Ada Rapoport-Albert
 Ada Rapoport-Albert (2011) | |
| Data i miejsce urodzenia |
26 października 1945 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
18 czerwca 2020 |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1974 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Okres zatrudn. |
do 2012 |
Ada Rapoport-Albert (hebr. עדה רפפורט-אלברט, ur. 26 października 1945 w Tel Awiwie, zm. 18 czerwca 2020 w Londynie) – izraelsko-brytyjska historyczka i judaistka, jedna z czołowych badaczy chasydyzmu i roli kobiet w judaizmie.
Życiorys
Córka agronomisty Zalmana Rapaporta i pianistki, Almy z domu Tager. Jej ojciec pochodził z Berdyczowa, a matka z Sofii[1][2]. W młodości mieszkała z rodziną w Brukseli, gdzie jej ojciec pracował jako jeden z izraelskich przedstawicieli przy Wspólnocie Europejskiej[2].
Odbyła zasadniczą służbę wojskową w Siłach Obronnych Izraela, w latach 1963–1965 służyła jako aktorka i śpiewaczka w wojskowej trupie muzycznej[1][3]. W 1965 roku zamieszkała w Londynie, gdzie zamierzała studiować aktorstwo teatralne[4]. W tym samym roku podjęła studia judaistyczne na University College London, gdzie jej nauczycielem był Joseph Weiss[1][5][2]. Studia ukończyła w 1968 roku[6], w 1974 roku uzyskała stopień doktora na podstawie pracy doktorskiej dotyczącej chasydów Bratslav[4], po śmierci Josepha Weissa jej promotorem został Chimen Abramsky[5].
Po ukończeniu studiów podjęła pracę na Uniwersytecie Oksfordzkim. Następnie była nauczycielką akademicką University College London, w latach 2002–2012 pełniła funkcję kierownika Department of Hebrew and Jewish Studies[7][5][8]. W latach 1984–1985 przebywała na Uniwersytecie Harvarda, gdzie badała życie Hanny Racheli Werbermacher[9]. Pracowała także na Uniwersytecie Stanforda, Uniwersytecie Pensylwanii i Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium[5]. Wykładała także na uczelniach m.in. w Izraelu[8]. W latach 2007–2020 pełniła funkcję przewodniczącej Jewish Historical Society of England, była także przewodniczącą British Association of Jewish Studies[5].
Jej zainteresowania naukowe obejmowały m.in. początki ruchu chasydzkiego oraz sabataizm, poza tym zajmowała się także rolą kobiet w chasydyzmie i w mistyce żydowskiej[5]. Zajmowała się badaniem m.in. Nachmana z Bracławia oraz kobiet w ruchu Chabad-Lubawicz[10][5].
Całą swoją kolekcję prac i bibliotekę przekazała przed śmiercią Katedrze Judaistyki im. Tadeusza Taubego Uniwersytetu Wrocławskiego[11][12], jej imieniem została nazwana czytelnia w siedzibie KJ[13].
Była żonata z ekonomistą Billem Albertem, później rozwiedli się[5]. W 1972 roku urodziła córkę, Mayę, a w 1977 roku syna, Shaula[6]. Zmarła na nowotwór, 18 czerwca 2020 roku[5].
Wybrane publikacje
- Women and the Messianic Heresy of Sabbatai Zevi, 1666-1816 (2011)
- Hasidic Studies: Essays in History and Gender (2018)
Przypisy
- 1 2 3 Elior 2021 ↓, s. 252.
- 1 2 3 Naftali Loewenthal, Professor Ada Rapoport-Albert [online], The Jewish Chronicle, 15 września 2020 [dostęp 2026-03-09] (ang.).
- ↑ Weinberg 2021 ↓, s. 161.
- 1 2 Elior 2021 ↓, s. 248.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Naftali Loewenthal, Professor Ada Rapoport-Albert (26 October 1945-18 June 2020) [online], Faculty of Arts and Humanities [dostęp 2025-12-12] [zarchiwizowane z adresu 2025-08-05] (ang.).
- 1 2 Elior 2021 ↓, s. 253.
- ↑ Elior 2021 ↓, s. 267.
- 1 2 Weinberg 2021 ↓, s. 162.
- ↑ Elior 2021 ↓, s. 257.
- ↑ Tworek 2020 ↓, s. 259.
- ↑ Major book collection arrives at the Department [online], judaistyka.uni.wroc.pl [dostęp 2025-12-12] (ang.).
- ↑ Tworek 2020 ↓, s. 260.
- ↑ End of Year Events at the Department [online], judaistyka.uni.wroc.pl [dostęp 2025-12-12] (ang.).
Bibliografia
- Rachel Elior, In memory of Professor Ada Rapoport-Albert (26 October 1945–18 June 2020): personal and academic memories spanning forty years, „Jewish Historical Studies”, 52 (1), 2021, DOI: 10.14324/111.444.jhs.2021v52.011.
- Wojciech Tworek, Ada Rapoport-Albert: In Memoriam, „East European Jewish Affairs”, 50, 2020, s. 259-260, ISSN 1350-1674.
- Joanna Weinberg, Ada Rapoport-Albert, „European Judaism: A Journal for the New Europe”, 54 (2), 2021, s. 161-164.