Andrzej Diakonow
| Data i miejsce urodzenia |
14 stycznia 1950 |
|---|---|
| Minister gospodarki przestrzennej i budownictwa (p.o.) | |
| Okres |
od 23 grudnia 1991 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Poseł IV kadencji Sejmu | |
| Okres |
od 19 października 2001 |
| Przynależność polityczna | |
Andrzej Mieczysław Diakonow (ur. 14 stycznia 1950 w Klembowie) – polski polityk, ekonomista i urzędnik państwowy.
W latach 1991–1992 kierownik Ministerstwa Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, poseł na Sejm IV kadencji, w latach 2017–2019 zastępca szefa Komisji Nadzoru Finansowego.
Życiorys
W 1974 ukończył studia na Wydziale Ekonomiczno-Społecznym Szkoły Głównej Planowania i Statystyki[1]. Od 1974 do 1989 był pracownikiem naukowym tej uczelni[1]. Pracował także w przemyśle chemicznym, a od 1989 do 1990 w aparacie administracyjnym Ministerstwa Finansów[1]. Należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[2]. W 1990 został wójtem gminy Klembów, a w 1991 objął funkcję sekretarza stanu w Ministerstwa Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa[1]. W rządzie Jana Olszewskiego zajmował stanowisko kierownika tego resortu (od grudnia 1991 do lipca 1992)[3].
Był członkiem Porozumienia Centrum, następnie Prawa i Sprawiedliwości. Bez powodzenia ubiegał się z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum i PC o mandat poselski w 1991 i 1993[4][5]. W latach 1993–1998 pracował jako doradca prezesa Najwyższej Izby Kontroli, natomiast od 1998 do 2001 zasiadał w zarządzie spółki akcyjnej CIECH. W wyborach samorządowych w 1998 uzyskał mandat radnego gminy Klembów z listy Akcji Wyborczej Solidarność[6]. W wyborach parlamentarnych w 2001, startując w okręgu opolskim z listy PiS, otrzymał 2990 głosów, uzyskując mandat posła IV kadencji. W grudniu 2003 zrzekł się immunitetu poselskiego i zawiesił członkostwo w PiS[7]. W 2005 nie ubiegał się o reelekcję.
W 2007 objął stanowisko zastępcy wójta gminy Klembów[8]. Działał w Ruchu Narodowym, 13 czerwca 2015 został wybrany w skład rady politycznej partii[9]. W 2016 został dyrektorem Departamentu Audytu Wewnętrznego w Narodowym Banku Polskim[10], a w 2017 zastępcą szefa Komisji Nadzoru Finansowego. Został odwołany z funkcji w KNF w styczniu 2019[11].
Przypisy
- 1 2 3 4 Kto jest kim w polityce polskiej. Warszawa: PAI, 1993, s. 63. ISBN 83-223-2645-9.
- ↑ Krzysztof Zyzik: Diakonow: polityczny gastarbeiter. nto.pl, 2003-01-26. [dostęp 2015-08-18].
- ↑ Rząd Jana Olszewskiego. premier.gov.pl. [dostęp 2015-08-18].
- ↑ Wybory do Sejmu w 1991 r.. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-11-02].
- ↑ Wybory do Sejmu w 1993 r.. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-11-02].
- ↑ Samorząd 1998. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-04-12].
- ↑ Poseł PiS zrzekł się immunitetu. wp.pl, 2003-12-04. [dostęp 2016-06-06].
- ↑ Informacje na stronie urzędu gminy. [dostęp 2015-08-18].
- ↑ Jan Bodakowski: Ruch Narodowy ma nowe władze. prawy.pl, 2015-06-15. [dostęp 2016-06-06].
- ↑ Departament Audytu Wewnętrznego. nbp.pl. [dostęp 2016-07-01].
- ↑ Premier powołał dwóch nowych zastępców przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego. gazetaprawna.pl, 2019-01-31. [dostęp 2019-02-07].
Bibliografia
- Strona sejmowa posła IV kadencji. [dostęp 2015-08-18].

