Alfons Długosz
Alfons Długosz (ur. 28 lipca 1902 w Trzebionce k. Chrzanowa, zm. 7 listopada 1975 w Wieliczce[1]) – polski malarz i fotografik, nauczyciel. Zainicjował działania prowadzące do uratowania zabytkowych komór i urządzeń kopalni soli w Wieliczce.
Życiory
Studiował w berlińskiej Państwowej Szkole Przemysłu Artystycznego oraz na Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie. Na początku II wojny światowej na stałe związał się z Wieliczką. Kiedy w 1949 dyrekcja kopalni podjęła decyzję o zlikwidowaniu wielu starych komór, Długosz rozpoczął akcję ratowania zabytkowego podziemia. Zrobił pełną dokumentację fotograficzną saliny, gromadził też pamiątki związane z historią przemysłu solnego na ziemiach polskich. W 1951 w komorze „Warszawa” zorganizował pierwszą ekspozycję urządzeń górniczych odnalezionych w kopalni wielickiej. 3 lata później został kustoszem Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka.
Był autorem wielu rozpraw naukowych oraz monografii: Wieliczka Magnum Sal jako zabytek kultury materialnej. Zainicjował również odbudowę Zamku Żupnego.
Zmarł w Wieliczce, pochowany na Cmentarzu Komunalnym (sektor VII-1-4)[2].
Przypisy
- ↑ 7 listopada 1975: Zmarł Alfons Długosz.
- ↑ Cmentarz komunalny w Wieliczce - wyszukiwarka osób pochowanych [online], wieliczka.grobonet.com [dostęp 2026-07-04].
Zobacz też
Bibliografia
- Agata Wawryszczuk i Monika Gucwa, Kocham Ziemię Wielicką, 2002.
- Wojciech Gawroński, Słownik biograficzny wieliczan, Wieliczka 2008, s. 40–42 (z wizerunkiem).
- Wpis na stronie Muzeum Żup. muzeum.wieliczka.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-29)].