Anna Stanhope

Nie jest znana data urodzenia Anny. 1497 jako możliwy rok urodzenia pojawia się w starszych genealogiach^[3], lecz jest mało wiarygodny, gdyż oznaczałby, że Anna zaczęła rodzić dzieci dopiero w wieku około 40 lat, a w momencie śmierci miałaby około 90 lat, co w epoce Tudorów, choć możliwe, było niezwykle mało prawdopodobne. Współcześni historycy oceniają, że do jej narodzin mogło dojść około 1510^[1]; na pewno miało to miejsce przed 1512, gdyż w 1511 roku zmarł jej ojciec^[1].

Jej rodzicami byli Edward Stanhope i Elizabeth Bourchier^[4]. Matka Anny była potomkinią księcia Gloucester Tomasza Woodstocka, najmłodszego syna króla Edwarda III^[1]. Z tego powodu Anna uważała się za posiadaczkę królewskiej krwi; była dumna ze swego pochodzenia, które często podkreślała^[1].

Miała przyrodnie rodzeństwo. Ze strony ojca byli to dwaj bracia: Michael i Richard Stanhope a ze strony matki siostry: Catherine Verney (z drugiego małżeństwa) i Elizabeth Page (z czwartego małżeństwa zawartego w 1512, już po śmierci ojca Anne)^[1].

Najpóźniej w marcu 1535 poślubiła Edwarda Seymoura^[5]. Razem z Edwardem mieli dziesięcioro dzieci (czterech synów i sześć córek)^[2.2]:

• Edwarda Seymoura, wicehrabiego Beauchamp (ur. luty 1537), jego matką chrzestną była królowa Jane Seymour, zmarł w dzieciństwie,
• Anne Seymour (ur. 1538? - zm. 1588?^[6]), żonę hrabiego Warwick, syna Johna Dudleya^[7.1],

• Edwarda Seymoura, hrabiego Hertford (ur. maj 1539 - zm. 6 kwietnia 1621^[8]), jego pierwszą żoną była Katarzyny Grey, prawnuczka Henryka VII^[9],
• Margaret Seymour (ur. 1540?^[10] – zm. przed 1587^[2.1]), pisarkę^[6]
• Henry'ego Seymoura
• Jane Seymour (zm. przed 1587)^[2.1], pisarkę^[6],
• Catherine Seymour
• Thomasa Seymoura
• Mary Seymour (ur. ok. 1544-1547 - zm. ok. 1620)
• Elizabeth Seymour

Na początku 1536 król Henryk VIII zwrócił uwagę na szwagierkę Anny Jane Seymour^[11]. Tuż przed upadkiem Anny Boleyn, Anna wraz z mężem zostali ulokowani w komnatach Thomasa Cromwella połączonych prywatnym przejściem z apartamentami królewskimi^[11]. Rozwiązanie to miało umożliwić żonatemu Henrykowi VIII dyskretne wizyty u Jane pod formalnym nadzorem jej rodziny z zachowaniem dworskich konwenansów^[11].

Wkrótce po ślubie Jane z królem, który miał miejsce 30 maja 1536, mąż Anny został wicehrabią Beauchamp^[11]. Kilka dni po narodzinach przez Jane dziedzica tronu Edward został uhonorowany tytułem hrabiego Hertford^[12].

W lutym 1547 z uwagi na wiek nowego króla Edwarda VI mąż Anny został mianowany Lordem Protektorem i księciem Somerset^[13]. Sama Anna w przekazach sobie współczesnych była postrzegana jako postać kontrowersyjna - ambitna, apodyktyczna i stanowczo egzekwująca swój status^[13]. Wyraźny wpływ na decyzje męża sprawiały, że nie cieszyła się szerszą sympatią wśród arystokracji i dworzan^[13]. Miała dobre relacje z siostrą króla Marią, z którą poznała się jeszcze za życia jej matki Katarzyny Aragońskiej^[13].

Brat jej męża Tomasz poślubił wdowę po Henryku VIII Katarzynę Parr^[14.1]. Wkrótce obie szwagierki popadły w konflikt dotyczący królewskich klejnotów i pierwszeństwo ceremonialne na dworze królewskim^[14.1]. Wobec braku królowej-małżonki Anna jako żona lorda protektora rościła sobie pierwszeństwo w hierarchii dworu, uważając się za najwyżej postawioną kobietę w Anglii^[14.1]. Spór nie trwał długo, gdyż Katarzyna zmarła we wrześniu 1548 a sam Tomasz został stracony w marcu 1549^[7.2].

Książę Somerset popadł w niełaskę, utracił wpływy i został osadzony w Tower w 1551^[13]. Annę również uwięziono^[13]. Edward został stracony za zdradę 22 stycznia 1552^[15]. Księżna-wdowa obawiała się, że podzieli los męża^[15]. W czerwcu 1552 zezwolono, aby w Tower odwiedziła ją matka^[15].

Anna odzyskała wolność po objęciu władzy przez Marię I^[13]. Trzy córki Anny i Edwarda zostały damami dworu nowej królowej^[15]. Anna, mimo iż w latach 40. XVI wieku obracała się w kręgach reformatorskich, praktykowała katolicyzm zgodnie z oczekiwaniem nowej władczyni^[15]. Tuż przed śmiercią w 1558 Maria podarowała jej dożywotnio pałac Hanworth w Middlesex^[15].

W 1558 Anna zawarła związek małżeński z Francisem Newdigatem, który był zarządcą finansowym jej pierwszego męża^[9]. Małżonek Anny był niższy urodzeniem, ale po ślubie jego kariera się rozwinęła^[9].

W 1561 najstarszy syn Anny Edward został uwięziony w Tower przez królową Elżbietę I, gdyż bez jej zgody poślubił jej potencjalną następczynię Katarzynę Grey^[9]. Katarzyna była wnuczką Marii Tudor, młodszej siostry Henryka VIII i na mocy Aktu Sukcesji z 1544 miała dziedziczyć tron w razie bezpotomnej śmierci Edwarda VI, Marii I i Elżbiety I (jej starsza siostra Joanna została stracona w 1554 z rozkazu Marii I)^[16][9]. Anna poinformowała doradcę królowej Williama Cecila, że nie miała wiedzy o tym małżeństwie i stanowiło ono samodzielne działanie jej syna^[9]. W 1563 królowa uwolniła Edwarda, który wrócił do matki wraz z dwoma synami, których w Tower urodziła jego żona^[14.2]. Elżbieta I oficjalnie powierzyła Annie opiekę nad wnukami, którzy w przyszłości mogli stać się pretendentami do tronu Anglii^[14.2].

W 1582 Anna owdowiała ponownie^[2.1]. W 1586 spisała testament, w którym nie wymieniła swojej córki Anne^[2.1]. Pozostawiła po sobie duży majątek^[2.1]. Zmarła 16 kwietnia 1587 mając około 77 lat^[2.1]. Została pochowana w Westminster Abbey^[17]. W epitafium podkreślono jej pochodzenie, małżeństwo z Edwardem Seymourem i tytuły^[17].