Bratslav

Pielgrzymka chasydów do miejsca pochówku Nachmana z Bracławia
Samochód zwolenników grupy Na Nach

Bratslav[1], chasydzi z Bracławia, martwi chasydzi[2], także: Breslov lub Breslev (hebr. ‏ברסלב‎) – grupa chasydzka, założona przez cadyka Nachmana z Bracławia w Bracławiu na Podolu.

Historia

Nachman z Bracławia był prawnukiem Baal Szem Towa. Jako cadyk rozpoczął działalność w 1790 roku[3], swój pierwszy dwór chasydzki założył w Niedźwiedziówce w województwie kijowskim. W 1798 roku wyjechał do Palestyny, podczas wyprawy Napoleona do Egiptu powrócił jednak do Europy. Po powrocie popadł w konflikt z Arie Lejbem ze Szpoły. W 1802 roku osiadł w Bracławiu, a w 1810 roku przeniósł się do Humania[4]. Nachman z Bracławia uznawał mesjańskość Szabetaja Cwi, sam również rościł sobie prawo do tytułu mesjasza. Według jego nauk w każdym pokoleniu był tylko jeden prawdziwy cadyk, który w momencie nadejścia zbawienia miał stać się mesjaszem z „Domu Dawida”. Stanowisko Nachmana z Bracławia doprowadziło do ostrego konfliktu, a następnie zerwania relacji przez jego zwolenników z resztą ruchów chasydzkich. Izolacja ta została przerwana dopiero w okresie międzywojennym[4]. Zwolennicy Nachmana z Bracławia byli obiektem prześladowań, często brutalnych, ze strony innych grup chasydzkich, m.in. ze strony chasydów z Czarnobyla[3].

Za życia Nachman z Bracławia cieszył się umiarkowanym poparciem[4]. Wszyscy jego synowie zmarli przed nim, w związku z czym nie założył dynastii. Po jego śmierci jego zwolennicy nie rozproszyli się, uznali go za wcielenie mesjasza i od tego czasu oczekują jego powtórnego przyjścia[2][3]. Grupa chasydów nie rozproszyła się prawdopodobnie na skutek starań sekretarza Nachmana – Natana Sternharza z Niemirowa[3]. Liczba jego zwolenników zaczęła rosnąć gwałtownie dopiero pod koniec XIX wieku[4]. W dwudziestoleciu międzywojennym część chasydów z Bracławia przeniosła się do Polski, w związku z antyreligijnymi prześladowaniami w Związku Radzieckim nowym centrum chasydów Bratslav stał się wówczas Lublin[3].

Najcenniejszą relikwią dla chasydów z Bracławia jest krzesło, które miało należeć do Nachmana z Bracławia. Podczas II wojny światowej zostało ono rozebrane i przemycone do Palestyny[2]. Ohel Nachmana z Bracławia jest celem corocznych pielgrzymek chasydów Bratslav[3].

W 2016 roku liczba rodzin będących zwolennikami grupy Bratslav w samym Izraelu wynosiła 7096, co stanowiło 5,5% światowej populacji chasydów. Największym skupiskiem grupy jest Jerozolima[1], gdzie stanowią największą liczebnie grupę chasydzką[5]. Chasydzi z Bracławia zamieszkują także m.in. Bet Szemesz i Bene Berak[6].

Ruch jest silnie zdecentralizowany i sfragmentaryzowany[3], jedną z frakcji chasydów z Bracławia jest grupa Na Nach[7], założona przez rabina Izraela Bera Odessera[8]. Nazwa grupy pochodzi od piosenki Na Nach Nachma Nachman Meuman, chasydzi Na Nach znani są z publicznego tańca oraz publicznego odtwarzania chasydzkiej muzyki techno[8].

Przypisy

  1. 1 2 Wodziński i Spallek 2019 ↓, s. 219.
  2. 1 2 3 Chasydzi z Bracławia [online], sztetl.org.pl [dostęp 2025-12-11].
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Ada Rapoport-Albert, Bratslav Hasidism [online], encyclopedia.yivo.org [dostęp 2025-12-11].
  4. 1 2 3 4 Jan Doktór, Nachman [ben Symcha] z Bracławia [online], delet.jhi.pl [dostęp 2025-12-11].
  5. ↑ Wodziński i Spallek 2019 ↓, s. 222.
  6. ↑ Wodziński i Spallek 2019 ↓, s. 224.
  7. ↑ New Hasidic Radicals Bellow Down Tel Aviv’s Streets [online], The Forward, 16 czerwca 2011 [dostęp 2025-12-12] (ang.).
  8. 1 2 Adam Molner, Rolling with the Na Nachs, the most high-spirited and newest Hasidic sect [online], haaretz.com, 25 maja 2008 [dostęp 2025-12-12].

Bibliografia

  • Marcin Wodziński, Waldemar Alfred Spallek, Chasydyzm: atlas historyczny, Kraków ; Budapeszt ; Syrakuzy: Wydawnictwo Austeria, 2019, ISBN 978-83-7866-308-9.