Adam Zbigniew Pawłowski

Adam Zbigniew Pawłowski

Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	1927 Lwów
Data śmierci	14 października 2025
profesor nauk technicznych
Specjalność: konstrukcje budowlane
Alma Mater	Politechnika Warszawska
Profesura	1982
Odznaczenia
,

Adam Zbigniew Pawłowski (ur. 1927^[1] we Lwowie^[2], zm. 14 października 2025^[3]) – polski profesor nauk technicznych i inżynier budownictwa, wykładowca oraz dziekan Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej w latach 1981–1987^[4]. Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich^[3], ekspert UNESCO w latach 1985-1988^[1]. Specjalizował się w dziedzinie konstrukcji budowlanych^[5].

Dzieciństwo spędził we Lwowie. Swoje nastoletnie lata związał z Zamościem, gdzie podjął naukę w Liceum Męskim (obecnym I Liceum Ogólnokształcącym im. Hetmana Jana Zamoyskiego), które ukończył w 1947 roku^[2][6].

Po wyjeździe z Zamościa osiedlił się w Warszawie i rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej, które ukończył w 1952^[5]. Później związał z nią całe swoje życie zawodowe i naukowe. Przez ponad 50 lat pracował jako wykładowca tej uczelni, kształcąc nowe pokolenia architektów i inżynierów. Stworzył autorską szkołę naukową zajmującą się projektowaniem konstrukcji^[1]. W 1982 uzyskał tytuł profesora nauk technicznych^[5]. W latach 1981–1987 pełnił funkcję dziekana Wydziału Architektury PW, a w latach 1992–2007 kierował Katedrą Projektowania Konstrukcji^[1]. W trakcie swojej kariery akademickiej był promotorem 13 przewodów doktorskich oraz wielokrotnym recenzentem prac doktorskich, habilitacyjnych i profesorskich^[1]. Wykładał również na uczelniach zagranicznych^[2].

Poza pracą naukową angażował się w działalność projektową. W latach 1956–1988 piastował stanowisko generalnego projektanta oraz kierownika Zakładu w Centralnym Ośrodku Badawczo-Projektowym Budownictwa Ogólnego^[1]. Przez dwa lata był ekspertem Komisji Architektoniczno-Konserwatorskiej, był też aktywnym członkiem Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich^[1]. W 2015 roku znalazł się w składzie Rady Architektury i Planowania Przestrzennego Warszawy^[7].

Zmarł 14 października 2025 roku w wieku 98 lat^[3]. Studenci, oraz współpracownicy wspominali go jako osobę niezwykle życzliwą, ciepłą i chętną do dzielenia się wiedzą inżynieryjną^[8]. Msza pogrzebowa odbyła się 23 października 2025 roku w Kościele św. Karola Boromeusza, po czym został pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie^[1].

Był laureatem lub współlaureatem około 100 krajowych oraz międzynarodowych konkursów architektonicznych (m.in. w Dublinie, Tel Awiwie i Léopoldville)^[2].

Do jego najważniejszych dokonań projektowych i realizacyjnych należą:

• Współautorstwo koncepcji urbanistyczno-architektonicznych dla wschodniej i zachodniej strony Centrum Warszawy^[2].
• Współudział w opracowaniu koncepcji wieżowca hotelu Marriott w Warszawie^[2].
• Projekty związane z modernizacją gmachu Muzeum Narodowego w Warszawie^[2].

Jest również autorem cenionych podręczników akademickich oraz książek specjalistycznych z zakresu inżynierii i konstrukcji budowlanych, m.in. publikacji Budynki wysokie^[9].

Adam Zbigniew Pawłowski był wielokrotnie nagradzany za swoją pracę m.in przez Międzynarodową Unię Architektów, Polski Związek Inżynierów i Techników Budowlanych, czy Ministra Budownictwa i Ministra Techniki^[1]. Otrzymał również^[1]:

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,
• Medal Komisji Edukacji Narodowej,
• Medal 25-lecia PAN,
• dwukrotny tytuł „Mistrza Techniki”

• wyróżnienie w konkursie Polski Cement w Architekturze (1999)^[10],