Alex Paulsen

Alex Paulsen
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Alexander Noah Paulsen

Data i miejsce urodzenia

4 lipca 2002
Auckland

Obywatelstwo

nowozelandzkie, południowoafrykańskie

Wzrost

183 cm

Pozycja

bramkarz

Informacje klubowe
Klub

Motherwell F.C.

Kariera juniorska
Lata Klub
2015–2018 Onehunga Sports
2018–2019 Wellington Phoenix FC
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2018–2024 Wellington Phoenix FC 31 (0)
2018–2023 → Wellington Phoenix FC Reserves 21 (0)
2018 → Wellington United (wyp.) 2 (0)
2019–2021 → Lower Hutt City AFC (wyp.) 39 (0)
2024– AFC Bournemouth 0 (0)
2024–2025 → Auckland FC (wyp.) 26 (0)
2025–2026 → Lechia Gdańsk (wyp.) 24 (0)
2026– → Motherwell F.C. (wyp.) 0 (0)
W sumie: 143 (0)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2018  Nowa Zelandia U-16 3 (0)
2018–2019  Nowa Zelandia U-17 5 (0)
2019–2024  Nowa Zelandia U-23 7 (0)
2024–  Nowa Zelandia 6 (0)
W sumie: 21 (0)
  1. ↑ Aktualne na: 23 maja 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 14 maja 2026.
Dorobek medalowy
Puchar Narodów Oceanii
złoto Fidżi i Vanuatu 2024
Mistrzostwa Oceanii U-16
złoto Tonga i Wyspy Salomona 2018

Alexander Noah (Alex) Paulsen (ur. 4 lipca 2002 w Auckland) – nowozelandzki piłkarz występujący na pozycji bramkarza w klubie Motherwell F.C. do którego jest wypożyczony z AFC Bournemouth oraz w reprezentacji Nowej Zelandii, olimpijczyk.

Kariera klubowa

Jako dziecko trenował wraz z bratem futsal[1][2]. W wieku 13 lat rozpoczął treningi piłki nożnej w klubie Onehunga Sports z Auckland, gdzie początkowo szkolił się do gry w polu, a następnie na pozycji bramkarza[1][2]. W 2018 roku przeniósł się do akademii Wellington Phoenix FC i został umieszczony w składzie drugiego zespołu – Wellington Phoenix FC Reserves[1][3].

W sezonie 2018 Paulsen grał na wypożyczeniu w Wellington United, będącym klubem farmerskim Wellington Phoenix FC, gdzie zaliczył 2 występy w NZCL[3]. Swój pierwszy mecz na poziomie seniorskim rozegrał 11 sierpnia 2018 przeciwko Western Suburbs FC, zakończony porażką 1:4[4]. W latach 2019–2021 był on wypożyczony do innego satelickiego klubu – Lower Hutt City AFC, gdzie zanotował 39 ligowych spotkań w NZCL i NZNL[3].

W sezonie 2020/21 – wciąż będąc jednocześnie graczem Lower Hutt City AFC – Paulsen rozpoczął regularne występy w Wellington Phoenix FC Reserves, rywalizującym w NZFC[1]. 14 listopada 2020 zadebiutował w rodzimej ekstraklasie w meczu z Team Wellington, przegranym 0:1. W całych rozgrywkach zanotował on 13 spotkań i pomimo zajęcia przez jego zespół ostatniego miejsca w tabeli, został uznany za MVP sezonu[1][3].

We wrześniu 2021 roku wraz z Benem Oldem podpisał z Wellington Phoenix FC profesjonalny, trzyletni kontrakt[1][3]. 19 grudnia 2021 zadebiutował w A-League w spotkaniu z Sydney FC (1:2), w którym zastąpił w 27. minucie kontuzjowanego Olivera Saila[5][6]. 5 stycznia 2022 w meczu z Melbourne City FC w FFA Cup obronił w serii rzutów karnych 3 strzały rywali, co pomogło Wellington Phoenix FC po raz pierwszy w historii awansować do półfinału tych rozgrywek[5][7]. Po powrocie pierwszego bramkarza do zdrowia Paulsen powrócił na ławkę rezerwowych i w sezonie 2022/2023 nie zaliczył żadnego występu[1][8].

W sezonie 2023/24, po odejściu Olivera Saila do Perth Glory FC, Paulsen rozegrał wszystkie 27 spotkań w lidze, w których zachował 11 czystych kont[2][9]. Był to 2. najlepszy wynik po Dannym Vukovicu (Central Coast Mariners FC), który zanotował ich 12[8][9]. Paulsen otrzymał także Harry Kewell Medal, wyróżnienie dla najlepszego młodzieżowca i najlepszego bramkarza rozgrywek, a także umieszczony został w jedenastce sezonu[8][9].

W czerwcu 2024 roku Paulsen został zawodnikiem AFC Bournemouth (Premier League) prowadzonego przez Andoniego Iraolę [10][11]. Miesiąc później wypożyczono go na rok do Auckland FC, w którym właściciel AFC Bournemouth Bill Foley posiadał część udziałów[2][11]. Z powodu wdrażania korekty przepisów w tzw. klauzuli Caceresa, która reguluje transfery piłkarzy między klubami zarządzanymi przez ten sam podmiot, Paulsen musiał czekać 2 tygodnie na zarejestrowanie w rozgrywkach A-League[11][12].

W sezonie 2024/25 wygrał z Auckland FC rundę zasadniczą A-League i odpadł w serii finałowej z Melbourne Victory FC (1:0 i 0:2 w dwumeczu)[13][14]. On sam zachował najwięcej czystych kont (12) i otrzymał wyróżnienia dla najlepszego bramkarza sezonu oraz za najlepszą interwencję sezonu, a także wybrano go do najlepszej jedenastki rozgrywek[13][15].

25 sierpnia 2025 Paulsen został wypożyczony na rok do Lechii Gdańsk prowadzonej przez Johna Carvera[16]. 31 sierpnia zadebiutował w Ekstraklasie w przegranym 0:2 meczu z Jagiellonią Białystok[17].

13 lipca 2026 został wypożyczony na sezon z AFC Bournemouth do szkockiego ekstraklasowego Motherwell F.C.[18].

Kariera reprezentacyjna

W 2018 roku Paulsen zagrał na Mistrzostwach Oceanii U-16, które zakończyły się zwycięstwem Nowej Zelandii, a on sam otrzymał wyróżnienie dla najlepszego bramkarza turnieju[19][20]. W finale przeciwko Wyspom Salomona obronił dwa rzuty karne: pierwszego w doliczonym czasie gry do II połowy, a drugiego w konkursie rzutów karnych[19][20].

W latach 2018–2019 Paulsen zanotował 5 spotkań w kadrze Nowej Zelandii U-17, z którą wystąpił na Mistrzostwach Świata 2019 w Brazylii[1][21]. Na turnieju tym był podstawowym bramkarzem, a jego reprezentacja odpadła po fazie grupowej[1][21].

We wrześniu 2019 roku – w wieku 17 lat – Paulsen został powołany do reprezentacji U-23 na turniej kwalifikacyjny do Igrzysk Olimpijskich 2020. Zaliczył on wówczas 1 występ w meczu z Samoa (6:1), a Nowa Zelandia wygrała rozgrywki i uzyskała awans[22]. Selekcjoner Danny Hay ostatecznie umieścił go na liście rezerwowej[3][23]. W 2023 roku Paulsen wziął udział w eliminacjach do Igrzysk Olimpijskich 2024, gdzie zagrał w decydujących meczach z Vanuatu (8:0) i Fidżi (9:0). Na turnieju olimpijskim wystąpił we wszystkich spotkaniach fazy grupowej, po której Nowa Zelandia odpadła z rozgrywek[24][25].

We wrześniu 2022 roku Paulsen otrzymał od Danny’ego Haya pierwsze powołanie do seniorskiej kadry Nowej Zelandii na dwa mecze towarzyskie z Australią, które spędził na ławce rezerwowych[26]. 18 czerwca 2024 zadebiutował w drużynie narodowej w spotkaniu z Wyspami Salomona (3:0) w Pucharze Narodów Oceanii 2024[27][28]. W pozostałych meczach wystąpił Max Crocombe, a turniej zakończył się zwycięstwem Nowej Zelandii[29][30].

Życie prywatne

Syn Południowoafrykańczyka i Namibijki[2][10]. Ma siostrę oraz brata Adama, który jest futsalistą i reprezentantem Nowej Zelandii w tej dyscyplinie[1][10].

Statystyki

Klubowe

Aktualne na dzień 1 września 2025
Klub Sezon Liga Puchar kraju Puchar ligi Kontynentalne Inne Razem
LigaMeczeGoleMeczeGoleMeczeGoleMeczeGoleMeczeGoleMeczeGole
Wellington Phoenix FC 2021/2022 A-League 4020———60
2023/2024 27020———290
Ogółem 31040000000350
Wellington United (wyp.) 2018 NZCL 20————20
Lower Hutt City AFC (wyp.) 2019 NZCL 12000———120
2020 170————170
2021 NZNL 10010———110
Ogółem 39010000000400
Wellington Phoenix FC Reserves 2020/2021 NZFC 130————130
2022 NZNL 30————30
2023 50————50
Ogółem 21000000000210
Auckland FC (wyp.) 2024/2025 A-League 26000——2[a]0280
Lechia Gdańsk (wyp.) 2025/2026 Ekstraklasa 1000———10
Ogółem w karierze 1200800000201300

Reprezentacyjne

Aktualne na dzień 9 października 2025
ReprezentacjaRokMeczeGole
 Nowa Zelandia 202430
202510
Ogółem40

Sukcesy

Zespołowe

Nowa Zelandia
Nowa Zelandia U-16

Indywidualne

Uwagi

  1. ↑ Uwzględniono: seria finałowa A-League 2024/2025

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Match programme feature – Alex Paulsen. wellingtonphoenix.com. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 Auckland FC sign ex-Phoenix star Alex Paulsen on loan from Premier League club Bournemouth. nzherald.co.nz. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 Wellington Phoenix sign academy players Ben Old and Alex Paulsen. wellingtonphoenix.com. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  4. ↑ Match: Ultra Football Central League 2018 - Wellington United - Duplicate Team 1:4 Advance Electrical Western Suburbs. oceaniafootball.com. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  5. 1 2 Football: Wellington Phoenix goalkeeper Alex Paulsen reveals secrets behind penalty shootout heroics in FFA Cup win over Melbourne City. nzherald.co.nz. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  6. ↑ Phoenix goalkeeper struck down by injury. aleagues.com.au. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  7. ↑ Alex Paulsen saves the day to send Wellington Phoenix into FFA Cup final four. stuff.co.nz. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  8. 1 2 3 The rise and rise and rise of Alex Paulsen, from Wellington Phoenix to AFC Bournemouth. theniche-cache.com. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  9. 1 2 3 Premier League club finalises deal for young Phoenix 'keeper. wellingtonphoenix.com. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  10. 1 2 3 Bournemouth sign goalkeeper Alex Paulsen. bbc.co.uk. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  11. 1 2 3 Bournemouth goalkeeper in limbo after A-League loan. bbc.co.uk. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  12. ↑ Caceres Clause: A-Leagues, Football Australia remove rule - allowing Alex Paulsen to sign for Auckland FC. nzherald.co.nz. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  13. 1 2 Alex Paulsen returns to AFC Bournemouth. aucklandfc.co.nz. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  14. ↑ Australia 2024/25. rsssf.org. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  15. ↑ Paulsen to Scottish Premiership club?. nzsportswire.com. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  16. ↑ Alex Paulsen w Lechii. 90minut.pl. [dostęp 2025-09-01]. (pol.).
  17. ↑ PKO Bank Polski Ekstraklasa 2025/2026 - Kolejka 7: Jagiellonia Białystok 2-0 Lechia Gdańsk. 90minut.pl. [dostęp 2025-09-01]. (pol.).
  18. ↑ Alex Paulsen w Motherwell FC [online], 90minut.pl, 13 lipca 2026 [dostęp 2026-07-13] (pol.).
  19. 1 2 New Zealand earn 7th straight title. oceaniafootball.com. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  20. 1 2 Sport: New Zealand seal seventh OFC U16 title. rnz.co.nz. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  21. 1 2 Keeper calm and carrying on: How Alex Paulsen bounced back from unfortunate error. stuff.co.nz. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  22. ↑ New Zealand U-23 secure Olympic qualification. oceaniafootball.com. [dostęp 2025-08-25]. (ang.).
  23. ↑ Squads named for Tokyo. nzfootball.co.nz. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  24. ↑ Men’s football team announced for Paris 2024. nzfootball.co.nz. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  25. ↑ New Zealand bow out of Paris Olympics after loss to France. oceaniafootball.com. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  26. ↑ All Whites squad named for homecoming game at Eden Park. nzfootball.co.nz. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  27. ↑ Young All Whites side win opening game at OFC Men's Nations Cup with six players making debuts. nzfootball.co.nz. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  28. ↑ NZ beat Solomon Islands. kiwikidsnews.co.nz. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  29. ↑ Oceanian Nations Cup 2024. rsssf.org. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
  30. ↑ All Whites vs Vanuatu result: New Zealand claim Oceania Nations Cup. nzherald.co.nz. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.