Adam Cybulski

Adam Feliks Cybulski

Data i miejsce urodzenia	14 marca 1896 Czyżew
Data i miejsce śmierci	3 marca 1996 Wrocław
profesor nauk technicznych
Specjalność: mechanika budowli
Alma Mater	Politechnika Warszawska
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Politechnika Śląska Politechnika Wrocławska
Dziekan
Wydział	Budownictwa Politechniki Śląskiej
Okres spraw.	1952–1955
Prorektor
Uczelnia	Politechnika Sląska
Okres spraw.	1955–1956
Odznaczenia

Adam Feliks Cybulski (ur. 14 marca 1896 w Czyżewie, zm. 3 marca 1996 we Wrocławiu) – polski inżynier dróg i mostów, specjalista z zakresu mechaniki budowli, profesor Politechniki Wrocławskiej.

Syn Adama^[1]. Od 1916 służył w wojsku rosyjskim, był elewem w szkole kawalerii w Jelizawetgradzie, uzyskał tam stopień podporucznika. Podczas rewolucji październikowej wstąpił do II Korpusu Polskiego pod dowództwem generała Sylwestra Stankiewicza. Walczył pod Rarańczą oraz pod Kaniowem. W szeregach 2 pułku ułanów Grochowskich walczył podczas wojny polsko-bolszewickiej, w stopniu porucznika w 1921 przeszedł do rezerwy. W marcu 1927 został zwolniony od obowiązku służby wojskowej^[2].

W 1931 ukończył studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, był filistrem Korporacji Akademickiej Welecja. Do wybuchu II wojny światowej pracował w biurach projektowych oraz jako starszy asystent w Katedrze Mechaniki Teoretycznej pod kierunkiem prof. Henryka Czopowskiego. W czasie wojny żołnierz AK. Brał udział w powstaniu warszawskim, gdzie dostał się do obozu jenieckiego w Lubece.

Od 1945 przez rok pracował w Polskim Liceum Budowlanym w Lubece, a następnie powrócił do Polski, zamieszkał w Gliwicach, gdzie pracował na Politechnice Śląskiej jako adiunkt Katedry Statyki Budowli (w latach 1946–1951). Równocześnie od 1946 był pracownikiem Katedry Wytrzymałości Materiałów i Statyki Budowli Politechniki Wrocławskiej. W latach 1952–1955 był dziekanem Wydziału Budownictwa, a od 1955 do 1956 prorektorem uczelni. W 1957 przeprowadził się do Wrocławia. Radny miasta Wrocławia, członek Rady Programowej Poradników Budowlanych przy Polskim Związku Inżynierów i Techników Budownictwa.

Wydał liczne prace z zakresu obliczeń statycznych ustrojów prętowych z uwzględnieniem metod kinetycznych.

Zmarł we Wrocławiu, pochowany na cmentarzu Świętej Rodziny (sektor 1-9-121)^[3].

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
• Krzyż Walecznych (1922 w zamian za Krzyż Kaniowski)^[4]
• Złoty Krzyż Zasługi
• Medal Niepodległości (25 lipca 1933)^[5]
• Medal za Wybitne Zasługi dla Rozwoju Politechniki Wrocławskiej (1970)^[6]
• Odznaka Budowniczego miasta Wrocławia

• Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
• Zenon Prętczyński: Wspomnienia o profesorach Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej (z lat studiów 1947–1952). Wrocław: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 2005, s. 41–43.

• Cybulski Adam. Wrocławskie Środowisko Akademickie, Twórcy i Ich Uczniowie, 2003. [dostęp 2013-09-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-20)].