Alaksandr Hleb

Przygodę z profesjonalną piłką zaczął w 1998 roku w BATE Borysów. W 2000 roku przeniósł się do niemieckiego VfB Stuttgart - rozegrał tam 137 spotkań. W Arsenalu zadebiutował podczas spotkania przeciw Chelsea dnia 7 sierpnia 2005 roku. Szybko zyskał zaufanie Arsene'a Wengera i przez większość sezonu był podstawowym zawodnikiem "kanonierów", wypychając z wyjściowej jedenastki dotychczasową gwiazdę Arsenalu - Roberta Piresa. W sezonie 2005/2006 dotarł z klubem do finału Ligi Mistrzów, przegranego z FC Barcelona 1:2. Hleb w meczu finałowym wyszedł w wyjściowym składzie - rozegrał 85 minut, po czym został zmieniony przez Jose Antonio Reyesa. Pobyt w Londynie zakończył z dorobkiem 89 meczów i 7 goli.

Z początkiem sezonu 2008/2009 został piłkarzem FC Barcelona. Z nowym klubem podpisał 4-letni kontrakt. W tym samym sezonie wraz z Barcelona wygrał potrójna koronę. W finale FC Barcelona pokonała Manchester United 2:0. W 2009 roku przeszedł na zasadzie wypożyczenia do VfB Stuttgart. W 2010 roku powrócił do FC Barcelony, aby na zasadzie wypożyczenia dołączyć do Birmingham City.

31 sierpnia 2011 roku został wypożyczony do VFL Wolfsburg. Pod koniec stycznia 2012 roku rozwiązał kontrakt z FC Barcelona i 17 stycznia 2012 roku podpisał kontrakt z rosyjskim klubem Krylja Sowietow Samara^[1]. W lipcu 2012 roku związał się ze swoim byłym klubem BATE.

4 stycznia 2014 roku został zawodnikiem Konyasporu^[2]. Piłkarz podpisał z nowym klubem 1,5-roczną umowę.

W reprezentacji Białorusi zadebiutował 6 października 2001 r. podczas meczu z Walią.

Hleb był piłkarzem ofensywnym. Mógł z powodzeniem występować na obu skrzydłach, jako ofensywny pomocnik lub jako podwieszony napastnik. Wyróżniał się szybkością, dryblingiem i umiejętnościami podawania piłki. Choć nie notował wielu goli lub asyst, to był skuteczny w wprowadzaniu piłki do przodu, stwarzania sytuacji kolegom i wywalczaniu fauli. W sezonie 2007/08 (swoim ostatnim sezonie w Arsenalu), grając u boku takich pomocników jak Cesc Fabregas czy Tomas Rosicky, zanotował drugą największą liczbę dryblingów w całej Premier League (ustępując tylko Cristiano Ronaldo)^[3].