Angielina Mielnikowa

Mielnikowa zyskała status rosyjskiej nadziei olimpijskiej w 2014 roku, wygrywając tytuł mistrzyni Europy juniorek w wieloboju indywidualnym, pokonując srebrną medalistkę Laurę Jurca z Rumunii o niecałe dwa punkty. Podczas tych samych zawodów zdobyła kolejne złote medale w wieloboju drużynowym i ćwiczeniach na równoważni oraz srebro na poręczach asymetrycznych^[1]. Tego samego roku wygrała również tytuł mistrzyni wieloboju na mistrzostwach Rosji z wysoką notą 58,300.^[2] W listopadzie wygrała kolejny tytuł w wieloboju indywidualnym na zawodach juniorskich Top Gym w Charleroi z przewagą ponad czterech punktów^[3].

We wrześniu 2015 roku Mielnikowa startowała w zawodach Pucharu Rosji w konkurencji seniorek, zdobywając nieoficjalne pierwsze miejsce z notą 57,234.^[4] Mimo najwyższego wyniku, nie otrzymała tytułu mistrzyni ze względu na to, że brała udział, będąc jeszcze w rangach juniorek. Dwa miesiące później wygrała złoto w wieloboju indywidualnym oraz srebro w wieloboju drużynowym na zawodach Elite Gym w Marsylii. W finałach na przyrządach zajęła 5. miejsce na poręczach i 6. w ćwiczeniach wolnych^[5].

Mielnikowa rozpoczęła karierę w rangach seniorek w marcu 2016 roku, podczas międzynarodowych zawodów drużynowych DTB Pokal Gym Challenge w Stuttgarcie, gdzie zdobyła złoty medal wraz z rosyjską kadrą narodową. Z wynikiem 170,296 Rosjanki pokonały Niemki z przewagą ponad pięciu punktów^[6]. Na początku kwietnia Angielina wygrała złoty medal w konkurencji drużynowej na Mistrzostwach Rosji w Penzie, zyskując również najwyższą notę w wieloboju indywidualnym - 60,067.^[7] W finale uzyskała wynik 59,267 i z łączną punktacją 119,334, wygrała swój pierwszy tytuł mistrzyni kraju w wieloboju^[8]. W finałach na przyrządach uplasowała się na 5. miejscu na poręczach (14,700)^[9] oraz wygrała złoto w ćwiczeniach na równoważni (15,333). W finale ćwiczeń wolnych uzyskała tę samą notę (14.567) co mistrzyni świata z 2011 roku Ksienija Afanasjewa, tym samym dzieląc się z nią kolejnym złotym medalem^[10].

W czerwcu wzięła udział w Mistrzostwach Europy w Bernie. Z wynikami 14,866 na poręczach i 14,500 na równoważni zakwalifikowała się do dwóch finałów na przyrządach. Uzyskała również noty 14,833 w skoku i 13,533 w ćwiczeniach wolnych. Z łączną notą 173,261 Rosjanki zajęły drugie miejsce w kwalifikacjach drużynowych. W nieoficjalnym rankingu wieloboju indywidualnego Mielnikowa zajęła pierwsze miejsce z punktacją 57,732.^[11] W finale drużynowym uzyskała noty 14,833 w skoku, 14,966 na poręczach, 14,800 na równoważni i 14,133 w ćwiczeniach wolnych. Rosja (w składzie z Aliją Mustafiną, Ksieniją Afanasjewą, Sjedą Tuthaljan i Darią Spiridonową) wygrała złoty medal z wynikiem 175,212, pokonując kadrę Wielkiej Brytanii z przewagą pięciu punktów^[12]. Mielnikowa zrezygnowała z udziału w finale na poręczach. Na równoważni zyskała notę 14,166 i ostatecznie zajęła 5. lokatę^[13].

Kilka tygodni później Angielina zdobyła tytuł mistrzyni wieloboju indywidualnego na Pucharze Rosji w Penzie^[14]. W finałach na przyrządach zdobyła złoto na równoważni (15,400), srebro na poręczach (15,033) i brąz w ćwiczeniach wolnych (13,733)^[15].

Mielnikowa rozpoczęła kolejny cykl olimpijski w marcu 2017 roku na Mistrzostwach Rosji w Kazanie, gdzie zdobyła srebrny medal w konkurencji drużynowej^[20]. Indywidualnie, duża liczba błędów i upadków w większości układów sprawiła, że uplasowała się na dalekiej 11. pozycji w wieloboju^[21]. W finałach na przyrządach, zdobyła brązowe medale w skoku^[22] i na równoważni oraz zajęła 8. miejsce w ćwiczeniach wolnych^[23]. Podczas Pucharu świata w Stuttgarcie Mielnikowa zajęła drugie miejsce w finale wieloboju indywidualnego z wynikiem 53,732.^[24] Podczas kolejnego Pucharu świata w Londynie uplasowała się na 5. pozycji^[25].

W kwietniu startowała na Mistrzostwach Europy w rumuńskim mieście Kluż-Napoka. Podczas kwalifikacji duże problemy w ćwiczeniach na poręczach sprawiły, że nie zakwalifikowała się do finału wieloboju. Mimo 15. miejsca Natalia Kapitonowa i Jelena Jerjomina zajęły wyższe pozycje i tym samym awans do finału^[26]. W pierwszym dniu finałów na przyrządach zajęła 8. miejsce w skoku^[27]. Po całym roku pełnym porażek, Mielnikowa zdobyła złoty medal w ćwiczeniach wolnych z wynikiem 14,100.^[28]

Podczas Pucharu Rosji w Jekaterynburgu Mielnikowa zdobyła brązowy medal w konkurencji drużynowej i zakwalifikowała się na drugim miejscu w wieloboju indywidualnym z wynikiem 57,575. W finale wieloboju zyskała notę 57,650 i z łączną punktacją 115,225 zdobyła złoty medal^[29]. W finałach na przyrządach zdobyła złoto na równoważni i brąz w skoku oraz zajęła 4. miejsce na poręczach i 5. w ćwiczeniach wolnych^[30].

W październiku wzięła udział w swoich pierwszych Mistrzostwach świata w Montrealu, gdzie zakwalifikowała się do finału wieloboju indywidualnego na 10. miejscu^[31][32]. W finale dużo błędów sprawiło, że Mielnikowa uplasowała się na dalekiej 16. pozycji z wynikiem 51,341.^[33] Zakończyła zawody, nie kwalifikując się do żadnego finału na przyrządach^[34].

Pod koniec marca 2018 roku zdobyła złoty medal w wieloboju na Pucharze świata w Birmingham z wynikiem 54,465.^[35] Miesiąc później zdobyła swój drugi tytuł mistrzyni Rosji w wieloboju indywidualnym^[36]. W finałach na przyrządach zdobyła kolejne trzy medale na poręczach, równoważni i w ćwiczeniach wolnych oraz srebro w skoku^[37]. W lipcu Mielnikowa zdobyła kolejny tytuł mistrzyni wieloboju na Pucharze Rosji^[38][39].

Na Mistrzostwach Europy w Glasgow Mielnikowa zdobyła złoty medal w konkurencji drużynowej. W finałach na przyrządach wygrała srebro w skoku z wynikiem 14,233 i brąz na poręczach z notą 14,366. Zajęła również 6. miejsce w ćwiczeniach wolnych^[40].

Na Mistrzostwach świata w Dausze zakwalifikowała się do finału wieloboju indywidualnego na 5. miejscu, zajmując również 3. pozycję w ćwiczeniach wolnych^[41]. W finale drużynowym zyskała noty 14,300 w skoku, 14,166 na poręczach i 12,966 w ćwiczeniach wolnych. Rosjanki zajęły drugie miejsce w łącznym wynikiem 162,863. W finale wieloboju Mielnikowa otrzymała punktację 55,698, zajmując 5. miejsce. W finale ćwiczeń wolnych, uplasowała się na 4. pozycji z notą 13,833.^[42]

W marcu 2019 Melnikowa zajęła drugie miejsce w wieloboju na Mistrzostwach Rosji w Penzie. W finałach na przyrządach, zdobyła złoto w ćwiczeniach wolnych, srebro w skoku i na równoważni oraz brąz na poręczach^[43]. W tym samym miesiącu wygrała srebrny medal w zawodach drużynowych DTB Pokal Gym Challenge w Stuttgarcie^[44].

W kwietniu startowała na Mistrzostwach Europy w Szczecinie. Podczas kwalifikacji zajęła pierwszą lokatę w wieloboju indywidualnym i zakwalifikowała się do finałów w skoku, na poręczach i w ćwiczeniach wolnych. W finale wieloboju zyskała noty 14,333 w skoku, 14,266 na poręczach, 12,900 na równoważni i 13,566 w ćwiczeniach wolnych. Zdobyła brązowy medal z łączną punktacją 55,065. W finałach na przyrządach wygrała srebro na poręczach (14,533) i brąz w ćwiczeniach wolnych (13,466) oraz zajęła 5. miejsce w skoku (14,133)^[45].

W czerwcu Mielnikowa została mistrzynią wieloboju indywidualnego na Igrzyskach Europejskich w Mińsku, z wynikiem 54,498. Zdobyła również złoto na poręczach (14,466), srebro w skoku (14,133) i srebro na równoważni (13,600)^[46]. Na Pucharze Rosji zajęła drugie miejsce w wieloboju i skoku oraz trzecie na poręczach^[47].

Na Mistrzostwach świata w Stuttgarcie zakwalifikowała się na czwartej pozycji do finału wieloboju indywidualnego z wynikiem 56,599. Otrzymała również awans do finałów na poręczach i w ćwiczeniach wolnych. W finale drużynowym Mielnikowa otrzymała noty 14,533 w skoku, 14,333 na poręczach, 13,766 na równoważni i 13,900 w ćwiczeniach wolnych. Rosja zdobyła srebrny medal z łącznym wynikiem 166,529. W finale wieloboju indywidualnego, wygrała brązowy medal z punktacją 56,399. Zdobyła kolejny brąz w finale ćwiczeń wolnych z wynikiem 14,066 oraz zajęła 4. miejsce na poręczach^[48].

Ze względu na światową pandemię wirusa COVID-19 Mielnikowa nie brała udziału w żadnych zawodach przez większość roku 2020. W listopadzie startowała w zawodach Friendship & Solidarity w Tokio, gdzie wygrała złoty medal w wieloboju indywidualnym z wynikiem 56,700, zyskując noty 14,700 w skoku, 14,500 na poręczach, 14,100 na równoważni i 13,400 w ćwiczeniach wolnych^[49][50].

W marcu Mielnikowa wzięła udział w Mistrzostwach Rosji. Podczas pierwszego dnia zawodów uplasowała się na 4. pozycji w wieloboju^[51]. W finale zajęła ostatecznie trzecią lokatę^[52]. W finałach na przyrządach wygrała złoto w skoku (14,299), brąz na poręczach (14,666) i złoto w ćwiczeniach wolnych (14,400)^[53].

Na Mistrzostwach Europy w Bazylei zakwalifikowała się na najwyższej pozycji w wieloboju indywidualnym oraz awansowała do finałów w skoku, na poręczach i w ćwiczeniach wolnych. Mimo upadków na poręczach i równoważni w finale wieloboju, Mielnikowa wygrała srebrny medal z wynikiem 55,432.^[54] W finałach na przyrządach wygrała złoto na poręczach (14,500), srebro w ćwiczeniach wolnych (13,900) i brąz w skoku (14,433)^[55].

Po wybuchu wojny rosyjsko-ukraińskiej Rosja została zdyskwalifikowana ze wszelkich międzynarodowych zawodów organizowanych przez Międzynarodową Federację Gimnastyczną^[62]. W lipcu Mielnikowa wróciła do zawodów podczas Pucharu Rosji, gdzie zdobyła złote medale w wieloboju indywidualnym, skoku i ćwiczeniach wolnych oraz srebro na poręczach i równoważni^[63].

W październiku Angielina wzięła udział w Spartakiadzie w Kazanie, gdzie wygrała złoto w ćwiczeniach wolnych (14,300), brąz na poręczach (14,600) oraz trzy srebrne medale w wieloboju indywidualnym, skoku i ćwiczeniach na równoważni^[64]. W konkurencji drużynowej zajęła 3. miejsce wraz z kadrą z Woroneża.

W grudniu zdobyła złoty medal w wieloboju z wynikiem 57,265 podczas corocznego Pucharu Woronina w Moskwie^[65].

W marcu 2023 Mielnikowa zajęła drugie miejsce w wieloboju podczas Mistrzostw Rosji w Kazanie. W finałach na przyrządach, zajęła 4. miejsce w skoku oraz 6. miejsce w ćwiczeniach wolnych. W konkurencji drużynowej wygrała brązowy medal^[66].

Pod koniec sierpnia zajęła 5. miejsce w zawodach Pucharu Rosji w Soczi. Zdobyła również złoty medal w skoku i srebrny w ćwiczeniach wolnych^[67].

W marcu 2024 wygrała tytuł mistrzyni Rosji oraz zdobyła trzy złote medale w skoku, na równoważni i w ćwiczeniach wolnych oraz brąz na poręczach^[68].

W grudniu zdobyła dwa medale podczas Pucharu Woronina - złoto w skoku oraz srebro na równoważni^[69].

Na początku marca 2025 Mielnikowa otrzymała neutralny status, zezwalający jej na powrót do międzynarodowych zawodów. Po ogłoszeniu uczestnictwa zawodniczki w Pucharze świata w Osijeku, Rosyjska Federacja Gimnastyczna zdecydowała się na wycofanie swoich zawodników z jakichkolwiek zawodów Międzynarodowej Federacji Gimnastycznej^[70][71].

We wrześniu Mielnikowa wystartowała na swoich pierwszych międzynarodowych zawodach podczas Pucharu świata w Paryżu, gdzie zdobyła złoto na równoważni, srebro w ćwiczeniach wolnych oraz zajęła 5. miejsce w skoku^[72][73][74]. Na Mistrzostwach Rosji wygrała złote medale w wieloboju indywidualnym i drużynowym, w ćwiczeniach wolnych i na poręczach oraz srebro w skoku^[75].

Pod koniec października wzięła udział w Mistrzostwach świata w Dżakarcie, podczas których zakwalifikowała się na 1. miejscu do finałów wieloboju indywidualnego i skoku oraz 3. miejscu w ćwiczeniach na poręczach^[76][77][78]. W finale wieloboju zdobyła swój drugi tytuł mistrzyni świata z notą 55,066^{[79][80][81][82][83]}. W finałach na przyrządach wygrała złoto w skoku oraz srebro na poręczach^[84][85].

W sierpniu, Mielnikowa startowała w Mistrzostwach Europy w Zagrzebiu. Zdobyła trzy tytuły mistrzyni Europy w skoku, wieloboju indywidualnym i drużynowym oraz wygrała brązowe medale w ćwiczeniach wolnych i na równoważni.^[86][87][88]