Andrew Watt
![]() Andrew Watt (2017) | |
| Imię i nazwisko |
Andrew Wotman |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
20 października 1990 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód |
producent muzyczny, kompozytor, tekściarz, multiinstrumentalista, piosenkarz |
| Aktywność |
od 2007 |
| Strona internetowa | |
Andrew Watt, właśc. Andrew Wotman (ur. 20 października 1990 w Nowym Jorku) – amerykański rockowo-popowy producent muzyczny, kompozytor, tekściarz, multiinstrumentalista i sporadycznie piosenkarz. Współpracował między innymi z Lady Gagą, Eltonem Johnem, Paulem McCartneyem, The Rolling Stones, Madonną, Miley Cyrus, Ozzym Osbournem, Eddiem Vedderem, Justinem Bieberem, Laną Del Rey i Post Malonem.
Laureat pięciu nagród Grammy, w tym dla producenta roku, nieklasycznego (2021)[1]. Nominowany za sprawą „Never Too Late” do Oscara za najlepszą piosenkę oryginalną (2025).
Życiorys
Andrew Wotman urodził się 20 października 1990 w Nowym Jorku. Wychowywał się w Los Angeles. Po wtargnięciu na próbę zespołu The Roots zaczął uczestniczyć w ich jam sessions. Studiował na wydziale Clive Davis School of Music uczelni New York University. W 2013 współtworzył supergrupę California Breed. Dostał się do zespołu Cody’ego Simpsona, z którym wyruszył w trasę jako support przez Justinem Bieberem. W trakcie trasy nawiązał współpracę muzyczną z Bieberem, która zaowocowała wspólnymi piosenkami na jego albumie Purpose (2015). W międzyczasie zaczął współtworzyć muzykę dla innych artystów[2].
W 2015 wydał debiutancki minialbum Ghost in My Head, na którym zagrali perkusiści Chad Smith i Joey Castillo. W 2017 wydał singel „Burning Man” z gościnnym udziałem Post Malone’a, po czym skupił się na pracy producenta dla innych artystów. Współtworzył pojedyncze piosenki między innymi dla Lany Del Rey, Seleny Gomez, Bebe Rexhy, Hailee Steinfeld, Future’a i Charli XCX[2]. Był jednym z głównych producentów wydanych w 2020 albumów rockowych: Ordinary Man Ozzy’ego Osbourne’a i Plastic Hearts Miley Cyrus[3][4]. W 2021 wygrał podczas 63. ceremonii wręczenia nagród Grammy nagrodę dla producenta roku, nieklasycznego[5]. W 2022 portal Consequence okrzyknął go producentem roku[6].
W kolejnych latach był jednym z głównych producentów albumów: Justice Biebera (2021)[7], The Lockdown Sessions Eltona Johna (2021)[8], Earthling Eddiego Veddera (2022)[9], Patient Number 9 Osbourne’a (2022)[10], Every Loser Iggy’ego Popa (2023)[11], Austin Posta Malone’a (2023)[12], Hackney Diamonds The Rolling Stones (2023)[13], Dark Matter Pearl Jam (2024)[14], Mayhem Lady Gagi (2025)[15] i Foreign Tongues The Rolling Stones (2026)[16]. Dzięki Patient Number 9 i Hackney Diamonds był współlaureatem Grammy za najlepszy album rockowy, zaś dzięki Mayhem – za najlepszy popowy album wokalny i najlepsze nagranie popowo-taneczne („Abracadabra”)[1]. Współtworzył także albumy The Boys of Dungeon Lane Paula McCartneya (2026)[17] i Confessions II Madonny (2026)[18]. W 97. edycji Oscarów (2025) otrzymał za sprawą utworu Eltona Johna i Brandi Carlile „Never Too Late” nominację w kategorii najlepsza piosenka oryginalna[19].
Przypisy
- 1 2 Andrew Watt. Grammy. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- 1 2 Andrew Watt. AllMusic. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Gil Kaufman: Ozzy Osbourne’s ‘Ordinary Man’ Album to Feature Elton John, Post Malone, Slash: Listen to Title Track Now. Billboard, 2020-01-10. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Shaad D’Souza: Plastic Hearts. Pitchfork, 2020-12-02. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Evan Minsker: Andrew Watt Wins Producer of the Year, Non-Classical at 2021 Grammys. Pitchfork, 2020-12-02. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Paolo Ragusa: 2022 Producer of the Year Andrew Watt Became the Go-To Collaborator for Rock Legends. Consequence, 2022-12-12. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Chris Willman: After He Balked at Being Classified as Pop, Justin Bieber’s ‘Justice’ Is an Unabashed Pop Album — and a Good One: Album Review. Variety, 2021-03-18. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Rania Aniftos: Elton John & Britney Spears’ ‘Hold Me Closer’ Is Produced by Andrew Watt. Billboard, 2022-08-08. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Jonathan Cohen: Eddie Vedder and Andrew Watt Talk Spontaneity-Fueled ‘Earthling’ Album: ‘It Came Out of Nowhere’. Variety, 2022-02-07. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Ali Gallagjer: Listen to Ozzy Osbourne’s new song ‘Nothing Feels Right’ with Zakk Wylde. NME, 2022-09-06. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Gary Graff: Iggy Pop on the ‘Chutzpah’ of Andrew Watt and Why He’s Retired From Stage Diving. Billboard, 2023-01-04. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Chris Willman: Leaving Hip-Hop Behind, Post Malone Turns His Vices Into the Stuff of Pure Synth-Pop in ‘Austin’: Album Review. Variety, 2023-07-28. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Kory Grow: Meet the ‘Freak From Behind the Barricade’ Who Produced the New Rolling Stones Album. Rolling Stone, 2023-10-29. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Andy Greene: Andrew Watt Waited His Entire Life to Produce Pearl Jam’s New Album ‘Dark Matter’. Rolling Stone, 2024-04-15. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Brian Hiatt: Andrew Watt Defends Rolling Stones’ Grammy Win, Previews Lady Gaga’s ‘Mayhem’. Rolling Stone, 2025-02-22. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Mikael Wood: ‘Foreign Tongues’ is the funniest Rolling Stones album in decades. Los Angeles Times, 2026-07-19. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Jordan Bassett: Paul McCartney – ‘The Boys Of Dungeon Lane’ review: a guided tour of the long and winding road. NME, 2026-05-28. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Joe Lynch: Here’s Why Late Rock Legend Lou Reed Has a Credit on Madonna’s ‘Confessions II’ Album. Billboard, 2026-06-08. [dostęp 2026-06-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-10)]. (ang.).
- ↑ Hilary Lewis, Kimberly Nordyke: Oscars: Full List of Nominees. The Hollywood Reporter, 2025-01-23. [dostęp 2025-01-24]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Strona internetowa (ang.)
- Andrew Watt w bazie AllMusic (ang.)
- Andrew Watt w bazie Discogs.com (ang.)
- Andrew Watt w bazie IMDb (ang.)
