Adam Lyczmański

Swój kurs sędziowski skończył w 1999^[6], sędzią został w wieku dziewiętnastu lat^[7]. Sędziowanie spotkań szczebla centralnego rozpoczął w 1999^[8] lub 2002 roku^[9][10]. W szybkim tempie został sędzią na szczeblu centralnym^[6]. 20 czerwca 2005 roku otrzymał awans na sędziego ówczesnej II ligi^[11]. W 2005 roku^[12], był rozjemcą swego pierwszego meczu na poziomie drugoligowym: było to spotkanie III kolejki tychże rozgrywek między Świtem Nowy Dwór Mazowiecki a Polonią Bytom, zakończone wynikiem 3:2. Lyczmański pokazał w nim łącznie trzy żółte kartki i podyktował rzut karny drużynie z Bytomia. Łącznie w sezonie 2005/2006 sędziował w 12 spotkaniach na drugim poziomie rozgrywkowym^[12] oraz finał baraży o miejsce w II lidze (18 czerwca 2006, zakończony awansem zespołu HEKO Czermno; 2–1)^[12][13]. Adam Lyczmański, jako sędzia, przyznał czerwoną kartkę Szymonowi Marciniakowi (wówczas piłkarzowi); gdy ten zwyzywał go, Lyczmański poradził Marciniakowi zostanie sędzią piłkarskim^[14][15]. Siedem dni później Marciniak zapisał się na kurs sędziowski^[15].

W sezonie 2006/2007 arbiter sędziował mecz I rundy Pucharu Polski, a następnie 1/16 finału tegoż turnieju, rozegrany 20 września 2006 roku między zespołem Tur Turek a Koroną Kielce, który zakończył się wynikiem 1:3. 22 listopada 2006 był rozjemcą spotkania 1. kolejki Pucharu Ekstraklasy między Zagłębiem Lubin a Wisłą Kraków, zakończone jednobramkowym remisem^[16][17]. 14 czerwca 2008 roku był rozjemcą pierwszego spotkania barażowego o awans na szczebel zaplecza I ligi, rozegrany między Zatoką Puck a Pogonią Szczecin, który zakończył się jednobramkowym zwycięstwem drużyny gości^[18].

Swoje pierwsze spotkanie w Ekstraklasie sędziował 9 sierpnia 2008 roku: był to bezbramkowy remis ŁKS-u Łódź z Odrą Wodzisław Śląski. W swym debiutanckim sezonie na tym poziomie był rozjemcą łącznie 12 spotkań ligowych na najwyższym poziomie rozgrywkowym oraz cztery spotkania na poziomie I ligi. W Pucharze Polski edycji 2008/2009 przeprowadził łącznie jedno spotkanie – mecz rewanżowy półfinału owych rozgrywek między Ruchem Chorzów a Legią Warszawa, zakończone wynikiem 1:0. W jego trakcie arbiter przyznał czerwoną kartkę jednemu z zawodnikom Legii^[19]. Mógł na tym szczeblu poprowadzić zawody wcześniej, lecz nie doszło do tego przez wzgląd na uraz kolana^[7]. W sezonie 2008/2009 przeprowadził łącznie 12 spotkań na tym poziomie^[19]. Sędzią ekstraklasowym został decyzją Sławomira Stempniewskiego^[20].

W sezonie 2009/2010 był rozjemcą łącznie 12 spotkań Ekstraklasy^[21]. W tym też sezonie został uhonorowany „Kryształowym Gwizdkiem” w plebiscycie magazynu „Sport”^[22]. W sezonie 2010/2011 przeprowadził jako arbiter główny łącznie 14 spotkań najwyższej polskiej klasy rozgrywkowej^[23].

16 marca 2010^[24] odbył się jeden z meczów ćwierćfinałowych Pucharu Polski, który przeprowadził: zagrały wówczas ze sobą Zagłębie Sosnowiec i Pogoń Szczecin; spotkanie zakończone zostało wynikiem 0:3^[24][25][26].

15 października 2011 roku przeprowadził spotkanie Wisły Kraków z Jagiellonią Białystok^[27]. Doszło podczas niego do faulu na Tomaszu Kupiszu, sprokurowanego przez gracza Wisły, Gordana Bunozę; sytuacja działa się w polu karnym, mimo to nie podyktowano rzutu karnego^[28]. Do tejże sytuacji doszło w pierwszej połowie meczu^[29]. Podczas spotkania nie odgwizdano także przewinienia po faulu Kewa Jaliensa na Tomaszu Ptaku, po której to akcji Wisła Kraków zdobyła bramkę^[28][30][31] w 79.^[31][32] lub 80. minucie meczu^[33]. Faul ten polegał na przytrzymywaniu bramkarza przez zawodnika drużyny gości^[34]. Bramkę na 1:1 strzelił wówczas Dudu Biton^[32].

Lyczmański przyznał się do popełnionych dwóch błędów, za które przeprosił; tłumaczył je „złym ustawieniem”^[20][35] i „byciem zasłoniętym przez gąszcz piłkarzy”^[20]. W następstwie popełnionych błędów, 18 października 2011 roku decyzją szefa Kolegium Sędziów PZPN, Janusza Eksztajna, został zawieszony w prawach sędziego na poziomie Ekstraklasy^[29][36]. Karę nałożono do końca jesiennej rundy rozgrywek^[37][38], która zakończyła się 12 grudnia 2011 roku^[39]. Jego zawieszenie nie oznaczało braku możliwości sędziowania spotkań na niższych szczeblach rozgrywkowych^[38]. Łącznie trwało ono przez okres siedmiu kolejek ligowych^[40].

20 października 2011 roku asystował w sędziowaniu meczu I rundy^[41] fazy grupowej Ligi Europy Stade Rennais z drużyną Celtic F.C. jako sędzia bramkowy^[42]; spotkanie obsadzone zostało kilka tygodni wcześniej, w związku z czym nie istniała możliwość wymiany sędziego^[28]. W listopadzie sędziował mecz Młodej Ekstraklasy oraz dwa spotkania na poziomie drugoligowym. 10 marca kolejnego roku otrzymał spotkanie 21. kolejki Młodej Ekstraklasy między drużynami młodzieżowymi Lechii Gdańsk i Górnika Zabrze, zakończone jednobramkowym zwycięstwem drużyny gości. Jako kolejny mecz otrzymał spotkanie ćwierćfinałowe Pucharu Polski między Gryfem Wejherowo a stołeczną Legią (0:3), sześć dni później – 19 marca – powrócił do sędziowania Ekstraklasy (sędziując bezbramkowy remis między Lechią Gdańsk a Koroną Kielce)^[27].

W sezonie 2011/2012 Lyczmański sędziował łącznie 11 meczów na poziomie ekstraklasowym, w tym pięć w 2012 roku^[27].

Adam Lyczmański znalazł się na liście sędziów międzynarodowych na 2012 rok^[43].

Został wyznaczony do sędziowania meczu rundy elite eliminacji do Mistrzostw Świata U-19 między Bośnią i Hercegowiną U-19 a Austrią U-19, który miał miejsce 27 maja 2012 roku, a który zakończył się dwubramkowym zwycięstwem austriackich młodzieżowców^[44]. Trzy dni później przeprowadził spotkanie tych samych rozgrywek między Austrią U-19 a Gruzją U-19, które zakończyło się wynikiem 1:2^[45][46]. 12 lipca 2012 roku był rozjemcą meczu I rundy kwalifikacji do Ligi Europy między Aktöbe FK a Torpedo Kutaisi, które zakończyło się wynikiem 1:0^[47][48].