Andrzej Diakonow

Andrzej Diakonow
Data i miejsce urodzenia

14 stycznia 1950
Klembów

Minister gospodarki przestrzennej i budownictwa (p.o.)
Okres

od 23 grudnia 1991
do 11 lipca 1992

Przynależność polityczna

Porozumienie Centrum

Poprzednik

Adam Glapiński

Następca

Andrzej Bratkowski

Poseł IV kadencji Sejmu
Okres

od 19 października 2001
do 18 października 2005

Przynależność polityczna

Prawo i Sprawiedliwość

Andrzej Mieczysław Diakonow (ur. 14 stycznia 1950 w Klembowie) – polski polityk, ekonomista i urzędnik państwowy.

W latach 1991–1992 kierownik Ministerstwa Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, poseł na Sejm IV kadencji, w latach 2017–2019 zastępca szefa Komisji Nadzoru Finansowego.

Życiorys

W 1974 ukończył studia na Wydziale Ekonomiczno-Społecznym Szkoły Głównej Planowania i Statystyki[1]. Od 1974 do 1989 był pracownikiem naukowym tej uczelni[1]. Pracował także w przemyśle chemicznym, a od 1989 do 1990 w aparacie administracyjnym Ministerstwa Finansów[1]. Należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[2]. W 1990 został wójtem gminy Klembów, a w 1991 objął funkcję sekretarza stanu w Ministerstwa Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa[1]. W rządzie Jana Olszewskiego zajmował stanowisko kierownika tego resortu (od grudnia 1991 do lipca 1992)[3].

Był członkiem Porozumienia Centrum, następnie Prawa i Sprawiedliwości. Bez powodzenia ubiegał się z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum i PC o mandat poselski w 1991 i 1993[4][5]. W latach 1993–1998 pracował jako doradca prezesa Najwyższej Izby Kontroli, natomiast od 1998 do 2001 zasiadał w zarządzie spółki akcyjnej CIECH. W wyborach samorządowych w 1998 uzyskał mandat radnego gminy Klembów z listy Akcji Wyborczej Solidarność[6]. W wyborach parlamentarnych w 2001, startując w okręgu opolskim z listy PiS, otrzymał 2990 głosów, uzyskując mandat posła IV kadencji. W grudniu 2003 zrzekł się immunitetu poselskiego i zawiesił członkostwo w PiS[7]. W 2005 nie ubiegał się o reelekcję.

W 2007 objął stanowisko zastępcy wójta gminy Klembów[8]. Działał w Ruchu Narodowym, 13 czerwca 2015 został wybrany w skład rady politycznej partii[9]. W 2016 został dyrektorem Departamentu Audytu Wewnętrznego w Narodowym Banku Polskim[10], a w 2017 zastępcą szefa Komisji Nadzoru Finansowego. Został odwołany z funkcji w KNF w styczniu 2019[11].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Kto jest kim w polityce polskiej. Warszawa: PAI, 1993, s. 63. ISBN 83-223-2645-9.
  2. ↑ Krzysztof Zyzik: Diakonow: polityczny gastarbeiter. nto.pl, 2003-01-26. [dostęp 2015-08-18].
  3. ↑ Rząd Jana Olszewskiego. premier.gov.pl. [dostęp 2015-08-18].
  4. ↑ Wybory do Sejmu w 1991 r.. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-11-02].
  5. ↑ Wybory do Sejmu w 1993 r.. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-11-02].
  6. ↑ Samorząd 1998. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-04-12].
  7. ↑ Poseł PiS zrzekł się immunitetu. wp.pl, 2003-12-04. [dostęp 2016-06-06].
  8. ↑ Informacje na stronie urzędu gminy. [dostęp 2015-08-18].
  9. ↑ Jan Bodakowski: Ruch Narodowy ma nowe władze. prawy.pl, 2015-06-15. [dostęp 2016-06-06].
  10. ↑ Departament Audytu Wewnętrznego. nbp.pl. [dostęp 2016-07-01].
  11. ↑ Premier powołał dwóch nowych zastępców przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego. gazetaprawna.pl, 2019-01-31. [dostęp 2019-02-07].

Bibliografia