Aleksandra Mierzecka-Garlicka
| Data i miejsce urodzenia |
1933 |
|---|---|
| Data śmierci |
27 grudnia 2012 |
| Zawód, zajęcie |
artysta fotograf, historyk, publicysta |
| Narodowość |
polska |
Aleksandra Mierzecka-Garlicka (ur. 1933 we Lwowie, zm. 27 grudnia 2012) – polska artystka fotograf, historyk fotografii, kuratorka wystaw fotograficznych, publicystka[1].
Życiorys
Była córką Janiny Mierzeckiej (1896-1987, artystka fotograf) i Henryka Mierzeckiego (1891-1977, dermatolog)[1][2][3].
W latach 1951–1952 była studentką Uniwersytetu Wrocławskiego (Wydział Historyczny), w 1956 roku została absolwentką Uniwersytetu Warszawskiego – ukończyła studia historyczne[1]. Zajmowała się fotografią od lat dziecięcych, fotografią artystyczną od 1951 roku – wówczas po raz pierwszy zaprezentowała swoje prace na wystawie zbiorowej[1]. Od 1959 roku była zatrudniona w Pracowni Historii Czasopiśmiennictwa Polskiego XIX i XX wieku Polskiej Akademii Nauk, w której przepracowała do 1993 roku – publikując artykuły odnoszące się między innymi do tematyki historii prasy polskiej[1]. W 1978 roku rozpoczęła współpracę z kwartalnikiem Fotografia, publikują artykuły związane tematycznie z historią fotografii[1]. Od 1983 roku do 1989 była członkinią redakcji czasopisma[1].
Uczestniczyła w wielu wystawach fotograficznych – prezentowała swoje prace między innymi w Częstochowie, Lublinie, Opolu, Wrocławiu[1]. W 1949 roku została członkinią Polskiego Towarzystwa Fotograficznego[1]. W 1954 roku została przyjęta w poczet członków rzeczywistych Związku Polskich Artystów Fotografików, gdzie między innymi uczestniczyła w pracach Sekcji Historii Fotografii - utworzonej w pierwszej połowie lat 70. XX wieku[4]. Począwszy od 1975 roku (w ramach działalności w Związku Polskich Artystów Fotografików oraz Stowarzyszenia Historyków Fotografii) zajmowała się pozyskiwaniem oraz prezentowaniem historycznej, wielotematycznej fotografii[1]. Była współorganizatorką i kuratorką prezentacji, wystaw fotografii historycznej m.in. w Zachęcie Narodowej Galeria Sztuki – w latach 1985, 1989, 1991, 1994 oraz w Muzeum Niepodległości w Warszawie – w 1992 roku[1]. W 1994 roku obchodziła jubileusz 40-lecia pracy twórczej (przynależności do Związku Polskich Artystów Fotografików - wówczas została uhonorowana nagrodą związku[1]. Członkini Polskiego Towarzystwa Fotograficznego i członkini założycielka Stowarzyszenia Historyków Fotografii[1].
Na początku lat 90. pracowała jako adiunkt w Instytucie Dokumentacji Naukowej Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk[5].
Miała brata Romana (fizykochemik w Instytucie Chemii UW)[5]. Zamężna z Andrzejem Garlickim (1935-2013, historyk)[6].
Zmarła 27 grudnia 2012. Została pochowana na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie 4 stycznia 2013 (aleja 29, grób 60)[1][7][8].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Aleksandra Mierzecka-Garlicka (1933–2012) | Stowarzyszenie Historyków Fotografii [online], web.archive.org, 22 października 2019 [dostęp 2019-10-22] [zarchiwizowane z adresu 2019-10-22].
- ↑ Janina Mierzecka - Całe życie z fotografią. Wydawca - Wydawnictwo Literackie, Kraków (1981), ISBN 83-08-00296-X
- ↑ Janicki 1993 ↓, s. 62.
- ↑ Byli członkowie ZPAF – Związek Polskich Artystów Fotografików [online], web.archive.org, 8 czerwca 2019 [dostęp 2019-10-22] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-08].
- 1 2 Janicki 1993 ↓, s. 63.
- ↑ Janicki 1993 ↓, s. 64.
- ↑ Wyszukiwarka osób pochowanych – Cmentarz Ewangelicko-Augsburski w Warszawie [online], web.archive.org, 22 października 2019 [dostęp 2019-10-22] [zarchiwizowane z adresu 2019-10-22].
- ↑ Aleksandra Mierzecka-Garlicka, Warszawa, 31.12.2012 - nekrolog [online], web.archive.org, 22 października 2019 [dostęp 2019-10-22] [zarchiwizowane z adresu 2019-10-22].
Bibliografia
- Aleksandra Garlicka. Wychowana w ciemni. W: Jerzy Janicki: Cały Lwów na mój głów... Alfabet lwowski. Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, 1993, s. 62-64. ISBN 83-7066-474-1.