Anna Hietanen

Anna Hietanen (ur. 10 kwietnia 1909, zm. w 1994[1]) – geolożka fińska.

Studiowała na Uniwersytecie Helsińskim, gdzie w 1933 otrzymała magisterium. W 1938, jako pierwsza kobieta w Finlandii, obroniła pracę doktorską z geologii, przygotowaną pod kierunkiem Pettiego Eskoli. Od 1946 pracowała w Stanach Zjednoczonych[2][3].

W 1975 przedstawiła pierwszą w historii interpretację historii geologicznej tarczy bałtyckiej opartą na paradygmacie tektoniki płyt[4][1].

Przypisy

  1. 1 2 Krister Sundblad, Evgenia Salin, Historic background to the nomenclature used in regional geological correlations within Fennoscandia. Part II: Some obsolete, modern and everlasting concepts [online], Key note lecture, Baltic Basement Spring School, May 27–29, 2026, Arbavere research center, maj 2026.
  2. ↑ Elina Lehtonen, From the Shadows of the Archives to the Light of Visibility: Geologist Anna Hietanen (1909–1994) and her field notes, „Geological Society, London, Special Publications”, 564 (1), 2027, DOI: 10.1144/gslspecpub2025-129, ISSN 0305-8719 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  3. ↑ Tiedenaisia - Vetenskapskvinnor - Women of Learning: ANNA HIETANEN, geologist [online], www.mv.helsinki.fi [dostęp 2026-07-20].
  4. ↑ Anna Hietanen, Generation of potassium-poor magmas in the northern Sierra Nevada and the Svecofennian of Finland, „Journal of Research of the U.S. Geological Survey”, 3 (6), 1975, s. 631–645 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.