Alabandyt

Albandyt

w towarzystwie rodochrozytu z Peru
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	MnS[1]
Twardość w skali Mohsa	3,5–4[1]
Przełam	nierówny/nieregularny[1]
Łupliwość	doskonała[1]
Pokrój kryształu	sześcienny, ośmiościenny, masywny, ziarnisty[1]
Przezroczystość	nieprzezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	regularny[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1]
Gęstość	3,95–4,04 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	czarna, szara, zielona[1]
Rysa	ciemnozielona, brązowa[1]
Połysk	półmetaliczny[1]
Współczynnik załamania	2,7[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	2.CD.10[1]

Alabandyt – minerał z gromady siarczków^[1].

Nazwa pochodzi od miejsca odkrycia – Alabanda w Turcji^[2].

Krystalizuje w układzie regularnym^[1]. Wykształca kryształy o pokroju zwykle masywnym i ziarnistym oraz sześciennym i ośmiościennym^[1]. Jest minerałem kruchym i nieprzezroczystym^[1]. Posiada półmetaliczny połysk oraz ciemnozieloną lub brązową rysę^[1].

Występuje w żyłach polimetalicznych siarczków, zwłaszcza w niskotemperaturowych złożach manganu^[3][2][1]. Spotykany także jako rzadki składnik wielu meteorytów^[3][2][1]. Towarzyszą mu najczęściej rodochrozyt, galena, piryt, kalcyt, kwarc, chalkopiryt, diopsyd, bournonit, proustyt, pirargyryt, akantyt, rodonit, sfaleryt oraz tanzanit^[3][2][1].

Występuje głównie w Australii, na Antarktydzie, Kanadzie, Chinach, Japonii, Rumunii, Peru, Rosji, RPA, Szwecji, Tanzanii i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Arizona)^[1][2].