Antoni Kohmann

Antoni Kohmann z rodziną, 1930

Antoni Kohmann (później też Kohman; ur. 9 października 1879 we Lwowie, zm. 1944, w Milanówku) – polski tenor, pedagog i propagator polskiej kultury muzycznej za granicą, wieloletni dyrektor klasy śpiewu w Konserwatorium Hocha we Frankfurcie nad Menem[1].

Życiorys

Antoni Kohmann pochodził z lwowskiej rodziny mieszczańskiej o bogatych tradycjach muzycznych – Jego ojcem był Władysław Floriański (właśc. Władysław Kohmann).

Kohmann rozpoczął edukację muzyczną w rodzinnym Lwowie, gdzie studiował śpiew i teorię muzyki. W latach 1897–1900 kontynuował naukę w Konserwatorium w Krakowie[2], a następnie wyjechał do Berlina, gdzie studiował pod kierunkiem słynnego pedagoga Juliusa Stockhausena. Dalsze doskonalenie umiejętności wokalnych odbywał w Mediolanie u mistrza Ranieriego[3].


Jako artysta koncertowy Kohmann szybko zdobył uznanie w świecie muzycznym. Współpracował z orkiestrami i chórami, występując m.in. z Berlińskim Chórem Filharmonicznym pod dyrekcją Siegfrieda Ochsa. Repertuar Kohmanna obejmował zarówno klasyczne dzieła oratoryjne J.S. Bacha, Beethovena, Haendla i Haydna[4], jak i współczesne utwory Mahlera, Honeggera czy Pfitznera.

W 1928 roku artysta odbył trasę koncertową z berlińską Singakademie do mediolańskiej La Scali. W Polsce występował, m.in. w Warszawie, Poznaniu i Grudziądzu, gdzie zdobywał uznanie krytyków za inteligencję muzyczną, wzorcową dykcję i piękną emisję głosu[5].

Praca pedagogiczna

Od 1919 roku Kohmann prowadził klasę śpiewu w Konserwatorium Hocha we Frankfurcie nad Menem, kształcąc wiele przyszłych gwiazd, w tym słynną sopranistkę Tianę Lemnitz[6].

Przypisy

  1. ↑ Peter Oliver Loew i inni red., Lebenspfade: polnische Spuren in RheinMain: ein historisches Mosaik = Šcieżki życia, Darmstadt: Deutsches Polen-Institut, 2019, s. 172, ISBN 978-3-9820699-0-6 [dostęp 2025-05-13].
  2. ↑ XXXIII ROCZNE SPRAWOZDANIE wydziału Towarzystwa Muzycznego w Krakowie za rok 1899.
  3. ↑ Signale für die musikalische Welt, 1921, Heft (numer) 37, 1921, s. 853 (niem.).
  4. ↑ Allgemeiner Tiroler Anzeiger, 23.04.1932.
  5. ↑ Przegląd Muzyczny nr 9 (132), Warszawa, 1.05.1914.
  6. ↑ Tiana Lemnitz – Munzinger Biographie [online], www.munzinger.de [dostęp 2025-10-17].
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.