Andrzej Fenrych
| Data i miejsce urodzenia |
7 listopada 1922 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
6 września 2008 |
| Senator I kadencji | |
| Okres |
od 18 czerwca 1989 |
| Przynależność polityczna | |
| Odznaczenia | |
       | |
Andrzej Fenrych (ur. 7 listopada 1922 w Przybrodzie, zm. 6 września 2008[1] w Tarnowie) – polski nauczyciel, senator I kadencji.
Życiorys
W okresie II wojny światowej został wraz z rodziną wywieziony do Tarnowa. Pracował tam jako robotnik w przemyśle drzewnym[2]. Od 1943 walczył w szeregach Armii Krajowej. Brał udział w akcji „Burza”[2].
Studia ukończył w 1958 na Akademii Ekonomicznej w Krakowie. Pracował jako księgowy w Technikum Mechanicznym w Tarnowie, następnie przez lata był zatrudniony jako nauczyciel, pełniąc też funkcję wicedyrektora Liceum Ekonomicznego w Tarnowie[2]. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, Związku Bojowników o Wolność i Demokrację (do 1981) oraz Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej[2].
W 1980 wstąpił do „Solidarności”[2], należał do liderów związku w województwie tarnowskim. Brał udział w I Krajowym Zjeździe Delegatów w Gdańsku. Działał również w Konfederacji Polski Niepodległej. Od 1988 do 1990 wchodził w skład rady politycznej tej partii[2]. W latach 80. współpracował także z drugim obiegiem wydawniczym[2]. Był współzałożycielem Instytutu Katyńskiego i inicjatorem tablicy katyńskiej w Tarnowie[2]. Za działalność opozycyjną był karany przez kolegium do spraw wykroczeń[2].
W latach 1989–1991 sprawował mandat senatora I kadencji, wybranego z ramienia Komitetu Obywatelskiego w województwie tarnowskim. Zasiadał w Komisji Kultury, Środków Przekazu, Nauki i Edukacji Narodowej oraz w Komisji Konstytucyjnej[1]. Nie ubiegał się o reelekcję.
Pochowany na Starym Cmentarzu w Tarnowie[3].
Odznaczenia i wyróżnienia
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (1975) i Oficerskim (1999) Orderu Odrodzenia Polski[2][4], Srebrnym Krzyżem Zasługi (1958), Krzyżem Partyzanckim (1974), Krzyżem Armii Krajowej (1979), Medalem 40-lecia Polski Ludowej i Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 (1985)[2]. W 1973 został wyróżniony Nagrodą Ministra Oświaty i Wychowania I stopnia[2].
Przypisy
Bibliografia
- Andrzej Fenrych. senat.pl. [dostęp 2012-07-26].