Albert Grudziński
![]() Albert Grudziński | |
| Data i miejsce urodzenia |
12 stycznia 1945 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
muzykolog, teoretyk muzyki, kompozytor |
| Alma Mater |
Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna we Wrocławiu |
| Rodzice | |
| Małżeństwo | |
| Odznaczenia | |
Albert Marian Grudziński (ur. 12 stycznia 1945 w Warszawie) – polski muzykolog i teoretyk muzyki, działacz kultury, wieloletni organizator życia muzycznego związanego z twórczością Fryderyka Chopina.
Był dyrektorem generalnym Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Warszawie w latach 1992–2005, członkiem zarządu Towarzystwa do roku 2022[1]. Był dyrektorem Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina (edycje XIII–XVI)[2]. W latach 2005–2011 był wicedyrektorem Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina[3]. Jego żoną jest pianistka Rinko Kobayashi.
Życiorys
Pochodzi z rodziny o tradycjach muzycznych. Jego dziadek Antoni Wawrzyniec Grudziński był pianistą, organistą oraz założycielem i dyrektorem instytutów muzycznych w Łodzi i Warszawie. Ojciec Czesław Grudziński był kompozytorem i pedagogiem. Brat Antoni Grudziński był recenzentem muzycznym, autorem książek o Chopinie[4][5], dyrektorem generalnym TiFC w latach 2005–2018.[6]
Ukończył studia na wydziale teorii muzyki, dyrygentury i kompozycji w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu oraz muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim. Stworzył m.in. muzykę do japońskiej bajki Wieczorny żuraw, wystawianej w Teatrze Buffo w Warszawie oraz zrealizowanej jako spektakl telewizyjny[7]. Zamieszczał artykuły w „Ruchu Muzycznym”[8] i czasopiśmie Międzynarodowej Federacji Towarzystw Chopinowskich „Chopin in the World”.
Wspólnie z bratem Antonim Grudzińskim napisał książkę Kult Chopina w Polsce[9][5], wydaną w Polsce, Albanii i Japonii[10]. W Japonii opublikowano także zbiór utworów fortepianowych dla dzieci autorstwa polskich kompozytorów przygotowany przez niego wraz z Rinko Kobayashi.
Był członkiem jury konkursów pianistycznych w Polsce[11], Japonii i na Tajwanie. Prowadził wykłady dotyczące interpretacji dzieł Chopina we Francji, Japonii i Chinach, odwołując się do tradycji wykonawczej przekazywanej przez Karola Mikulego, ucznia Chopina. Był doradcą konkursów pianistycznych Van Cliburna w Fort Worth oraz Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Artura Rubinsteina w Tel Awiwie. Był również członkiem komitetu honorowego obchodów „Hommage à Artur Rubinstein”.
W 1989 otrzymał odznakę „Zasłużony Działacz Kultury”, w 2003 Honorową Złotą Odznakę Towarzystwa Przyjaciół Warszawy, a w 2005 Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[12]. Jest honorowym obywatelem miasta Sanniki.
Przypisy
- ↑ Władze [online], www.tifc.chopin.pl [dostęp 2026-05-10] [zarchiwizowane z adresu 2006-02-06].
- ↑ Telewizja Polska S.A, Szok i niedowierzanie. Najciekawsze fakty z historii Konkursu Chopinowskiego w Warszawie [online], warszawa.tvp.pl [dostęp 2026-05-10].
- ↑ Narodowy Instytut Fryderyka Chopina [online], chopin.nifc.pl [dostęp 2026-05-10].
- ↑ Antoni Grudziński, Fryderyk Chopin: przewodnik po życiu i twórczości, Kraków: Musica Iagellonica, 2008, ISBN 978-83-7099-137-1.
- 1 2 Antoni Grudziński, Albert Grudziński, Kult Chopina w Polsce, Wydanie 1, Poznań: "Ars Nova", 1995, ISBN 978-83-85409-93-9.
- ↑ Narodowy Instytut Fryderyka Chopina [online], chopin.nifc.pl [dostęp 2026-05-10].
- ↑ Polska Bibliografia Literacka (PBL) [online], pbl.ibl.poznan.pl [dostęp 2026-05-10].
- ↑ Ruch Muzyczny (1957–) 1995 (39), nr 10
- ↑ Antoni Grudziński, Albert Grudziński, Jerzy Ossowski, The Chopin cult in Poland, Poznań: "Ars Nova", 1995, ISBN 978-83-85409-06-9.
- ↑ ショパンを廻るパリ散歩│株式会社ハンナ [online], www.chopin.co.jp [dostęp 2026-05-11].
- ↑ Archiwum Konkursu – Towarzystwo im. Fryderyka Chopina [online], tifc.chopin.pl [dostęp 2026-07-01].
- ↑ Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis [online], Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego - Portal Gov.pl, 27 października 2005 [dostęp 2026-05-10].
