Widłorogowate

Widłorogowate
Antilocapridae
J.E. Gray, 1866[1]
Ilustracja
Widłoróg amerykański (Antilocapra americana)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

parzystokopytne

Podrząd

przeżuwacze

Infrarząd

Pecora

Nadrodzina

Antilocaproidea

Rodzina

widłorogowate

Typ nomenklatoryczny

Antilocapra Ord, 1818

Podrodziny

2 podrodziny (w tym 1 wymarła) – zobacz opis w tekście

Widłorogowate[2][3] (Antilocapridae) – rodzina ssaków z podrzędu przeżuwaczy (Ruminantia) w obrębie rzędu parzystokopytnych (Artiodactyla) występująca wyłącznie w Ameryce Północnej.

Morfologia

Wyróżniają się rozwidlonymi rogami, których kostne możdżenie pokryte są pochwą rogową zmienianą corocznie po okresie godowym. Widłorogi przypominają budową antylopy, często nazywane są antylopami widłorogimi. Wzór zębowy: I C P M = 32.

Podział systematyczny

Do rodziny należy jedna występująca współcześnie podrodzina[4][5][2]:

Opisano również podrodzinę wymarłą[6]:

  • Cosoryginae Cope, 1887

Przypisy

  1. ↑ J.E. Gray. Notes on the Pronghorn Buck (Antilocapra), and its Position in the System. „The Annals and Magazine of Natural History”. Third series. 18 (106), s. 326, 1866. (ang.).
  2. 1 2 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 176. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  3. ↑ Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 195. ISBN 83-01-14344-4.
  4. ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-11-27]. (ang.).
  5. ↑ C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 306. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
  6. ↑ J.S. Zijlstra, Antilocapridae Gray, 1866, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-07-14] (ang.).

Bibliografia

  • Halina Komosińska, Elżbieta Podsiadło: Ssaki kopytne : przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 179–183. ISBN 83-01-13806-8.
  • Kazimierz Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971.
  • Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
  • Myers, P.: Antilocapridae. (On-line), Animal Diversity Web, 2000. [dostęp 2008-04-26]. (ang.).
  • Antilocapridae. Tree of Life Web Project. Version 23 February 2006 (temporary)., 2006. [dostęp 2008-04-26]. (ang.).