6 Armia (III Rzesza)

6 Armia
6. Armee
Ilustracja
Historia
Państwo

 III Rzesza

Sformowanie

10 października 1939,
5 marca 1943

Rozformowanie

2 lutego 1943 (kapitulacja),
6 maja 1945 (kapitulacja)

Tradycje
Rodowód

10 Armia

Dowódcy
Pierwszy

Walter von Reichenau

Ostatni

Hermann Balck

Działania zbrojne
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

lądowe

Formacja

Wermacht

Podległość

Grupa Armii Południe →
Grupa Armii Don

Feldmarszałek Walter von Reichenau
gen. płk. Friedrich Paulus

6 Armia (Grupa Armijna Balck, Grupa Armijna Fretter-Pico, niem. 6. Armee) – jedna z niemieckich armii, uczestniczyła w agresjach na Polskę i Francję oraz w ataku na Związek Radziecki, skapitulowała w Stalingradzie.

Utworzona została w 1939 roku jako 10 Armia i pod tą nazwą uczestniczyła w agresji na Polskę. Przemianowanie na 6 Armię miało miejsce 10 października 1939 roku. Pod nazwą 6 Armii brała udział w inwazjach na Belgię i Francję (w składzie Grupy Armii B) oraz w ataku na ZSRR (w składzie Grupy Armii Południe), gdzie walczyła przeciw Armii Czerwonej od 22 czerwca 1941 do 2 lutego 1943 roku[1].

W czasie bitwy o Stalingrad w której uczestniczyła, walcząc w okrążeniu i odcięciu od 23 listopada 1942 roku do 2 lutego 1943 roku, została podporządkowana Grupie Armii Don. Skapitulowała 31 stycznia 1943 roku w Stalingradzie przed Armią Czerwoną, a dowódca 6 Armii gen. Friedrich Paulus oddał się do radzieckiej niewoli, następnego dnia po otrzymaniu awansu do stopnia feldmarszałka[2]. Razem z nim do niewoli trafili szef sztabu gen. Arthur Schmidt, adiutant i grupa oficerów sztabowych[3].

Odtworzono ją w marcu 1943 roku w południowej Rosji z Odcinka Armijnego Hollidt. Dalej walczyła na froncie wschodnim, w sierpniu 1944, wraz z większością Grupy Armii Południowa Ukraina, została ponownie niemal doszczętnie zniszczona. Jej resztki posłużyły do kolejnego odtworzenia armii, zwanej dodatkowo we wrześniu 1944 Grupą Armijną Fretter-Pico, a w okresie styczeń – marzec 1945 Grupą Armijną Balck.

Dowództwo armii

Dowódcy:

Szefowie sztabu:

  • gen. mjr Friedrich Paulus (do 3.09.1940)
  • gen. mjr Ferdinand Heim (3.09.1940 – 15.05.1942)
  • gen. por. Arthur Schmidt (15.05.1942 – do kapitulacji)
  • gen. mjr Walther Wenck (6.03.1943 – 10.03.1943)
  • gen. mjr Max Hermann Bork (10.03.1943 – 15.04.1944)
  • gen. mjr Helmuth Voelter (20.04.1944 – 9.08.1944)
  • gen. mjr Ludwig Heinrich (Heinz) Gaedcke (15.08.1944 – do kapitulacji)[4]

Struktura organizacyjna

Jednostki armijne w 1943 roku: 306 Wyższe Dowództwo Artylerii, 593 Komendantura Tyłów, 549 pułk łączności i 541 Dowództwo Zaopatrzenia

Skład w maju 1940 roku:

Skład 22 czerwca 1941 roku[5]:

Skład w styczniu 1942 roku:

Skład w lutym 1943 roku:

Skład w czerwcu 1944 roku:

Skład w lutym 1945 roku:

Skład 12 kwietnia 1945 roku[6]:

Przypisy

  1. ↑ Mitcham 2010 ↓, s. 206.
  2. ↑ Bishop 2009 ↓, s. 83.
  3. ↑ Bezymienski 1979 ↓, s. 209.
  4. ↑ Lexikon der Wehrmacht – 6. Armee [online], lexikon-der-wehrmacht.de [dostęp 2024-04-22].
  5. ↑ Fiszer i Gruszczyński 2009 ↓, s. 46.
  6. ↑ Sawicki 1987 ↓, s. 197.

Bibliografia

  • Lew Bezymienski: Jak powstawał plan Barbarossa. Warszawa: 1979.
  • Chris Bishop: Niemiecka piechota w II wojnie światowej. Warszawa: 2009. ISBN 978-83-11-11-428-9.
  • Michał Fiszer, Jerzy Gruszczyński: Operacja Barbarossa 1941. Hitlera uderza na ZSRR. Poznań: 2009. ISBN 978-83-261-0286-8.
  • Samuel Mitcham: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Wojska pancerne. Warszawa: 2010. ISBN 978-8311-11725-9.
  • Tadeusz Sawicki: Niemieckie wojska lądowe na froncie wschodnim. Warszawa: 1987. ISBN 83-01-06556-7.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.