Ailurini

Ailurini
J.E. Gray, 1843[1]
Ilustracja
Pandka ruda (A. fulgens)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Rząd

drapieżne

Podrząd

psokształtne

Infrarząd

Arctoidea

Nadrodzina

łasicokształtne

Rodzina

pandkowate

Podrodzina

Ailurinae

Rodzaj

Ailurini

Typ nomenklatoryczny

Plemię: Ailurus F. Cuvier, 1825
Rodzaj: Ailurus fulgens F. Cuvier, 1825

Synonimy

Plemienia:

Rodzaju:

Rodzaje i gatunki

Ailurus F. Cuvier, 1825[8] – pandka[9]
2 gatunki – zobacz opis w tekście

Ailurini – monotypowe plemię ssaków z podrodziny Ailurinae w obrębie rodziny pandkowatych (Ailuridae).

Rozmieszczenie geograficzne

Plemię obejmuje gatunki występujące w Azji (Chińska Republika Ludowa, Nepal, Indie, Bhutan i Mjanma)[10][11][12].

Morfologia

Długość ciała (bez ogona) 51–73 cm, długość ogona 28–49 cm; masa ciała 3–6 kg[11][13].

Systematyka

Rodzaj Ailurus zdefiniował w 1825 roku francuski zoolog i paleontolog Frédéric Cuvier w rozdziale dotyczącym pandki rudej w publikacji zatytułowanej Historia naturalna ssaków: z oryginalnymi, kolorowymi rysunkami żywych zwierząt której współautorem był francuski przyrodnik Étienne Geoffroy Saint-Hilaire[8]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) pandka ruda (A. fulgens).

Etymologia

  • Ailurus (Aelurus): gr. αιλουρος ailouros ‘kot’[14].
  • Arctaelurus: gr. αρκτος arktos ‘niedźwiedź’; αιλουρος ailouros ‘kot’[15]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Ailurus fulgens F. Cuvier, 1825.

Podział systematyczny

Do plemienia należą jeden rodzaj pandka (Ailurus) z dwoma gatunkami[16][13][10]:

Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa[9] Podgatunki[11][10][13] Rozmieszczenie geograficzne[11][10][13] Podstawowe wymiary[11][13][c] Status
IUCN[17]
 Ailurus fulgens F. Cuvier, 1825 pandka ruda gatunek monotypowy Nepal, północno-wschodnie Indie, Bhutan, być może zasięg sięgający Chińskiej Republiki Ludowej; granice niepewne; zakres wysokości: 1500–4800 m n.p.m. DC: 57–61 cm
DO: 36–41 cm
MC: 3,8–4,3 kg		  EN 
 Ailurus styani O. Thomas, 1902 gatunek monotypowy północno-wschodnie Indie, północna Mjanma i południowo-środkowa Chińska Republika Ludowa (zachodni Tybetański Region Autonomiczny, północny Syczuan i północny Junnan) DC: 59–79 cm
DO: 43–50 cm
MC: 3–6 kg		  NE 

Kategorie IUCN:  EN  – gatunek zagrożony;  NE  – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.

Uwagi

  1. ↑ Pisownia oryginalna.
  2. 1 2 Niepoprawna późniejsza pisownia Ailurus F. Cuvier, 1825.
  3. ↑ DC – długość ciała (bez ogona); DO – długość ogona; MC – masa ciała

Przypisy

  1. 1 2 J.E. Gray: List of the specimens of Mammalia in the collection of the British museum. London: The Trustees, 1843, s. xxi. (ang.).
  2. ↑ J.E. Gray: Catalogue of carnivorous, pachydermatous, and edentate Mammalia in the British museum. London: The Trustees, 1869, s. 247. (ang.).
  3. ↑ T.N. Gill. Arrangement of the Families of Mammals; with Analytical Tables. „Smithsonian Miscellaneous collections”. 11, s. 6, 1872. (ang.).
  4. ↑ É. L. Trouessart. Catalogue des mammifères vivants et fossiles (Carnivores). „Bulletin de la Société d’Études scientifiques d’Angers”. Supplément a l’Année 1884. 14, s. 25, 1884. (fr.).
  5. ↑ C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Für gebildete Leser aller Stände, besonders für die reifere Jugend und ihre Lehrer. Breslau: A. Schulz, 1842, s. 55. (niem.).
  6. ↑ Index Universalis. W: L. Agassiz: Nomenclator zoologicus, continens nomina systematica generum animalium tam viventium quam fossilium, secundum ordinem alphabeticum disposita, adjectis auctoribus, libris, in quibus reperiuntur, anno editionis, etymologia et familiis, ad quas pertinent, in singulis classibus. Soloduri: Jent et Gassmann, 1842–1846, s. 9. (łac.).
  7. ↑ W.H. Flower. On the Anatomy of Ælurus fulgens, Fr. Cuv.. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1870, s. 752, 1870. (ang.).
  8. 1 2 F. Cuvier: Panda. W: É. Geoffroy Saint-Hilaire & F. Cuvier: Histoire Naturelle des Mammifères: avec des figures originales, coloriées, dessinées d’aprèsdes animaux vivans. T. 5. Paris: Chez A. Belin, 1824, s. ryc. lii + tekst. (fr.).
  9. 1 2 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 165. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  10. 1 2 3 4 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 448. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
  11. 1 2 3 4 5 F. Wei & Z. Zhang: Family Ailuridae (Red Panda). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 1: Carnivores. Barcelona: Lynx Edicions, 2009, s. 503. ISBN 978-84-96553-49-1. (ang.).
  12. ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Ailurus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-05-22]. (ang.).
  13. 1 2 3 4 5 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 681. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
  14. ↑ Palmer 1904 ↓, s. 87.
  15. ↑ Palmer 1904 ↓, s. 116.
  16. ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-08]. (ang.).
  17. ↑ Taxonomy: Ailurus – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-07-08]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.