Antilocaprinae

Antilocaprinae
J.E. Gray, 1866[1]
Ilustracja
Widłoróg amerykański (Antilocapra americana)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

parzystokopytne

Podrząd

przeżuwacze

Infrarząd

Pecora

Nadrodzina

Incertae sedis

Rodzina

widłorogowate

Podrodzina

Antilocaprinae

Typ nomenklatoryczny

Antilocapra Ord, 1818

Synonimy
  • Antilopecapradæ[a] Brookes, 1828[2]
  • Antilocaprinae: Brooke, 1876[3]
  • Ilingoceratinae[b] Frick, 1937[4]
  • Ramocerotinae[c] Frick, 1937[5]
  • Pliocerotinae[d] Frick, 1937[6]
  • Stockocerotinae[e] Frick, 1937[7]
  • Antilocaprini: Frick, 1937[8]
  • Antilocaproidea: Pilgrim, 1939[9]
Rodzaje

16 rodzajów (w tym 15 wymarłych) – zobacz opis w tekście

Antilocaprinae – podrodzina ssaków z rodziny widłorogowatych (Antilocapridae).

Rozmieszczenie geograficzne

Do czasów dzisiejszych dotrwał tylko jeden gatunek występujący w Ameryce Północnej[10].

Podział systematyczny

Do podrodziny należy jeden występujący współcześnie rodzaj[11][12]:

W zapisach kopalnych widłorogowate znane są od miocenu. W pliocenie i plejstocenie była to rodzina bogata w bardzo zróżnicowane gatunki zaliczane do rodzajów[13]:

  • Capromeryx Matthew, 1902[14]
  • Ceratomeryx Gazin, 1935[15] – jedynym przedstawicielem był Ceratomeryx prenticei Gazin, 1935
  • Hayoceros Frick, 1937[16]
  • Hexameryx T.E. White, 1941[17] – jedynym przedstawicielem był Hexameryx simpsoni T.E. White, 1941
  • Hexobelomeryx Furlong, 1941[18] – jedynym przedstawicielem był Hexobelomeryx fricki Furlong, 1941
  • Ilingoceros J.C. Merriam, 1909[19]
  • Osbornoceros Frick, 1937[20] – jedynym przedstawicielem był Osbornoceros osborni Frick, 1937
  • Ottoceros W.E. Miller & Downs, 1974[21] – jedynym przedstawicielem był Ottoceros peacevalleyensis W.E. Miller & Downs, 1974
  • Plioceros Frick, 1937[22]
  • Proantilocapra E.H. Barbour & Schultz, 1934[23] – jedynym przedstawicielem był Proantilocapra platycornea Barbour & Schultz, 1934
  • Sphenophalos J.C. Merriam, 1909[24]
  • Stockoceros Frick, 1937[25] – jedynym przedstawicielem był Stockoceros conklingi (Stock, 1930)
  • Subantilocapra Webb, 1973[26] – jedynym przedstawicielem był Subantilocapra garciae (Webb, 1973)
  • Tetrameryx Lull, 1921[27]
  • Texoceros Frick, 1937[28]

Uwagi

  1. ↑ Typ nomenklatoryczny: Antilopecapra Brookes, 1828 (= Antilocapra Ord, 1818).
  2. ↑ Typ nomenklatoryczny: †Ilingoceros Merriam, 1909.
  3. ↑ Typ nomenklatoryczny: †Ramoceros Frick, 1937.
  4. ↑ Typ nomenklatoryczny: †Plioceros Frick, 1937.
  5. ↑ Typ nomenklatoryczny: †Stockoceros Frick, 1937.

Przypisy

  1. ↑ J.E. Gray. Notes on the Pronghorn Buck (Antilocapra), and its Position in the System. „The Annals and Magazine of Natural History”. Third series. 18 (106), s. 326, 1866. (ang.).
  2. ↑ J. Brookes: A catalogue of the Anatomical and Zoological Museum of Joshua Brookes. Cz. 16. London: Richard Taylor, 1828, s. 64. (ang.).
  3. ↑ V. Brooke: Order VII.—Undulata. W: A.R. Wallace: The geographical distribution of animals. With a study of the relations of living and extinct faunas as elucidating the past changes of the earth’s surface. Cz. 2. New York: Harper and brothers, 1876, s. 223. (ang.).
  4. ↑ Frick 1937 ↓, s. 35, 469.
  5. ↑ Frick 1937 ↓, s. 35, 271.
  6. ↑ Frick 1937 ↓, s. 36, 469.
  7. ↑ Frick 1937 ↓, s. 36, 469, 521.
  8. ↑ Frick 1937 ↓, s. 469.
  9. ↑ G.E. Pilgrim. The fossil Bovidae of India. „Memoirs of the Geological Survey of India, Palaeontologia Indica”. 26, s. 23, 1939. (ang.).
  10. ↑ C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 306. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
  11. ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-14]. (ang.).
  12. ↑ Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 176. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  13. ↑ J.S. Zijlstra, Antilocaprinae Gray, 1866, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-07-14] (ang.).
  14. ↑ W.D. Matthew. List of the Pleistocene fauna from Hay Springs, Nebraska. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 16 (24), s. 318, 1902. (ang.).
  15. ↑ Ch.L. Gazin. A new antilocaprid from the Upper Pliocene of Idaho. „Journal of Paleontology”. 9 (5), s. 390, 1935. DOI: 10.2307/1298145. (ang.).
  16. ↑ Frick 1937 ↓, s. 532.
  17. ↑ T.E. White. Addition to the fauna of the Florida Pliocene. „Proceedings of the New England Zoölogical Club”. 18, s. 69, 1941. (ang.).
  18. ↑ E.L. Furlong. A new Pliocene antelope from Mexico with remarks on some known antilocaprids. „Carnegie Institution of Washington Publication”. 53, s. 27, 1941. (ang.).
  19. ↑ Merriam 1909 ↓, s. 320.
  20. ↑ Frick 1937 ↓, s. 490.
  21. ↑ W.E. Miller & T. Downs. A Hemphillian local fauna containing a new genus of antilocaprid from southern California. „Contributions in Science”. 258, s. 13, 1974. (ang.).
  22. ↑ Frick 1937 ↓, s. 494.
  23. ↑ E.H. Barbour & Ch.B. Schultz. A new antilocaprid and a new cervid from the late Tertiary of Nebraska. „American Museum novitates”. 734, s. 3, 1934. (ang.).
  24. ↑ Merriam 1909 ↓, s. 325.
  25. ↑ Frick 1937 ↓, s. 526.
  26. ↑ S.D. Webb. Pliocene pronghorns of Florida. „Journal of Mammalogy”. 54 (1), s. 215, 1973. DOI: 10.2307/1378880. (ang.).
  27. ↑ R.S. Lull. Fauna of the Dallas sand pits. „American Journal of Science”. seria 5 t. 2 (9), s. 163, 1921. (ang.).
  28. ↑ Frick 1937 ↓, s. 500.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.