3-oksatiolany[8]:

Schemat reakcji tworzenia oksotiolanów w reakcji 2-merkaptoetanolu z aldehydami lub ketonami

Zastosowanie

Redukcja mostków dwusiarczkowych

2-Merkaptoetanol jest stosowany w biochemii do denaturacji białek, których struktura stabilizowana jest przez mostki dwusiarczkowe, na drodze ich redukcji[9]:

Schemat reakcji rozkładu mostku dwusiarczkowego przez 2-merkaptoetanolgdzie R oznacza cysteinę

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Lide 2009 ↓, s. 3-324.
  2. 1 2 Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769.
  3. 1 2 3 2-Merkaptoetanol (nr M6250) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2021-07-01].
  4. ↑ Lide 2009 ↓, s. 8-42.
  5. ↑ 2-Mercaptoethanol (nr M6250) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2012-06-04]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  6. ↑ Lide 2009 ↓, s. 16-14.
  7. ↑ F.N. Woodward, Monothioethylene glycol and thiodiglycol, „Journal of the Chemical Society”, 1948, s. 1892–1894, DOI: 10.1039/JR9480001892 (ang.).
  8. ↑ Gustavus Edwin Wilson, M.G. Huang, W.W. Schloman, Facile synthesis of 1,3-oxathiolanes from ketones and i-mercaptoethanol, „Journal of Organic Chemistry”, 33 (5), 1968, s. 2133–2134, DOI: 10.1021/jo01269a103 (ang.).
  9. ↑ Lubert Stryer, Biochemia, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1986, s. 46, ISBN 83-01-00140-2.

Bibliografia