Andrzej Stypiński
| Data i miejsce urodzenia |
18 lutego 1907 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
11 marca 1975 |
| Narodowość |
polska |
| Dziedzina sztuki |
Andrzej Józef Stypiński (ur. 18 lutego 1907 w Warszawie[1], zm. 11 marca 1975 tamże[1]) – polski grafik i architekt wnętrz.
Życiorys
Był synem Józefa Stypińskiego i Stanisławy Marianny z Wachowskich[1]. W 1926 ukończył Państwowe Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie[2]. Studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej[1].
Zajmował się grafiką, wystawiennictwem i architekturą wnętrz[3]. Wspólnie z Jerzym Skolimowskim i Eugeniuszem Szparkowskim zaprojektował dekoracje ścienne w jadalni na pokładzie MS Piłsudski i wnętrza MS Batory[1][4]. Od 1929 do wybuchu II wojny światowej odbył kilkanaście podróży studyjnych, m.in. do Algierii, Belgii, Czechosłowacji, Francji, Hiszpanii, Niemiec, Portugalii, Włoch i Szwajcarii[1].
W czasie okupacji był żołnierzem Armii Krajowej, walczył w okolicach Warszawy[1] oraz w Górach Świętokrzyskich[3].
Po wojnie, w latach 1945–1947, pracował jako kierownik Pracowni Graficznej Biura Odbudowy Stolicy[1]. Był autorem oprawy graficznej wystawy Warszawa oskarża[1]. W latach 1948–1950 zaprojektował pawilony polskie na międzynarodowe wystawy w Pradze, Płowdiw i Parmie[1]. Od 1950 wykładał w Pracowni Rysunku, Malarstwa i Rzeźby na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej[1]. W latach 1951–1956 był równocześnie kierownikiem Pracowni Wystawiennictwa w Pracowni Sztuk Plastycznych[1]. Projektował wnętrza gmachów użyteczności publicznej w Warszawie, m.in. Teatru Powszechnego (1945), Domu Studenckiego „Riviera”, sale klubowa i teatralna oraz jadalnia (ok. 1963), Muzeum Narodowego (1965)[1].
Był członkiem Stowarzyszenia Architektów Polskich (od 1948) oraz Związku Polskich Artystów Plastyków[1].
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 44-3-18,19)[5].
Nagrody
- I nagroda w konkursie na plakat reklamowy, ogłoszonym przez Polską Linię Lotniczą „Aerolot”, razem ze Stefanem Bąkiem i Władysławem Radlińskim (1927)[1]
- I nagroda za plakat „Cukier krzepi” (1928)[1]
- I nagroda za projekt Sali Przemysłu Artystycznego w konkursie na projekt wnętrza Pawilonu Polskiego na Wystawie Światowej w Nowym Jorku, razem z Jerzym Hryniewieckim i Aliną Hryniewiecką (1938)[1]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Joanna Daranowska-Łukaszewska: Andrzej Józef Stypiński. www.ipsb.nina.gov.pl. [dostęp 2026-03-16].
- ↑ Edmund Kujawski (red.), Witold Grabski (red.): „Pochodem idziemy...” Dzieje i legenda Szkoły im. Stefana Batorego w Warszawie. Warszawa: Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, 2003, s. 304. ISBN 83-06-02325-0.
- 1 2 Stefan Kwiatkowski, Michał Wiland: Materiały biograficzne wychowanków Liceum i Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie 1918-1944. Warszawa: 1993, s. 83.
- ↑ Grzegorz Rogowski: Pod polską banderą przez Atlantyk: m/s "Piłsudski" i m/s "Batory". Warszawa: Sport i Turystyka - Muza, 2015, s. 56, 87. ISBN 978-83-287-0034-5.
- ↑ Andrzej Stypiński. cmentarz.stare-powazki.pl. [dostęp 2026-03-16].