Andrzej Cichowski

Andrzej Cichowski
Ilustracja
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia

7 listopada 1894
Krzesławice

Data i miejsce śmierci

9 czerwca 1974
Londyn

Przebieg służby
Lata służby

przed 1918–1947

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

24 pułk piechoty

Stanowiska

dowódca pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa

Faksymile
Odznaczenia
Odznaka honorowa za Rany i Kontuzje – dwukrotnie ranny
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941) Złoty Krzyż Zasługi (II RP) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Grób Andrzeja Cichowskiego

Andrzej Cichowski (ur. 7 listopada 1894 w Krzesławicach, zm. 9 czerwca 1974 w Londynie) – major piechoty Wojska Polskiego, doktor praw, starosta powiatowy, minister skarbu w Rządzie RP na uchodźstwie, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 7 listopada 1894 w Krzesławicach, w rodzinie Marcina i Bronisławy z Opiołów[1].

Od 16 września 1914 do 31 października 1918 walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej[2][1]. Jego oddziałem macierzystym był 16 pułk piechoty Obrony Krajowej[3]. Na podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 grudnia 1917[4].

W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 20 pułku piechoty Ziemi Krakowskiej, w stopniu porucznika.

1 czerwca 1921 roku był „odkomenderowany” na Uniwersytet Jagielloński celem ukończenia studiów, a jego oddziałem macierzystym był nadal 20 pułk piechoty[5]. Po ukończeniu studiów uzyskał tytuł doktora praw. Później ukończył również dwuletnią Szkołę Nauk Politycznych przy Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 307. lokatą w korpusie oficerów piechoty[6]. 22 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy III batalionu 20 pułku piechoty w Krakowie[7][8]. 31 marca 1924 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 93. lokatą w korpusie oficerów piechoty[9]. W tym samym roku został przeniesiony do Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Rembertowie, pozostając oficerem nadetatowym 20 pułku piechoty[10].

31 lipca 1926 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza[11]. W 1927 roku objął dowództwo 12 batalionu granicznego w Skałacie[12]. Z dniem 15 grudnia 1929 roku został przeniesiony z KOP i przydzielony, bez prawa do należności za delegację, do dyspozycji szefa Samodzielnego Wydziału Wojskowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Warszawie[13]. Z dniem 31 marca 1931 roku został przeniesiony w stan spoczynku[14]. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[15].

W latach 1930–1934 był starostą powiatowym w Nowym Tomyślu, a od grudnia 1934 do 1939 starostą powiatowym w Starogardzie[16].

Po wybuchu II wojny światowej znalazł się w Związku Radzieckim. W 1941 wstąpił do Armii Andersa, został mianowany dowódcą 24 pułku piechoty.

Po wojnie pozostał na emigracji. W 1955 został członkiem Głównej Komisji Rewizyjnej Skarbu Narodowego. W 1957 roku został awansowany na podpułkownika w korpusie oficerów piechoty[17]. Od tegoż roku był członkiem Głównej Komisji Skarbu Narodowego związanej z prezydentem Augustem Zaleskim. Od listopada 1958 był członkiem II Rady Rzeczypospolitej Polskiej, w 1963 wszedł w skład III Rady Rzeczypospolitej Polskiej, w której objął funkcję wiceprzewodniczącego. 25 czerwca 1965 roku Prezydent RP August Zaleski mianował go ministrem skarbu w rządzie Aleksandra Zawiszy[18]. 11 października 1965 roku Prezydent RP przychylił się do jego prośby i zwolnił go z urzędu ministra skarbu[19]. W tym samym roku zastąpił Adama Pragiera na stanowisku przewodniczącego III Rady RP. Pełnił tę funkcję do 1967 roku.

Zmarł 9 czerwca 1974 roku. Został pochowany na London Road Cemetery (K5G)[20].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Andrzej Cichowski. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.62-5251 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-10-02].
  2. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 146, 277.
  3. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 277.
  4. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 146.
  5. ↑ Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 79, 583.
  6. ↑ Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 42.
  7. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 546.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 182, 407.
  9. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 169.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 171, 349, 1370.
  11. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 30 z 31 lipca 1926 roku, s. 237.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 121, 172.
  13. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 403. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 306.
  14. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 126.
  15. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 326, 990.
  16. ↑ Pożegnanie Starosty P. Dr. Cichowskiego. „Orędownik na powiat nowotomyski”. 149, s. 1, 1934-12-25. Nowy Tomyśl.
  17. ↑ Dembiński 1969 ↓, s. 2.
  18. ↑ Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej Nr 3, Londyn 17 lipca 1965 roku, s. 14.
  19. ↑ Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej Nr 4, Londyn 23 grudnia 1965 roku, s. 28.
  20. ↑ Opracowanie stanu zachowania grobów rządowych w Wielkiej Brytanii [online], Fundacja "Pomoc Polakom na Wschodzie" im. Jana Olszewskiego [dostęp 2023-05-25] (pol.).
  21. ↑ M.P. z 1928 r. nr 262, poz. 641.

Bibliografia