20 groszy 1949

20 groszy 1949
Ilustracja
Państwo

 Polska

Emitent

Narodowy Bank Polski

Typ monety

moneta powszechnego obiegu

Nominał

20 groszy

Rocznik

1949

Emisja
Mennica

mennica w Kremnicy (MN),
Mennica Państwowa w Warszawie (Al)

Nakład

330 854 950 szt.

Data emisji

30 października 1950 (MN)
26 września 1956 (Al)

Data wycofania

1 stycznia 1995

Projektant

Andrej Peter (awers)
Josef Koreň i Anton Hám (rewers)

Opis fizyczny
Masa

3 g (MN)
1 g (Al)

Średnica

20 mm

Materiał

miedzionikiel (MN)
alupolon (Al)

Rant

gładki

Stempel

zwykły

Odmiana w alupolonie

20 groszy 1949 – moneta dwudziestogroszowa, bita w miedzioniklu i alupolonie[1]. Odmiana w miedzioniklu wprowadzona do obiegu w dniu reformy walutowej z 30 października 1950 r., zarządzeniem z 14 lutego 1951 r. (M.P. z 1951 r. Nr 14, poz. 196 (ISAP)), odmiana w alupolonie 26 września 1956 r. zarządzeniem Ministra Finansów z 12 września 1956 r. (M.P. z 1956 r. Nr 80, poz. 963 (ISAP)). Moneta została wycofana z obiegu z dniem denominacji 1 stycznia 1995 r. zarządzeniem prezesa Narodowego Banku Polskiego z 18 listopada 1994 r. (M.P. z 1994 r. Nr 61, poz. 541 (ISAP))[1].

Na monecie nie ma umieszczonego znaku mennicy[2].

Awers

W centralnym punkcie umieszczono godło – orła bez korony, poniżej rok „1949”, dookoła napis „RZECZPOSPOLITA POLSKA” (nazwa państwa obowiązująca do 1952 roku)[2].

Rewers

Na tej stronie monety znajdują się cyfry „20”, poniżej napis „GROSZY” wygięty w formę łuku, pod spodem, również w formie łuku, gałązka laurowa przepasana wstążką[2].

Nakład

Moneta została wybita z rantem gładkim na krążku o średnicy 20 mm, masie 3 gramów (miedzionikiel) oraz 1 gram (alupolon). Projektantami byli[3.1]:

Odmianę w miedzioniklu wybito w 1949 r. w liczbie 133 383 000 sztuk w Kremnicy. Odmianę w alupolonie wybito w 1956 r. w Mennicy Państwowej w Warszawie w liczbie 197 471 950 sztuk[1].

Opis

Średnica monety jest identyczna ze średnicą dwudziestogroszówki z 1923 roku bitej w okresie II Rzeczypospolitej i Generalnego Gubernatorstwa. Masa odmiany miedzioniklowej jest identyczna z masą dwudziestogroszówki z 1923 roku bitej w okresie II Rzeczypospolitej[4].

Odmiana w alupolonie już w dniu wprowadzania do obiegu miała niepoprawną nazwę państwa – od 1952 r. była to Polska Rzeczpospolita Ludowa[3.1].

Od 1957 roku aż do dnia denominacji, w obiegu krążyły obok siebie dwudziestogroszówki z nazwą państwa[3.2]:

  • Rzeczpospolita Polska (1949) oraz
  • Polska Rzeczpospolita Ludowa (1957–1985).

Wersje próbne

Wersje próbne w mosiądzu i niklu

Istnieją wersje tej monety należące do serii próbnych w mosiądzu i niklu pierwsza z wklęsłym druga wypukłym napisem „PRÓBA”, wybite w nakładzie 100 i 500 sztuk odpowiednio[2].

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 Jerzy Chałupski, Specjalizowany katalog monet polskich XX i XXI w. część trzecia Rzeczpospolita Polska 1945-1952 Polska Rzeczpospolita Ludowa 1952-1989, 2010.
  2. 1 2 3 4 Janusz Parchimowicz, Monety polskie, 2003.
  3. Janusz Parchimowicz, Polskie monety obiegowe, pamiątkowe i kolekcjonerskie 1949–1990 (Polska Rzeczpospolita Ludowa), wyd. I, Szczecin: Nefryt, 2022, ISBN 978-83-87355-01-2.
    1. 1 2 S. 32.
    2. ↑ S. 32–33.
  4. ↑ Jerzy Chałupski, Specjalizowany katalog monet polskich XX i XXI w. część druga II Rzeczpospolita Generalne Gubernatorstwo 1918-1945, wyd. pierwsze, Sosnowiec 2008, s. 122,130, ISBN 83-912223-4-9.