Aleksandar Vulin
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
2 października 1972 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
polityk |
| Partia | |
| Odznaczenia | |
Aleksandar Vulin, cyr. Александар Вулин (ur. 2 października 1972 w Nowym Sadzie) – serbski polityk, deputowany, minister oraz wicepremier.
Życiorys
Ukończył szkołę średnią w miejscowości Sremski Karlovci, następnie studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Nowym Sadzie. Zajął się działalnością dziennikarską i publicystyczną. Został działaczem komunistycznego ugrupowania SK-PJ. Współtworzył następnie komunizującą Jugosłowiańską Lewicę, był m.in. rzecznikiem prasowym tego ugrupowania, członkiem władz krajowych i prezesem organizacji młodzieżowej. W 1998 zrezygnował z wszystkich stanowisk. W 2000 założył marginalną Partię Lewicy Demokratycznej, w 2002 dołączył z tym ugrupowaniem do Socjalistycznej Partii Serbii, którą opuścił w 2006. W 2008 stanął na czele Ruchu Socjalistycznego, wprowadził tę partię do koalicji skupionej wokół Serbskiej Partii Postępowej. W 2012 uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Narodowego. Został powołany na dyrektora biura rządu ds. Kosowa i Metochii.
W 2013 nominowany na stanowisko ministra bez teki ds. Kosowa i Metochii w rządzie Ivicy Dačicia. W 2014 ponownie uzyskał mandat deputowanego. W kwietniu tego samego roku w nowo powołanym rządzie Aleksandara Vučicia został ministrem pracy, zatrudnienia, spraw społecznych i weteranów[1]. W sierpniu 2016 pozostał na tym urzędzie również w drugim gabinecie dotychczasowego premiera[2]. W czerwcu 2017 przeszedł na stanowisko ministra obrony w nowym rządzie Any Brnabić[3]. W utworzonym w październiku 2020 drugim gabinecie dotychczasowej premier został natomiast ministrem spraw wewnętrznych[4]. Urząd ten sprawował do października 2022.
Z kierowania PS zrezygnował w związku z objęciem w grudniu 2022 funkcji dyrektora Agencji Bezpieczeństwa i Informacji (BIA)[5]. W lipcu 2023 został objęty sankcjami nałożonymi przez Departament Skarbu Stanów Zjednoczonych, które uzasadniano korupcyjnymi działaniami wspierającymi rosyjską aktywność w Serbii[6]. W listopadzie 2023 polityk zrezygnował z kierowania BIA[7]. W maju 2024 powołany na urząd wicepremiera w rządzie Miloša Vučevicia[8], który sprawował do kwietnia 2025. Wcześniej ponownie został przewodniczącym Ruchu Socjalistycznego[9].
Odznaczenia
- Order Flagi Republiki Serbskiej ze Złotym Wieńcem (Republika Serbska, 2020)[10]
- Order Przyjaźni (Rosja, 2024)[11]
Przypisy
- ↑ Srbija dobila novu vlada [online], b92.net, 27 kwietnia 2014 [dostęp 2014-04-27] (serb.).
- ↑ Cabinet revealed; Assembly to elect it by end of week [online], b92.net, 8 sierpnia 2016 [dostęp 2016-08-08] (ang.).
- ↑ Ovo su imena 21 ministra u novoj vladi Ane Brnabić, sutra izbor u Skupštini [online], blic.rs, 27 czerwca 2017 [dostęp 2017-06-27] (serb.).
- ↑ Предлог одлуке о избору Владе [online], parlament.gov.rs, 27 października 2020 [dostęp 2020-10-28] (serb.).
- ↑ Vojin Radovanović, Privremeni vođa Vulinovog Pokreta socijalista Bojan Torbica: Jankovića optuživao za pljačku građana, debatovao sa opozicijom i podržavao medije [online], danas.rs, 5 grudnia 2022 [dostęp 2023-11-16] (serb.).
- ↑ Treasury Sanctions Official Linked to Corruption in Serbia [online], treasury.gov, 11 lipca 2023 [dostęp 2023-11-16] (ang.).
- ↑ Head of Serbia's state security agency resigns after being sanctioned by U.S. [online], reuters.com, 3 listopada 2023 [dostęp 2023-11-16] (ang.).
- ↑ Članovi Vlade Srbije položili zakletvu u parlamentu [online], beta.rs, 2 maja 2024 [dostęp 2024-05-03] (serb.).
- ↑ Predsednik Pokreta socijalista Aleksandar Vulin poručio sa skupa svoje partije povodom 16 godina rada i političkog delovanja: Pokret socijalista ne menja stranu, nikada nećemo sa žutim ološem. dunavtelevizija.rs, 19 lipca 2024. [dostęp 2026-07-06]. (serb.).
- ↑ Odlikovanja povodom Dana Republike; Vulinu Orden zastave Srpske sa zlatnim vijencem [online], tvk3.info, 9 stycznia 2020 [dostęp 2025-10-16] (serb.).
- ↑ Путин одликовао Вулина [online], politika.rs, 30 stycznia 2024 [dostęp 2025-10-15] (serb.).
Bibliografia
- Aleksandar Vulin [online], istinomer.rs [dostęp 2014-02-03] (serb.).




