Andrzej Bauza

Andrzej Bauza
Ilustracja
plutonowy plutonowy
Data i miejsce urodzenia

5 września 1896
Palmierowo

Data i miejsce śmierci

6 maja 1948
Wągrowiec

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia niemiecka
Wojsko Polskie

Formacja

Armia Wielkopolska

Jednostki

60 pułk piechoty

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
powstanie wielkopolskie
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941) Krzyż Żelazny (1813) II Klasy

Andrzej Bauza (ur. 5 września 1896 w Palmierowie, zm. 6 maja 1948 w Wągrowcu) – żołnierz armii niemieckiej, powstaniec wielkopolski i podoficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Michała i Weroniki z Sokołowiczów, urodzony 5 września 1896 w Palmierowie[1][2].

W okresie I wojny światowej wcielony do armii niemieckiej. W 1918 wstąpił do oddziałów powstańczych i aktywnie walczył w powstaniu wielkopolskim pod Lesznem[1]. W 1920 walczył na froncie polsko-bolszewickim w składzie 60 pułku piechoty. W bitwie pod Wielką Czernicą, pozycje jego plutonu atakowane były wielokrotnie. Dochodziło do starć na białą broń. Zdaniem dowódcy pułku: pozycja została utrzymana dzięki energii i odwadze Andrzeja Bauzy, za którego przykładem bili się jego podkomendni[1]. 5 września pluton utrzymał przyczółek mostowy pod Kamieńcem Litewskim. Za czyny te w 1921 odznaczono go Krzyżem Srebrnym Orderu „Virtuti Militari”[3].

W wojnie polsko-bolszewickiej został trzykrotnie ranny, m.in. 6 września 1920 przestrzelono mu lewe przedramię[4]. W lutym 1921 jako inwalida wojenny został zdemobilizowany. Pracował w Starostwie Powiatowym w Wągrowcu. Tam zmarł i został pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym[1].

Żonaty z Elżbietą Piasecką, miał córkę Łucję (ur. 5 grudnia 1922) i syna Alojzego (ur. 10 maja 1924)[1][4].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Polak (red.) 1991 ↓, s. 16.
  2. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  3. ↑ Smoleń 1930 ↓, s. 31.
  4. 1 2 Kolekcja ↓, s. 2.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 28 maja 1921, s. 995.
  6. ↑ Kolekcja ↓, s. 3.

Bibliografia