Anthonique Strachan
 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
168 cm[1] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Anthonique Strachan (ur. 22 sierpnia 1993 w Nassau[1]) – bahamska lekkoatletka, sprinterka. Złota i srebrna medalistka mistrzostw NACAC, dwukrotna medalistka mistrzostw Ameryki Środkowej i Karaibów, trzykrotna uczestniczka igrzysk olimpijskich (Londyn, Rio de Janeiro, Tokio). Wielokrotna medalistka międzynarodowych zawodów juniorskich, w tym dwukrotna mistrzyni świata i dwukrotna mistrzyni panamerykańska.
Przebieg kariery
W 2009 roku zdobyła medale CARIFTA Games w kategorii wiekowej U17, rok później zaś zdobyła między innymi srebrny medal juniorskich mistrzostw Ameryki Środkowej i Karaibów w Santo Domingo – w konkurencji biegu sztafet 4 × 100 m. Uczestniczyła też na mistrzostwach świata juniorów w Moncton, na których odpadła w półfinale biegu na 200 m[2][3].
W 2011 roku została dwukrotną złotą medalistką CARIFTA Games w biegu na 100 i 200 m (medale wywalczyła w kategorii U20), ponadto na seniorskich mistrzostwach Ameryki Środkowej i Karaibów w Mayagüez otrzymała srebrne medale w biegu na 200 m oraz sztafecie 4 × 100 m. Uczestniczyła w panamerykańskim czempionacie juniorów w Miramar, gdzie zdobyła cztery medale, w tym złote medale w konkurencjach biegu na 200 m oraz biegu sztafet 4 × 100 m. Ten sezon zakończyła startem na seniorskim czempionacie w Daegu, w jego ramach odpadła w półfinale biegu na 200 m oraz znalazła się w składzie bahamskiej sztafety 4 × 100 m, która odpadła w eliminacjach[2][3].
W 2012 roku zdobyła indywidualnie dwa złote medale światowego czempionatu juniorów w Barcelonie, krążki te wywalczyła w biegu na 100 i 200 m[3]. Na igrzyskach olimpijskich w Londynie reprezentowała swój kraj w dwóch konkurencjach: w biegu na 200 m odpadła w półfinale z czasem 22,82 (dał jej 5. miejsce w grupie i 14. miejsce spośród wszystkich półfinalistek[a]) oraz była członkinią sztafety 4 × 100 m, która odpadła w eliminacjach z czasem 43,07 (który dał im 5. miejsce w grupie i 8. miejsce wśród wszystkich sztafet[b])[4][5][6].
W 2013 roku wzięła udział w rozgrywanych w Moskwie mistrzostwach świata, tak jak dwa lata wcześniej odpadła w fazie półfinałowej biegu na 200 m. Rok później uczestniczyła w IAAF World Relays, podczas których była członkinią sztafety zarówno 4 × 100 m, jak i 4 × 200 m (w tej drugiej konkurencji bahamska ekipa uzyskała lepszą pozycję)[2].
Podczas rozgrywanych w Rio de Janeiro igrzysk olimpijskich brała udział w dwóch konkurencjach – w biegu na 200 m (odpadła w fazie eliminacji, z czasem 22,96 znalazła się na 3. miejscu w grupie i 25. miejscu spośród wszystkich lekkoatletek[c]) oraz sztafecie 4 × 400 m (ekipa z jej udziałem też odpadła w eliminacjach, z czasem 3:26,36 uplasowała się na 6. miejscu w grupie oraz 11. miejscu wśród wszystkich ekip[d])[7][8][9]. W czasie rozgrywanych w 2017 roku zmagań z cyklu IAAF World Relays Strachan znalazła się w składzie sztafety mieszanej 4 × 400 m, która triumfowała w tej konkurencji[2]. Na igrzyskach olimpijskich w Tokio zaliczyła start w biegu na 200 m, tam odpadła w półfinale z czasem 22,56 (który plasował ją na 3. miejscu w swej grupie i 11. miejscu wśród wszystkich półfinalistek zmagań) oraz w sztafecie 4 × 400 m, jednak bahamska ekipa z jej udziałem nie ukończyła swej próby w fazie eliminacyjnej zmagań[10].
W 2022 roku zdobyła srebrny medal mistrzostw NACAC w biegu sztafet 4 × 100 m. Rok później pierwszy raz w karierze dostała się do finału biegu na 200 m, który został rozegrany na światowym czempionacie w Budapeszcie, finałowy występ ukończyła finalnie na 6. miejscu[2]. W 2025 roku po raz drugi została medalistką mistrzostw NACAC, tym razem zdobyła indywidualnie złoty medal w biegu na 200 m[3].
Osiągnięcia
Osiem razy w karierze zostawała mistrzynią kraju. W biegu na 100 m wywalczyła trzy złote medale (2014, 2019, 2023), natomiast w biegu na 200 m zdobyła pięć złotych medali (2013, 2015, 2019, 2023, 2025)[2].
Rekordy życiowe
(stan na 24 maja 2026)
- bieg na 100 m – 10,92 (15 czerwca 2023, Oslo)
- bieg na 200 m – 22,15 (28 maja 2023, Rabat)
- bieg na 400 m – 52,42 (11 czerwca 2016, Montverde)
- sztafeta 4 × 100 m – 43,07 (9 sierpnia 2012, Londyn)
- sztafeta 4 × 400 m – 3:26,36 (19 sierpnia 2016, Rio de Janeiro)
- sztafeta mieszana 4 × 400 m – 3:14,42 (23 kwietnia 2017, Nassau)
- Halowe
Źródło: [2]
Odznaczenia i wyróżnienia
Na koniec roku 2012 wybrana została najlepszą juniorską lekkoatletką Bahamów[11].
Uwagi
- ↑ W dniu rozgrywania zmagań wynik 22,82 dawał 15. miejsce wśród wszystkich półfinalistek, jednak później lekkoatletka została przesunięta wyżej po dyskwalifikacji za doping Semoy Hackett.
- ↑ W dniu rozgrywania zmagań wynik 43,07 dawał 6. miejsce w grupie oraz 9. miejsce spośród wszystkich sztafet, jednak później bahamska sztafeta została przesunięta wyżej po dyskwalifikacji za doping Semoy Hackett (która była w sztafecie z Trynidadu i Tobago).
- ↑ W dniu rozgrywania zmagań wynik 22,96 dawał 26. miejsce wśród wszystkich zawodniczek, jednak później lekkoatletka została przesunięta wyżej po dyskwalifikacji za doping Iwet Łałowej.
- ↑ W dniu rozgrywania zmagań wynik 3:26,36 dawał 11. miejsce spośród wszystkich sztafet, jednak później bahamska sztafeta została przesunięta wyżej po dyskwalifikacji sztafet z Ukrainy oraz Indii (z uwagi na przyłapanie na stosowaniu dopingu przez Olhę Zemlak oraz Nirmalę Sheoran).
Przypisy
- 1 2 Anthonique Strachan. olympedia.org. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Anthonique STRACHAN | Profile. worldathletics.org. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 Anthonique Strachan. athleticspodium.com. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
- ↑ 200 metres, Women. 2012 Summer Olympics. olympedia.org. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
- ↑ 4 × 100 metres Relay, Women. 2012 Summer Olympics. olympedia.org. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
- ↑ London 2012 – Official results book – Athletics. london2012.com, 2012-08-13. s. 185-186, 317, 321. [dostęp 2026-05-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-11)]. (ang.).
- ↑ 200 metres, Women. 2016 Summer Olympics. olympedia.org. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
- ↑ 4 × 100 metres Relay, Women. 2016 Summer Olympics. olympedia.org. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
- ↑ Arthur Almeida: Rio 2016 – Official results book – Athletics. smsprio2016-a.akamaihd.net, 2016-08-22. s. 260, 262, 439, 441. [dostęp 2026-05-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-21)]. (ang.).
- ↑ S. Tena, Á. Revilla, R. Polanco: Tokyo 2020 Olympics, Results Book. olympics.com, 2021-08-08. s. 277, 278, 492. [dostęp 2026-05-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-08)]. (ang.).
- ↑ Kemp and Brown win senior athlete awards [online], thenassauguardian.com [dostęp 2026-05-24] [zarchiwizowane z adresu 2013-02-01] (ang.).