Ajoit
![]() okaz z Arizony | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(K,Na)Cu7AlSi9O24(OH)6·3H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5[2] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, włóknisty, listewkowy, masywny, tabliczkowy, płytkowy[1][2] |
| Przezroczystość | |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna[2] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[2] |
| Gęstość |
2,96 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa |
zielonawobiała[1] |
| Połysk |
szklisty[2] |
| Współczynnik załamania |
1,550–1,641 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,091[1] dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: widoczny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.EA.70[1] |
Ajoit – bardzo rzadki minerał z rodziny krzemianów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trójskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, masywnym, listewkowym, tabliczkowym, płytkowym lub włóknistym[1][2]. Jest minerałem przeświecającym i kruchym[1][2]. Posiada zielonawobiałą rysę oraz szklisty połysk[1][2].
Występowanie
Spotykany w utlenionych złożach metali nieszlachetnych bogatych w miedź[1][3]. Towarzyszą mu zwykle kwarc, shattuckit, hematyt, papagoit, miedź rodzima, fluoryt, piryt, kaolinit, oliwenit, epidot, cuprorivait, konichalcyt, muskowit[1][3].
Miejsce występowania
Występuje w Austrii, Niemczech, Japonii, Meksyku, Namibii, Rumunii, RPA, Hiszpanii, Anglii i Arizonie[1].

