Alfred Zimmer
 | |||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Adolf Alfred Jan Zimmer | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
28 lutego 1908 | ||||||||
| Data i miejsce śmierci | |||||||||
| Wzrost |
167 cm | ||||||||
| Pozycja | |||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||
| |||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
Adolf Alfred Jan Zimmer (ur. 28 lutego 1908 we Lwowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski piłkarz, napastnik, podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego[1], ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Syn Edmunda i Anny z Wiglarzów urodzony 28 lutego 1908 we Lwowie[1][2]. Ukończył Gimnazjum Humanistyczne we Lwowie (1929) oraz batalion podchorążych rezerwy piechoty nr 6a (1932)[1]. Uzyskał stopień podporucznika piechoty rezerwy ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1934, dostał przydział do 26 pułku piechoty[1]. Pracował w urzędzie skarbowym[1]. Był członkiem rzeczywistym korporacji studentów Uniwersytetu Jana Kazimierza Aragonia[3].
W reprezentacji Polski wystąpił tylko raz, w rozegranym 14 października 1934 spotkaniu z Rumunią, które Polska zremisowała 3:3. Był wówczas piłkarzem Pogoni Lwów[1].
We wrześniu 1939, po agresji ZSRR na Polskę, dostał się do niewoli radzieckiej. Przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w jednej z bezimiennych mogił zbiorowych w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie[4].
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznika[5][6]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 636.
- ↑ footballdatabase.eu
- ↑ Bartłomiej P. Wróblewski: Korporacja Aragonia (Lwów). archiwumkorporacyjne.pl. [dostęp 2011-08-10].
- ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. LXXIV, 636.
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Łojek 2008 ↓, s. 225.
Bibliografia
- Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.
- Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918–1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017
- Bożena Łojek: Pośmiertne awansowanie żołnierzy i funkcjonariuszy Rzeczypospolitej Polskiej zamordowanych w 1940 r. w ZSRR w wyniku zbrodni katyńskiej. W: Zeszyty Katyńskie. Marek Tarczyński (red.). T. 23: Zbrodnia katyńska między prawdą a kłamstwem. Warszawa: Stowarzyszenie Rodzina Katyńska, 2008. ISSN 1426-4064.