Abenakiit-(Ce)
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Na26Ce6(Si6O18)(PO4)6(CO3)6(SO2)O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4–5[1] |
| Przełam |
muszlowy[1] |
| Łupliwość |
niedoskonała |
| Pokrój kryształu |
eliptyczne ziarna |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
3,21 g/cm³[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
jasnobrązowa[1] |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,586–1,589 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,003[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Szczególne własności |
słabo radioaktywny |
| Klasyfikacja Strunza |
9.CK.10[1] |
Abenakiit-(Ce) – minerał złożony z sodu – 20,41% (ceru, neodymu, lantanu, prazeodymu, toru, samaru) – 29,51%, krzemu – 5,75%, fosforu – 6,35%, węgla – 2,46%, siarki – 1,10%, tlenu – 34,42%. Rozpuszczalny w kwasie solnym. Nazwa pochodzi od Abenaków, algonkińskiego plemienia Indian z Nowej Anglii[1][2].
Występowanie
Występuje w ksenolicie sjenitu sodalitowego[1]. Towarzyszą mu zwykle egiryn, eudialit, sodalit oraz ussingit[1]. Spotykany jedynie w Kanadzie (Quebec) oraz Rosji (Obwód murmański)[1].