Adam Nowotny (prawnik)

Adam Nowotny (ur. 1901 w Nowym Targu^[1], zm. 1949 w Brighton) – doktor prawa, prokurator Sądu Apelacyjnego w Katowicach oraz Sądu Najwyższego II RP.

Adam Nowotny urodził się w 1901 r. w Nowym Targu, w rodzinie Kazimierza Nowotnego, adwokata i właściciela ziemskiego, oraz Matyldy Nowotnej z d. Mrowec. Był czwartym z sześciorga rodzeństwa po: Stanisławie Nowotnym (1895–1942), inżynierze chemiku, legioniście, kawalerowi Orderu Virtuti Militari; Bogumile Nowotnym; Annie Nowotny-Mieczyńskiej (1899–1982) profesor biochemii w Instytucie Uprawy i Nawożenia Gleby w Puławach. Młodsze rodzeństwo stanowili: Franciszek Nowotny (1904–1972), profesor biochemik Wyższej Szkoły Rolniczej w Krakowie, oraz Maria Nowotny.

W Nowym Targu ukończył szkołę powszechną, a następnie w 1919 r. Gimnazyum (obecnie I LO). Studiował prawo w Krakowie, gdzie w roku 1924 uzyskał stopień doktora prawa. Aplikację sędziowską odbył w Krakowie. W 1928 r. został mianowany podprokuratorem Sądu Okręgowego w Chorzowie, a następnie 31 maja tego samego roku, podprokuratorem Sądu Okręgowego w Katowicach^[2]. W 1930 r. objął stanowisko Wiceprokuratora Sądu Okręgowego. W latach 1931-1934, w tym charakterze, prowadził rejon spraw politycznych i spraw wyjątkowego znaczenia. W 1934 r. mianowano go wiceprokuratorem Sądu Apelacyjnego w Katowicach, a w 1936 r. ustanowiono zastępcą Prokuratora tego Sądu. Po śmierci prokuratora Sądu Apelacyjnego, dr Mariana Tokarskiego, Minister Sprawiedliwości powierzył mu pełnienie obowiązków Prokuratora Sądu Apelacyjnego w Katowicach. Obowiązki te pełnił od 12 stycznia do 13 maja 1938 r.^[1] Będąc wiceprokuratorem Sądu Apelacyjnego w Katowicach brał udział jako oskarżyciel w licznych procesach przeciwko szpiegom niemieckim, m.in. w sławnym procesie Jana Glodnego i dowodzonej przez niego grupy Jugendgruppe beim Volksbund. Organizacja ta prowadziła szkolenia i patrole oraz sporządzała, na potrzeby Gestapo, listy gończe Polaków przeznaczonych do likwidacji. Dr Adam Nowotny znalazł się na jednej z takich list. Od 1939 r. był prokuratorem Sądu Najwyższego w Warszawie.

Na emigracji współpracował z rządem RP na uchodźstwie. Był członkiem komisji prawników powołanej przez ministra sprawiedliwości prof. Wacława Komarnickiego do zbadania przyczyn katastrofy na Gibraltarze, w której zginął gen. Władysław Sikorski. Na czele komisji stał prof. Tadeusz Cyprian, a jej członkami byli dr Adam Nowotny i mgr Jerzy Jaczynowski.

Zmarł 26 czerwca 1949 r. w Brighton, na południu Anglii.

• Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1933)^[3]

• Dziennik Zachodni