Andrzej Chlipalski

Andrzej Chlipalski

Data i miejsce urodzenia	10 maja 1931 Lwów
Data i miejsce śmierci	15 sierpnia 2019 Kraków
Miejsce spoczynku	Cmentarz Salwatorski
Zawód, zajęcie	architekt, działacz kresowy
Narodowość	polska
Alma Mater	Politechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki
Odznaczenia

Andrzej Stefan Chlipalski (ur. 10 maja 1931 we Lwowie, zm. 15 sierpnia 2019 w Krakowie) – architekt, projektant obiektów służby zdrowia, działacz kresowy, założyciel i redaktor naczelny kwartalnika „Cracovia Leopolis”.

Urodził się w rodzinie Tadeusza i Danuty (Elżbiety) z Łukowskich (1905–1990), filolożki-romanistki. Miał brata Jana (1936–2018^[1]). We wrześniu 1938 r. rozpoczął naukę w szkole powszechnej im. św. Marii Magdaleny we Lwowie^[2]. W maju 1944 r. ekspatriowany wraz z rodziną z rodzinnego miasta do Wieliczki.

Tuż po wojnie ukończył szkołę powszechną w Wieliczce i rozpoczął naukę w tamtejszym gimnazjum. Po przeprowadzce do Krakowa uczył się w III Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym im. Króla Jana III Sobieskiego, gdzie w 1949 r. zdał maturę. Podjął studia na Wydziale Architektury Akademii Górniczo-Hutniczej, później włączonym do nowo powstałej Politechniki Krakowskiej, którą ukończył w 1953 r. Podczas studiów rozpoczął pracę w krakowskim oddziale Biurze Projektów Służby Zdrowia, w którym pozostał przez 35 lat^[2]. Wyspecjalizował się w projektowaniu szpitali i przychodni lekarskich, głównie w Krakowie i na Górnym Śląsku. W latach 1984–1988 wyjeżdżał siedmiokrotnie na delegacje do Syrii, gdzie pomagał projektować szpitale^[3][4]. Później był zatrudniony w Biurze Projektów „Miastoprojekt Kraków” w Krakowie^[5].

Był członkiem oddziału krakowskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich.

W 1966 r. ożenił się z Hanną Ostrowską, lekarką. W 1968 r. urodził się ich syn Karol^[2].

Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie (sektor SC8-5-11)^[1]. Zgodnie z jego wolą na cmentarzu zamiast kwiatów zbierano datki na renowację polskich grobów na Wschodzie^[6].

• Uniwersytecki Szpital Dziecięcy, Kraków (1959–1965)
• Wojewódzki Szpital Specjalistyczny, Tychy (1963–1970)
• Górnośląskie Centrum Rehabilitacji im. gen. Jerzego Ziętka, Repty Śląskie (1965)
• Domy Studenckie Collegium Medicum UJ, Kraków (1971–1979)
• Śląski Szpital Reumatologiczno-Rehabilitacyjny im. gen. Jerzego Ziętka (1975, 1982–1888)

Jego pasją życiową była historia Lwowa i Kresów Wschodnich. Działał w Towarzystwie Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich (Przyjaźni Ziemi Lwowskiej), którego był wiceprezesem od 1989 r., a następnie prezesem. Był założycielem i redaktorem (w latach 1995–2015) kwartalnika „Cracovia Leopolis”, przybliżającego ciekawostki z dziedziny historii, sztuki i życia codziennego mieszkańców dawnych polskich Kresów, jak i informacje odnoszące się do życia i sytuacji Polaków żyjących współcześnie w Ukrainie^[5]. Animował liczne wydarzenia patriotyczne i kulturalne związane z Kresami. Był m.in. pomysłodawcą i prowadzącym w latach 1998–2010 comiesięcznych „kameralnych wieczorów” Towarzystwa w Klubie „Zaułek”, o charakterze spotkań „naukowych”, wspomnieniowych, wernisaży i koncertów związanych tematycznie ze Lwowem, jego historią i kulturą, ale też z całą Małopolską Wschodnią^[8].

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2004)^[9]
• Złoty Medal „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej” (2007)
• Medal „Pro Memoria” (2005)
• Medal Polonia Mater Nostra Est (2010)^[10][11]
• Medal 25-lecia Instytutu Lwowskiego (2019)
• Srebrna Odznaka SARP (1960, 1985)
• Brązowa Odznaka SARP (1956)
• Złota Odznaka Zasłużonego Członka TMLiKPW
• Odznaka 30-lecia TMLiKPW (2019)

Źródło:^[8].

• wyróżnienie I stopnia równorzędne w konkursie SARP nr 232 – na projekt typowego szpitala powiatowego (1957)
• I nagroda w konkursie SARP nr 304 – na projekt koncepcyjny zespołu Nowej Akademii Medycznej w Krakowie-Prokocimiu (1961)