André Juillard

André Juillard

André Juillard (2014)
Data i miejsce urodzenia	9 czerwca 1948 Paryż
Data śmierci	31 lipca 2024
Dziedzina sztuki	komiks, pisarstwo, rysunek

André Juillard (ur. 9 czerwca 1948 w Paryżu, zm. 31 lipca 2024 w Penvénan^[1]) – francuski rysownik, scenarzysta komiksowy oraz ilustrator.

Ukończył École Nationale Supérieure des Arts Décoratifs w Paryżu. W czasie studiów uczęszczał na zajęcia z komiksu prowadzone przez Jean-Claude’a Mézièresa i Jeana Girauda. Karierę zawodową rozpoczął w 1974 jako ilustrator w magazynie dziecięcym „Formule 1”. W tym okresie narysował również western La Longue Piste de Loup Gris oraz adaptację Romea i Julii przygotowaną wspólnie z Jakiem Josselinem dla magazynu „Djin”^[2].

W 1976 stworzył swoją pierwszą historyczną serię komiksową, poświęconą rycerzowi Bohémondowi de Saint-Gilles, do scenariuszy Claude’a Verriena, a później Pierre’a Marina. Równolegle pracował nad innymi cyklami dla magazynu „Djin”, m.in. Isabelle Fantouri (1976–1980) oraz Les Cathares (1978). W kolejnych latach publikował również krótkie historie w „Fripounet”, „Joker”, „Historiques” i „Okapi”^[2].

Po odejściu z wydawnictwa Fleurus rozpoczął współpracę z „Pif Gadget”, gdzie wcześniej przedstawił historię Sens Dessus Dessours (1978) inspirowaną twórczością Juliusza Verne’a. W latach 1980–1982 tworzył wraz z Patrickiem Cothiasem serię Czerwona Maska (org. Masquerouge)^[3], a także realizował krótkie formy z Jeanem Ollivierem^[2].

W tym samym czasie wykonywał komiksy historyczne na zamówienie – m.in. dla Éditions I.D.P. opracował albumy o historii departamentów Loiret (1980) i Calvados (1981). W 1981 zilustrował Le Secret de la Cathédrale dla Centrum Archeologicznego Isère i CNRS, a rok później narysował Cheminot o historii francuskich kolei^[2].

Od 1982 Juillard i Cothias publikowali w czasopiśmie „Circus” kontynuację Czerwonej Maski zatytułowaną 7 żywotów Krogulca (org. Les Sept Vies de l'Épervier)^[4]. Seria ta, wydana w formie albumów przez Glénat w latach 1983–1991, stała się najbardziej rozpoznawalnym dziełem Juillarda^[2].

W 1983 wspólnie z Jakiem Martinem stworzył cykl Arno, którego akcja toczy się w czasach napoleońskich. Juillard stworzył trzy albumy serii, publikowane w „Circus” i „Vécu” do 1987^[2].

Od 1984 współpracował z magazynem "Je Bouquine", tworząc adaptacje powieści. Z czasem rozwinął działalność jako ilustrator okładek książek, pocztówek i plakatów. Jego rysunki publikowały m.in. Alain Beaulet, Daniel Maghen i Les Éditions du Pythagore^[2].

W 1999 roku wraz z Didierem Conradem przygotował hołd dla klasycznego cyklu Les Pieds Nickelés zatytułowany Demain Sera Un Autre Jour^[2].

W 1993 Juillard powrócił do komiksów współczesnych, tworząc Le Cahier Bleu, do którego przygotował zarówno scenariusz, jak i rysunki. Album ukazał się drukiem w 1994 nakładem Casterman. Kolejny autorski projekt, Après la Pluie, został opublikowany w 1998^[2].

Wspólnie z Patrickiem Cothiasem stworzył czterotomową serię Plume aux Vents (1995–2002). Od 2000 roku był jednym z artystów pracujących nad wznowioną serią Przygody Blake’a i Mortimera (org. Blake et Mortimer), tworząc nowe albumy we współpracy ze scenarzystą Yves’em Sente (2000, 2003, 2004, 2008)^[2].

W 2006 i 2009 wraz z Pierre’em Christinem stworzył Le Long Voyage de Léna oraz jego kontynuację Léna et les Trois Femmes. W 2011 z Yannem opracował komiks Mezek dla wydawnictwa Le Lombard^[2].

Juillard wykonywał również okładki do cyklu Le Triangle Secret Didiera Convarda, publikowanego przez Glénat^[2].

• André Juillard w bazie Goodreads
• André Juillard w bazie Lubimyczytać.pl