Acanthopidae

Acanthopidae
Burmeister, 1838
Ilustracja
Metilia brunnerii z podrodziny Acanthopinae
Ilustracja
Samica Stenophylla lobivertex z podrodziny Stenophyllinae
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

modliszki

Podrząd

Eumantodea

Infrarząd

Schizomantodea

Parworząd

Artimantodea

(bez rangi) Amerimantodea
Nadrodzina

Acanthopoidea

Rodzina

Acanthopidae

Synonimy
  • Acanthopsidae Burmeister, 1838

Acanthopidae – rodzina modliszek z podrzędu Eumantodea i nadrodziny Acanthopoidea.

Morfologia

Pseudacanthops huaoranianus stosujący mimikrę względem obumarłego liścia
Jaskrawo ubarwione samica (po lewej) i samiec (po prawej) Tithrone roseipennis

Modliszki często bardzo kolorowe, w pozostałych przypadkach stosujące mimikrę względem martwych liści[1].

Głowa w pierwotnym planie budowy ma na ciemieniu krótki wyrostek (fastigium), ale cecha ta uległa wtórnemu zatraceniu w niektórych liniach rozwojowych[1].

Tułów ma dobrze zaznaczone rozszerzenia nadbiodrowe. Na zatułowiu brak jest narządu tympanalnego (ucha cyklopowego). W użyłkowaniu skrzydeł przedniej pary (tegmin) zaznaczają się wydłużone pterostygmy. Chwytne odnóża przedniej pary mają uda z co najmniej pięcioma (zwykle co najmniej sześcioma) kolcami tylno-brzusznymi, płatami wierzchołkowymi zaopatrzonymi w krótkie kolce oraz trzema lub czterema kolcami dyskoidalnymi, przy czym gdy kolce te są cztery, to pierwszy nie jest dłuższy od drugiego. Golenie odnóży chwytnych są proste, o liczbie kolców tylno-bocznych dużej, zbliżonej do liczy kolców przednio-bocznych lub od niej większej. Odnóża pary środkowej i tylnej są kroczne i pozbawione kolców[1].

Odwłok cechuje się trójkątnego kształtu płytką nadodbytową. Przysadki odwłokowe są krótsze niż połowa długości odwłoka i niekiedy mają rozdęty, zaopatrzony we wcięcie człon wierzchołkowy[1].

Genitalia samca charakteryzują się w pełni zesklerotyzowanymi fallomerami i oddzielonymi wyrostkami zespołu lewej strony. Fallomer brzuszny cechuje się wydłużonym płatem nasadowym umieszczonym po stronie prawej, pierwotnym wyrostkiem dystalnym zredukowanym i przesuniętym na stronę lewą oraz wykształconym wtórnym wyrostkiem dystalnym. Zaopatrzona w płat przedni apofiza falloidalna jest w dużej mierze objęta mocno rozrośniętym i mniej lub bardziej owłosionym płatem błoniastym. Lewy fallomer odznacza się blaszką grzbietową pozbawioną zaokrąglonego płata[1].

Ekologia i występowanie

Wszystkie gatunki zamieszkują krainę neotropikalną. Zasięg rodziny obejmuje zarówno jej część południowo-, jak i środkowoamerykańską[1][2]. Zasiedlają głównie wilgotne lasy równikowe, zwłaszcza na terenie Amazonii i Mata Atlântica, ale niektóre występują w formacjach o wykształconej porze suchej i mokrej. Większość bytuje na gałęziach, liściach i kwiatostanach drzew i krzewów, ale Stenophyllini żyją w piętrze ściółki leśnej[3].

Taksonomia

Callibia diana z podplemienia Callibiina
Acontista aurantiaca z podplemienia Acontistina
Decimiana tessellata w pozie odstraszającej
Acanthops erosula

Takson w randze rodziny nazwany Acanthopsidae wprowadził do systematyki modliszek Hermann Burmeister w 1838 roku[4]. W systemie Reinharda Ehrmanna i Rogera Roya z 2002 roku do rodziny Acanthopidae zaliczano trzy podrodziny: Acanthopinae, Stenophyllinae i Acontiothespinae[5]. Tym ostatnim Roy w 2004 roku zmienił nazwę na Acontistinae[6]. W systemie Daniela Ottego i Lauren A. Spearman z 2005 roku podział ten został zachowany[7]. W bazującym na wynikach molekularnej analizy filogenetycznej systemie Julia Riviery i Gavina J. Svensona z 2016 roku każda z tych podrodzin wyniesiona została do rangi osobnej rodziny w obrębie nadrodziny Acanthopoidea[3]. W uwzględniającym także dane morfologiczne systemie Christiana J. Schwarza i Roya z 2019 roku do Acanthopsidae włączono podrodziny Acanthopinae i Stenophyllinae, natomiast Acontistinae obniżone zostały do rangi plemienia w obrębie Stenophyllinae[1].

Systematyka rodziny przedstawia się następująco[1][2]:

  • Acanthopinae Burmeister, 1838
    • Acanthops Serville, 1831
    • Decimiana Uvarov, 1940
    • Lagrecacanthops Roy, 2004
    • Metacanthops Agudelo, Maldaner et Rafael, 2019
    • Metilia Stal, 1877
    • Miracanthops Roy, 2004
    • Parvacanthops Moulin et Schwarz, 2023
    • Plesiacanthops Chopard, 1913
    • Pseudacanthops Saussure, 1870
    • Royacanthops Moulin et Schwarz, 2023
  • Stenophyllinae Saussure, 1869
    • Acontistini Giglio-Tos, 1915
      • Callibiina Giglio-Tos, 1919
        • Callibia Stål, 1877
      • Acontistina Giglio-Tos, 1915
        • Ovalimantis Roy, 2015
        • Acontista Saussure et Zehntner, 1894
        • Raptrix Terra, 1995
        • Tithrone Stål, 1877
        • Paratithrone Lombardo, 1996
        • Astollia Kirby, 1904
    • Stenophyllini Saussure, 1869

Według wyników analiz Riviery i Svensona z 2016 roku oraz Schwarza i Roya z 2019 roku Acanthopidae zajmują pozycję siostrzaną dla Photinaidae, tworząc z nimi klad siostrzany dla Liturgusidae. Te trzy rodziny tworzą z kolei klad z Coptopterygidae cechujący synapomorfią w postaci obecności w pierwotnym planie budowy odnóża chwytnego pięciu kolców tylno-brzusznych na udzie[3][1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Christian J. Schwarz, Roger Roy. The systematics of Mantodea revisited: an updated classification incorporating multiple data sources (Insecta: Dictyoptera). „Annales de la Société entomologique de France (N.S.)”. 55 (2), s. 101–196, 2019. DOI: 10.1080/00379271.2018.1556567.
  2. 1 2 Daniel Otte, Lauren Spearman, Martin B.D. Stiewe, David C. Eades: family Acanthopidae. [w:] Mantodea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2024-12-27].
  3. 1 2 3 Julio Rivera, Gavin J. Svenson. The Neotropical ‘polymorphic earless praying mantises’ – part I: molecular phylogeny and revised higher-level systematics (Insecta: Mantodea, Acanthopoidea). „Systematic Entomology”. 41, s. 607–649, 2016.
  4. ↑ Hermann Burmeister, Fangheuschrecken. Mantodea, [w:] Handbuch der Entomologie. Zweiter Band. Besondere Entomologie. Zweite Abtheilung. Kaukerfe, Gymnognatha (Erste Hälfte; vulgo Orthoptera), Berlin: Enslin, 1838, s. 517–552.
  5. ↑ Reinhard Ehrmann: Mantodea – Gottesanbeterinnen der Welt. Münster: Natur und Tier Verlag GmbH, 2002.
  6. ↑ Roger Roy. Lagrecacanthops et Miracanthops, deux nouveaux genres d’Acanthopinae (Dictyoptera, Mantodea, Acanthopidae). „Bulletin de la Société Entomologique de France”. 109, s. 491–498, 2004.
  7. ↑ Daniel Otte, Lauren A. Spearman: Mantida Species File, Catalog of the Mantids of the World. Philadelphia, Pennsylvania: Association of Insect Diversity, 2005.